Kenmerken van overspannen zijn: 7 signalen om in de gaten te houden!

De kenmerken van overspannen zijn negeren, kan je gezondheid schaden. Je raakt op den duur overbelast en krijgt allerlei geestelijke en lichamelijke klachten. Je hebt een kort lontje, slaapt slecht, voelt je continu moe en hebt vaak hoofdpijn. Neem je geen rust en jakker je maar door? Dan kun je een depressie krijgen óf zelfs een burn-out. Hoe je overspannenheid herkent en bestrijdt.

Overspannen raken

Natuurlijk raak je niet 1, 2, 3 overspannen. Want, spanning ervaren we allemaal. Elke dag. En het hoeft zelfs helemaal niet onplezierig te zijn. Het zorgt er bijvoorbeeld voor dat je alert reageert in het verkeer, maar ook dat je beter presteert op je werk en thuis het gezinsleven op rolletjes loopt. Neem je echter te veel hooi op je vork? Dan kan dat tot spanningen leiden.

Denk aan: tegelijkertijd extra taken op je nemen als een verbouwing, een cursus en sociaal actief zijn. Maar, ook relatie die niet lekker loopt. Met je baas, vrienden of kinderen. Of de zorg voor een ernstig zieke ouder, een ongeluk meemaken of een dierbare die plotseling overlijdt.

Op een bepaald moment loop je vast. Je kunt geen afstand meer nemen, raakt de grip kwijt en krijgt allerlei gezondheidsklachten. Je kunt niet meer normaal functioneren. Noch thuis, noch op je werk enzovoort. Je bent overspannen! Herken tijdig de waarschuwingssignalen dat je over je grenzen gaat.

Voor veel mensen is het niet duidelijk wat het verschil is tussen overspannenheid en burnout. In deze video leg ik dat uit:

7 veel voorkomende kenmerken van overspannen zijn

Voordat je overspannen raakt, zijn er allerlei tekenen dat je helemaal niet lekker in je vel zit. Hierbij een overzicht van deze kenmerken:

1. Snel geprikkeld zijn

Je bent supergespannen en vertoont allerlei zenuwtrekjes. Bijvoorbeeld nerveus trillen met je been, tikken met je voet of trommelen met je vingertoppen. Ook een kort lontje hebben en zonder reden boos of geïrriteerd uitvallen is niet ongebruikelijk.

2. Slaapproblemen

De spanning zorgt dat je slecht slaapt. Want, noch geestelijk noch lichamelijk neem je afstand en dat wreekt zich. Je ligt ’s nachts te draaien en te woelen. De slaap komt niet of is onrustig. Gevolg? Je bent ’s ochtends niet uitgerust en voelt je daardoor de hele dag vermoeid.

3. Fysieke klachten

De aanhoudende spanning zorgt dat je nek- en schouderspieren steeds gespannen zijn. Daardoor kun je regelmatig kampen met hoofdpijn en klagen over spierpijn. Ook duizeligheid, maagklachten, hartkloppingen en een hoge bloeddruk zijn kenmerken van overspannen zijn.

4. Overmatig piekeren

Je loopt continu te malen. Over van alles en nog wat. Dat doe je niet alleen overdag, maar ook ’s nachts. Je slaapt daardoor moeilijk in en door. Gevolg is dat je je onder andere ontzettend moe voelt.

5. Gebrek aan energiekenmerken van overspannen zijn

Je hebt veel minder energie dan gebruikelijk is. Dat is niet vreemd. Want, je slaapt slecht. Mogelijk eet je ook onregelmatig en ongezond. Dat alles heeft zo z’n weerslag op je energieniveau. Die is nihil. Daardoor voel je je ontzettend oververmoeid en lusteloos. Je hebt nergens zin in. Je voelt je uitgeblust en opgebrand.

6. Geen zin in sociaal contact

Een van de kenmerken van overspannen zijn is dat weinig dingen je nog boeien. Zo heb je totaal geen zin om anderen te zien en te spreken. Dat is je eenvoudigweg te veel.

7. Problemen met concentreren

Een slechte concentratie is eveneens een van de kenmerken van overspannen zijn. Veroorzaakt doordat je slecht slaapt, gebrek aan energie hebt en je steeds moe voelt. Hierdoor kun je erg chaotisch en rusteloos worden. Je concentreren op je werk, in het verkeer, thuis en dergelijke kost je enorm veel moeite.

Wat kun je doen tegen overspannen zijn?

Herken je enkele kenmerken van overspannen zijn bij jezelf? Maak dan een pas op de plaats en ga zeker niet verder in hetzelfde ritme. Enkele stappen die je kunt nemen om je overspannenheid de baas te worden zijn:

  • Accepteer dat je overspannen bent en neem even rust.
  • Stoot tijdelijk al je taken en verantwoordelijkheden af.
  • Orden je gedachten en schrijf op wat spanningen geeft.
  • Begin met yoga- of andere ontspanningsoefeningen om geestelijk en lichamelijk meer rust te ervaren.
  • Reserveer elke dag bewust tijd voor jezelf. Doe leuke en ontspannende activiteiten als een hobby uitoefenen, een strandwandeling maken et cetera.
  • Ga sporten en ervaar dat bewegen helpt de kenmerken van overspannen zijn (voortijdig) te bestrijden. Immers, als je sport worden je stresshormonen afgevoerd en maak je endorfines aan die je gelukkig stemmen.

Meer Artikelen

69 reacties Voeg ook een reactie toe

  1. Beste Albert,

    Sinds vandaag ben ik na een zeer stressvolle periode van 7 maanden op mijn werk overspannen thuis. Door te weinig personeel en personeel dat ook overspannen is geraakt moesten we de gaten opvullen en het werk verdelen over de overige collega’s. Dit heb ik met veel motivatie gedaan maar na mijn verlof van twee weken heb ik pas de klap gekregen. Ik ga dadelijk naar de huisarts en denk er sterk aan om professionele hulp te zoeken omdat ik een perfectionist ben en ook last had van een kort lontje en andere verschijnselen zoals snel emotioneel zijn, lastig hebben met kritiek of feedback. Ik wil zo in de toekomst niet meer verder.Wat raadt u mij aan ?

    Alvast bedankt
    Met vriendelijke groet,
    Vivian

    • Beste Vivian, dank voor jouw reactie. Het is een goede eerste stap om naar de huisarts te gaan. Daarnaast adviseer ik je om een gespecialiseerd stresscoach/ therapeut in de arm te nemen. Veel sterkte gewenst. Hartelijke groeten, Albert

  2. Hoi Allen,
    Ik ben iemand die zich niet gauw laat kennen en geef niet graagtoe. zeker als het gaat om emoties. echter begin ik nu te twijfelen of dit juist is. ik heb sinds 17 maanden een nieuwe functie met een manager als teran. hij absoluut niet voor rede vatbaar en er valt geen gesprek mee aan te gaan. ik heb het gevoel dat hij mijn zelfvertrouwen heeft gesloopt en ben sinds januari behoorlijk down en de laatste 3 maanden ondervind ik geestelijke en lichamelijke klachten zoals hevig hoofd, nek, schouder, maagpijn.
    Ook heb ik het gevoel dat mijn hart uit mijn borst springt. ik ben hiervoor naar de dokter geweest en die zegt dat er niks mis is met mijn hart gelukkig. verder voel ik over mijn hele lichaam diverse plekken pijn doen. soms niet kunnen aanraken. ook merk ik dat ik zo min mogelijk contact wil met mensen zelf met familie en beste vrienden. soms krijg ik de vraag of ik lang op vakantie ben geweest. omdat de mensen mij als een zeer sociaal en betrokken persoon kennen. verder ben ik de laatste tijd erg prikkelbaar en geirriteerd. zo reageer soms heftig op collega’s en mijn gezin.
    nog een feitje; afgelopen mei was ik 2 weken op vakantie en op een avond lag zo te piekeren en kon niet slapen dat op gegeven moment dacht dat mijn hart ermee wil stoppen en doodging, Ik begon hevig te zweten en te trillen.
    ik geef het nog steeds niet toe en voel me altijd voor iedereen en alles verantwoordelijk.
    graag een reactie. dank.

    • Beste Mohamed, ik vind het bijzonder hoopvol dat je al zo’n hoge mate van zelfreflectie hebt.
      Wanneer je al zo goed in staat bent om jouw eigen signalen te herkennen, heb je ook
      de gelegenheid om het patroon te doorbreken. Wanneer dit nog te spannend voor je is, adviseer ik je om een coach te vragen om je hierbij te helpen. Ik wens je een gelukkig en liefdevol leven. Albert Sonnevelt.

  3. Beste Padje, ik zou je toch graag adviseren om een afspraak met je huisarts te maken. Al is het alleen maar om over je problemen te kunnen praten .. Veel sterkte gewenst! Hartelijke groeten Albert

  4. Ik loop al maanden tegen overspannenheid aan.. Werk is stukken minder geworden, privé is mijn dochter al maanden zie. Slecht slapen, geprikkeld, snel boos, slecht slapen, regelmatig spit en daardoor ook pijn in schouders en nek en gewoon energieloos en futloos…ik ga niet naar de dokter, ben bang thuis te moeten blijven..Kost me zwaar geld. MIjn werkgever betaald bij ziekte 70% van het loon. Iemand tips hoe je zonder dokter je beter kunt gaan voelen?

  5. ik pikker over alles en mijn gevoelens is over de dood zelf doodging maar dat zijn alleen gedachten ik slaap slecht en ik heb heel vaak hoofd pijn ik heb nergens zin in waar ik anders wel ik zeg wel tegen anderen kop op maar voor mij zelf doe ik het niet ik verwaarloos mij zelf zo ik ben maar ik maar ik ga wel werken en ik wil wel weer sporten wat moet ik doen

    • Beste Ronald, dank voor jouw reactie. Om daarmee verder geholpen te worden, heb je echt hulp nodig van een specialiseerde arts/therapeut. Ga hiervoor naar je huisarts voor een doorverwijzing. Veel sterkte gewenst! Hartelijke groeten Albert

  6. hoi sinds het overlijden van mijn vader kort geleden lukt het niet meer met alles zie s nachts mensen die er niet zijn naast mijn bed staan keb geen zin om weer aan het werk te gaan slaap wel goed veder maar bij elk geluid schrik ik wakker en dan zie ik mensen staan die er niet zijn. dan moet ik huilen en val ik wel weer in slaap maar als ik smorgens wakker word dan voel ik me moe en nergens zin in vaak een kort lontje tegen een ander en mijn vriendin, zegt dat ik maar weer moet gaan werken maar het lukt gewoon niet met alles soms denk ik ik ben maar een niks nut mensen om mijn heen hebben plezier en ik voel mijn kut.

    • Beste Raymond, dank voor jouw reactie. Om daarmee verder geholpen te worden, heb je echt hulp nodig van een specialiseerde arts/therapeut. Vraag om een doorverwijzing bij je huisarts. Veel beterschap! Albert

  7. help ik ben een meisje van 13 jaar ik zit in de 2e klas en ik denk dat ik overspannen ben al deze klachten heb ik wel zon beetje wat moet ik doen

    • Beste anoniempje2423, dank voor jouw bericht. Ik adviseer je langs de huisarts te gaan en je verhaal te vertellen over je klachten. Hartelijke groeten en veel sterkte gewenst, Albert Sonnevelt.

    • Ik heb precies hetzelfde. Ik zit op het gymnasium in Amsterdam en het wordt voor mij soms allemaal te veel. Sporten helpt goed bij mij. Geniet van je leven en dat soort shit, laat school even zitten en stel jezelf boven school! Zit zeker niet te lang op je telefoon/ de computer maar ga wat vaker naar buiten. Dat zijn mijn tips! xx

      • Beste Mendes98, dank voor het delen. Jouw betrokkenheid met het onderwerp overspannen zijn helpt gegarandeerd weer anderen. Hartelijke groeten, Albert Sonnevelt

  8. Heb de laatste tijd behoorlijk wat stress. Drie maanden geleden ben ik er achter gekomen dat mijn man vreemd ging met mijn buurvrouw dus dat heeft mijn leven behoorlijk op de kop gezet. We willen toch proberen om er samen uit te komen maar omdat we door financiële redenen niet kunnen verhuizen word ik wel constant met de buurvrouw geconfronteerd en dat maakt het er allemaal niet makkelijker op. Ik probeer wel sterk te zijn maar ik merk gewoon dat alles binnen in me trilt. Ben zo moe van alles. Voel me zo kloten in mn vel zitten weet niet goed wat ik hier mee aan moet.

    • Beste Lotte, dank voor het delen van jouw verhaal. Ik adviseer je/jullie om hiervoor een gespecialiseerd relatiecoach/ therapeut in de arm te nemen. Kies heel selectief en vertrouw daarin op je intuïtie. Veel sterkte gewenst. Hartelijke groeten, Albert

  9. Kenmerken van overspannen zijn, wat ik mis is aan dit artikel is dat je ook moeilijker muziek kan handelen , met name met muziek waarvan je niet houd

  10. Vorig jaar december na vele jaren van stress(vooral onbewust) door eigen problemen en teveel werken zonder rustmomenten en onvoldoende ontspanning, kreeg ik ineens een opgezette harde buik, moest opboeren,slechte ontlasting etc. en daarna ineens niet meer
    kunnen slapen vanuit mezelf. Was me de eerste maanden niet echt opgevallen omdat ik altijd een goede slaper ben geweest. Begon toch vermoeider te worden en ben op aanraden van de huisarts mirtazapine(ontspanningstabletje) gaan gebruiken om goed in te kunnen slapen en toch voldoende rust te krijgen. Dit wisselt echter per nacht. Heb nu hulp van psychologe, somatisch therapeute en doe aan biofeedback. Dit helpt wel, maar het niet vanuit mezelf kunnen slapen zonder medicatie blijft, terwijl het nu inmiddels al eind augustus 2017 is. Ga over 2 weken eindelijk naar een slaapcentrum(GGZ), want ik ben al een paar weken oververmoeid geweest wat ik voorheen dankzij de mirtazapine niet ben geweest. Het adrenalinegehalte door jarenlange continue eigenlijk hoog stress niveau ben ik bang dat het herstel wel even kan gaan duren. Ik hoop echt dat ik straks weer vanuit mezelf weer kan slapen, want dit is voor mij het grootste probleem. Ook heb ik overprikkeling meegemaakt, maar dat heb ik gelukkig niet meer. Ik denk dat mindfullness wat voor mij kan zijn, net als ontspannen sporten(zwemmen, wandelen buiten of fietsen etc). Mijn vraag is heeft iemand ervaring met overspannen/burnou zijn en in en doorslaapproblemen door ontregeld systeem. En daarbij ook een soms snelle hartslag(adrenaline). . Heeft iemand tips waar ik echt wat aan heb. Ik heb dit nog nooit meegemaakt, woon alleen en wil mijn familie, vrienden niet teveel tot last zijn. Besef dat mijn manier van leven(denken, etc) niet positief is geweest de afgelopen 10 jaar, en dat ik zelf moet veranderen. Dit ga ik ook zeker doen(Ik moet ook wel).

  11. Hallo
    Tijd terug me ziek gemeld op het werk. Moe huilen enz. Conclusie van de huisarts: beginnende burn out. Thuis blijven. Ontspannen. Rusten. Leuke dingen doen. Onzin zegt de arbo. Je werkt part time dus kan geen burn out hebben. Verplicht weer aan het werk gegaan. Begonnen met 3×2 uur en zit nu weer op mijn 16 uur. Het gaat alleen steeds slechter met me. Steeds vermoeider. Emotioneel. Vergeetachtig. Slechte concentratie. Ik sleep me de dag door. Weet niet wat ik moet doen want kan mijn baan niet missen als alleenstaande moeder.

  12. Ik werk al 53 jaar en ik mag niet stoppen ivm met geld en ik ben zo moe 6x aan Mn buik geopereerd maar ik ben zo moe wat moet ik doen .

    • Beste Ellen, dank voor jouw reactie. Om daarmee verder geholpen te worden, heb je echt hulp nodig van een specialiseerde arts. Mijn grootste passie is om mensen te inspireren. Wanneer ze daar kracht uit kunnen putten of juist meer van het leven kunnen genieten, dan is mijn missie geslaagd. Veel beterschap! Albert

  13. Beste Lily, overspannen zijn is altijd een signaal dat er een aantal zaken uit balans is in je leven. Je zal dus naar de oorzaak van dit probleem moeten gaan. Ik adviseer je om een professionele hulpverlener in de arm te nemen. Want het blijft lastig om je eigen oorzaken te doorzien.. (Anders had je ze al lang zelf opgelost…)
    Veel succes met je weg naar genezing! Hartelijke groet Albert

  14. Hallo, ik ben een vrouw van bijna 52 jaar en heb de nodige bagage in mijn rugzak. Ik slik sinds 1994 antidepressiva en daar functioneert ik redelijk goed op ( met de nodige therapieën gedurende vele jaren). 8 weken geleden is mijn moeder gevallen en heeft daarbij een heup gebroken. Sindsdien ren ik van hot naar haar, zit ik met de nodige zorgen over haar en een dubbel huishouden. Vorige week donderdag had een dag van de hele dag paniek. De dag erna merkte ik dat er iets in mij verandert was. Ik heb/ken mezelf niet meer. Ben prikkelbaar, kort lontje, in mezelf gekeerd en geen behoefte aan vreemden om mee te praten. Ben duizelig en heb veel minder plezier in dingen. Ik heb de hele dag een lang gezicht en mijn huishouden gaat tergend langzaam, ik kan me niet meer haasten. Ik wil me heel graag (weer) haasten want dat ben ik gewend, maar mijn lichaam wil niet meer meewerken. Ik slaap wel “goed” word wel vaak wakker. Ben een beetje depri en bang dat dit gevoel nooit meer weggaat. Ik heb het niet zien aankomen, ik kon dit allemaal aan en dat was ook zo. Ben overspannen??? Kom ik er met rusten weer vanzelf uit???

  15. Beste Pshdar, overspannen zijn is altijd een signaal dat er een aantal zaken uit balans zijn in je leven. Je zal dus naar de oorzaak van je probleem moeten gaan. Ik adviseer je om een professionele hulpverlener in de arm te nemen. Want het blijft lastig om je eigen oorzaken te doorzien.. (Anders had je ze al lang zelf opgelost…)
    Veel succes met je weg naar genezing! Hartelijke groet Albert

  16. Beste Albert,
    de klachten die u noemt herken ik ze. ik ben sinds een paar dagen thuis. Ik ben werkzaam als hulpverlener en dat doe ik heel graag. afgelopen periode heb ik heel hard gewerkt. Ik dacht dat ik allemaal aan kon maar ben ik toch thuis. Ik slap heel slecht, ik ben erg moe terwijl ik net uit bed kom. Ik kan weinig hebben en ben snel boos. Afgelopen week was ik 20 jaar werkzaam bij dezelfde werkgever. op dezelfde dat werd ik geconfronteerd een paar dingen waar ik absoluut niet mee eens ben. dit was voor mij de druppel die emmer deed overlopen. niet meteen hoor. toen ik eenmaal thuis was na mijn werk, begon ik te trillen en begon ik te zweten. Ik ging me zelf afzonderen van het gezin. Ik kon weinig hebben. toen riep mijn zoon dat ik niet normaal ben en begon te huilen. hier ben van geschrokken. Ik kan niet herinneren wat ik die avond gedaan heb tot de volgende dag. toen werd ik door mijn vrouw apart genomen en verteld wat gisteravond gebeurd was.
    Ik ben boos, verdrietig, emotioneel, moe, machteloos, gekwetst, nutteloos………….

    Kunt u mij vertellen wat ia aan de hand met mij? wat kan ik doen?
    in iedere geval mijn gezin bij elkaar te houden?

  17. Hallo Albert.
    In Januari 2013 is mijn man overleden aan een acute hartstilstand..2 maanden daarna kreeg ik een auto ongeluk met zijn auto..15 mei van dat jaar werd mijn hondje verscheurd door de Pittbull van mijn buren en op 13 November stond mijn schoonzoon in brand na een ontploffing van een tankauto op zijn werk..2e kerstdag van datzelfde jaar kreeg ik zelf een hartinfarct.. Sinds die tijd ben ik niet meer mijzelf.. Ik heb maanden thuisgezeten.. Sinds vorig jaar zomer werk ik weer fulltime.. De laatste tijd is het weer verschrikkelijk hoe ik me voel. Ik heb een heel erg kort lontje en maak me overal boos om!.. Om de parkeerplaats voor de deur, Om iets op tv.. Op mijn baas.. en daar ga ik dan als een idioot tegen te keer. Het escaleert gewoon!. Ik weet niet meer hoe ik hiermee om moet gaan..Overweeg nu om de ziekenwet maar in te gaan. Mijn hele lichaam lijkt onder spanning te staan.. Alles is teveel..werken..de deur uit moeten..met mensen praten..het irriteert me zo erg dat ik gewoon wegloop tijdens een gesprek..Voel constant agressie..Ben ik overspannen of zit ik tegen een Burnout aan.. Ik heb veel onverwerkt verdriet..er is zoveel gebeurd in korte tijd dat ik eigenlijk niets heb verwerkt.
    Groetjes, Airia.

    • Beste Aira, ik schrik van jouw noodkreet. .Je hebt echt hulp nodig. Vraag bij jouw huisarts om een doorverwijzing. Heel veel sterkte! Warme groet Albert

  18. Beste Albert

    Ik ben bij de huisarts geweest en die heeft mij doorgestuurd naar de POH. deze zegt dat ik overspannen ben (aan de hand van een formuliertje waar mijn angst klachten het hoogst waren) ik ben daarna 4 weken thuis geweest waarna het ietsie beter ging. Mijn symptonen waren in het begin hartkloppingen. Overal schokjes in het lichaam. Heel onrustig voelen. Angst voor een ziekte. Vergeetachtig en niet kunnen concentreren. Eerste week was ik ook heel moe. En het naartse van alles dat drukkende gevoel in me hoofd dat ik mezelf niet ben heel angstig vind ik dat. Na die 4 weken ben ik aan het opbouwen maar het gaat nog steeds niet helemaal goed ik heb vaak het idee dat ik zo gek kan worden en elke keer ben ik weer ergens anders bang voor. Vooral angst om controle over mezelf te verliezen. Soms gaat het een dag goed maar dan krijg ik weer een keiharde klap met een angstige gedachten en ben ik weer terug bij af.
    Dan mis ik mezelf zo erg en ik ben zo bang dat ik vergeet dat het leven leuk is en ik leuk ben als ik dit gevoel niet heb. Is dit echt overspannenheid? De huisarts heeft me op controle binnen 10 minuten een “medicijn” voorgeschreven. Wat achteraf AD. Bleek te zijn toen ik goed ging lezen. Maar ik wil dat niet ik wil therapie ik wil er zelf uitkomen. Kan een psycholoog niet helpen bij dit probleem? En hebben meer mensen dit? . Overgens was ik hiervoor juist altijd sterk en had ik nooit verwacht in deze situatie te komen. Ik heb ook geen idee waar het vandaan kan komen ik heb nooit echt gemerkt dat er iets veel te zwaar voor me was. Wat moet ik nu doen? Ik ben eigenlijk het vertrouwen en mijn huisarts en poh kwijt. Omdat ze elke keer allebei wat anders zeggen.

    • Beste Gwen,
      Ik kan me helemaal voorstellen dat dit een moeilijke periode voor je is. Zeker omdat je de signalen van een naderende overspannend niet hebt opgemerkt.
      Het blijft lastig (zelfs voor professionele hulpverleners) om een juiste diagnose te stellen. Er circuleren op internet veel verschillende vragenlijsten ( de meest gebruikte is MBI) Nu geeft een diagnose wel een (tijdelijke) rust, maar dan zal je nog steeds de oorzaak aan moeten pakken.
      Het is mijn ervaring dat de combinatie van gesprekken (bijv. Cognitieve gedragstherapie) veel fysieke beweging in de natuur en ondersteuning met medicatie.
      (Wanneer je niet afhankelijk van wil zijn of worden van AD, dan kan je in overleg met een natuurarts ook vragen om Hypericum. Dit St. Janskruid is vele malen wetenschappelijk onderzocht en heeft bewezen een krachtig natuurlijk alternatief te zijn voor reguliere AD.
      Deze driehoek is een solide basis om jouw omschreven klachten op een effectieve manier aan te pakken.

      Ik wens je veel sterkte en een voorspoedig herstel.
      Hrt grt Albert

  19. Twee week geleden heb ik drie dagen last gehad van duizeligheid en het gevoel weg te vallen . Ben bij de dokter geweest en hij zei nadat hij mijn hart en longen had geluisterd , heb je misschien ook stress? Nou is er door een ruzie met mijn zwager op het werk een nare situatie ontstaan due al een half jaar speelt. En ik ga met veel tegenzin naar mijn werk de laatste tijd. Nu loop ik met veel rugpijn en stijfheid van nek en schouders en hoofdpijn. Vrienden in mijn omgeving zeggen uit te kijken … Wat moet ik doen?

    • Beste Siep, Zoals je het beschrijft lijkt het inderdaad dat je basisspanning te hoog is. Hierdoor kan je allerlei klachten krijgen zoals duizeligheid en allerlei andere stressklachten. Je ontkomt er niet aan om het conflict met je zwager bespreekbaar te maken. (soms zijn dingen niet op te lossen, maar het is wel belangrijk dat je jouw hart leert luchten) Ik ben zelf fan van de methode: Geweldloze Communicatie . Kijk maar eens op Google of bestel het boek. Dan pak je hoogstwaarschijnlijk de oorzaak van jouw probleem aan Hrt grt Albert Sonnevelt

  20. Beste Albert,

    Ik heb een vraag. Ik heb een aantal van deze klachten,…behalve het slecht slapen. Wel pieker ik en analyseer zo’n beetje alles door. Werk, relaties met mensen en hoe die ontwikkelen etc. Ik heb zakelijk een zeer succesvolle carrière in sales. Echter sinds 4 jaar is er wat loos. Het bedrijf heeft een besparingsdoelstelling en stelt alles ter discussie. Om een afdeling werkvoorbereiding te saneren is er een nieuw erop systeem aangeschaft. Dit zou veel mensen overbodig maken, mensen zijn ontslagen en toen begon de ellende. Het liep niet. Orders werden te laat of niet uitgeleverd, offertes komen dagen te laat en afspraken worden geschonden. Ik probeer als sales man al 4 jaar alles te repareren voor mijn klant, maar mijn bedrijf wil dat ik me aan bet protocol houd. Zo wilden ze mijn binnendienst van mijn grootste klant halen en mij een Duitse binnendienst geven. Zogenaamd om efficiënter te zijn. Tegen de wil van klant in. Toen ik er op een nette manier voor heb gevochten kreeg ik ineens een officiële waarschuwing omdat ik processen niet omarmde en ons bedrijf diskwalificeerde. Ik heb dit schriftelijk weerlegd met behulp van mijn zwager die advocaat is. Nu zit ik in een traject met een coach. Puur om mee te werken aan een oplossing. Ondertussen verlies ik opdrachten en regent het klachten. Vandaag stuurde ik een mail door waarin een leverancier die iets voor mij gaat maken aangaf van mijn bedrijf nog geen officiële opdracht te hebben ontvangen. Wat wel beloofd was. Zijn opmerking met ” de dagen tikken door ” heb ik beantwoord met : je hebt gelijk. Mijn baas gevraagd wat druk te geven om dingen te regelen, dat mailtje vond mijn baas weer een bewijs dat ik niet loyaal was aan mijn bedrijf. Op alle slakken wordt zout gelegd en ik ben er moe van. Ik zeg afspraken af en hoor mijn vrouw soms praten maar het komt niet binnen. Op de zaak krijg ik van klanten alleen maar klachten en mijn bedrijf vindt dat ik tegenwerk. Ik voel me echt een lege huls nu. Wat te doen? Ik kan er een boek over schrijven. 1,5 jaar geleden is mijn vader overleden. Mijn moeder redt zich wel, maar alles is anders….mijn jonge kids van 4 en 6 hebben ook aandacht nodig en mijn vrouw is ook druk met een commerciële funktie. Dit kan toch niet zo door gaan? Ik slaap echter als een rots. Hoor graag je visie.

    • Beste Willem, Je bevindt jezelf in een onmogelijk situatie, die momenteel duizenden mensen zullen herkennen. In deze overgang van de ‘oude’ naar de nieuwe economie zijn er helaas nog teveel bedrijven die hopen dat ze met eindeloos snijden en reorganiseren de boel nog kunnen redden. Deze vorm van spreadsheet management is volgens oud-staatsecretaris en econoom Prof. Willem Vermeend gedoemd te mislukken. Maar goed.. daar heb jij voorlopig niets aan Je kunt het bedrijf waar je werkt niet naar je hand zetten Dus… als je de wind niet kunt veranderen, dan moet je de zeilen bijstellen. Leer anders met de situatie om te gaan. Dat is echter lastig om dat alleen te doen. Dus vraag hulp. Bespreek jouw probleem met de huisarts en vraag om een geschikte therapeut die jou kan helpen met cognitieve gedragstherapie of Rationeel Emotieve Training. De kans is groot dat de situatie op je werk op den duur niet meer vol te houden is. Je komt steeds meer knel te zitten met jouw gevoel voor integriteit. Dus misschien moet je alvast om je heen gaan kijken naar een andere baan of een kans om iets voor jezelf te gaan beginnen. Jouw leven en dat van jouw gezin is te waardevol om dit eindeloos voort te laten duren. Veel sterkte, Albert

  21. Beste Tonnie, Het lijkt me heel vervelend om met de klachten rond te lopen die je beschrijft. Het is van hieruit ook heel moeilijk om een juiste diagnose te kunnen stellen. Ik zou in ieder geval teruggaan naar de huisarts en de mogelijkheid van Ritalin bespreken. Het lost de oorzaak van jouw probleem niet op, maar maakt je leven in ieder geval wel een stuk dragelijker. Heel veel sterkte! Albert

  22. geachte heer, mijn naam is tonnie,ik heb al meer dan 8 maanden tikken in mijn hoofd,schokken/en plotseling beweegt mijn lichaam net als je schrikt en ben dan heel erg bang ,heb een mri scan gehad,eeg/longen getest kno arts geweest bloed geprikt op vele dingen psygiater ,geweest neem elke dag 2 reapam 10 mg in/het hele lichaam is onder zocht ze kunnen niks vinden geen hoge bloed druk ,rook en drink niet,het zat tussen de oren zegt de dokter ,ik heb zeker dubbele adhd ,ben 59 jaar ,laat niemand uit praten scrheeuw tegen iedereen ,lijster niet ,en ratel de hele dag door,mijn vrienden worden helemaal gek van mij ik ben net een haan met 10.000000000 kippen en dan hoor je allen mij maar snapt u …….nu hadden ze het over ritalin ,kan ik dit ook gebruiken word je hier ru

  23. Beste mensen ik ben pas 13 en voel me niet lekker ben heel vaak ziek door hoofdpijn en kan me niet zo lang focussen ik zit op het gymmasium en iedereen heeft hoge verwacbtingen van mij sinds de kerst zijn mijn cijfers heel erg gedaald ik weet niet wat ik moet doen want ik moet gewoon naar school blijven gaan en kan ook niet zomaar naar een ander niveau of geen huiswerk meer maken . de zkmervakantie komt er weer aan en dan zou je denken ff geen stress maar het tegenover gestelde voor mij want mijn ouders hebben allebij een fultime baan dus ik moet voor mijn broertje 9 en mijn zusje 7 zorgen dus ik ben constant een cresc. Moet ik dit met mijn ouders bespreken

    • Beste Marijke,

      Jazeker moet je dit bespreekbaar proberen te maken maar dat is niet eenvoudig om te doen.
      Is er op school geen vertrouwens persoon waarmee je dit eerst kunt bespreken?
      Je bent 13 en hebt ook tijd nodig voor jezelf en met vrienden.
      Je ouders zouden dit ook moeten beseffen.
      Wellicht doe je het altijd zonder morren voor je broertje en zusje klaar staan hierdoor sluipt dit er gewoon in.

    • Beste Marijke, Goed van jou om een berichtje achter te laten op mijn website. Het is echt verstandig om hulp te vragen. hoe zelfstandig je misschien nu al bent; je hebt een leeftijd waarop je niet de taken van jouw ouders moet overnemen. Zij hebben de verantwoordelijkheid voor hun gezin. Voor jou is het belangrijk dat je nog lekker helemaal kind kunt zijn. Je ouders ontkomen er niet aan om duidelijke keuzes te maken, zodat jij een onbezorgde jeugd kunt hebben. Vraag aan een volwassen familielid of goed familievriend(in) hulp om als een soort mediator te kunnen fungeren. Veel sterkte! Hrt grt Albert

  24. Hoi Ik ben wil en ben 32 jaar oud werk sinds 1.5 jaar bij een bedrijf waar ik nu zelfs al ongeveer 7 maanden rayon manager ben.
    Ik heb 3 kinderen 2 jongens van 8 jaar en 4 jaar en een dochter van 2.
    Alleen weet ik momenteel zelf niet hoe ik mezelf kan waarderen ben heel mijn zelf beeld kwijt en walg gewoon van mezelf terwijl ik normaal juist een zeer grote zelfvertrouwen had. Mijn hele lichaam is gewoon vies terwijl ik elke dag soms wel 2 x in bad ga enz. ik kan van mijn kinderen nu ook niet genieten en snou veel heel veel ook tegen mijn vriendin die het continu moet ontgelden waardoor de spanningen zeer hoog oplopen.
    Ik werk momenteel aan een nieuw project die ik op aan het starten ben sinds een maand of 3 à 3.5 van 22:00 tot 4:00 waarbij ik de reistijden heen 1.15 min en terug 1.15 min niet mee tel.
    Heb moeite me te concentreren en stel alles uit wat ik vervolgens vergeet. Ook mijn mail En telefoon durf ik vaak niet aan te kijken.
    Daarbij slaap ik nouwelijks omdat ik maar blijf piekeren over alles met name dat ik mijn gezin en werk niet kwijt wil waarbij ik constant de tranen gewoon voel stromen.
    Onder de mensen kom ik nu ook liever niet ook dit weekend wou mijn vriendin samen met vrienden gaan stappen met mij natuurlijk maar heb 2 dagen ruzie gemaakt en ziekelijk dingen verdraaid om maar niet te gaan.
    Ik ben zelfs in de nacht uit de kroeg weggegaan en hun alleen achter gelaten
    Iets wat ik normaal ook niet doe.
    Slapen samen in bed met mijn vriendin doe ik alleen nog op zondAg voor de rest lig ik op de bank.
    Momenteel doet alles in mijn lijf zeer en slik 10 paracetamol en 3a4 diclovinak en ben futloos wil niets doen met de kinderen en alleen maar op de bank blijven liggen. Er zijn nog tal van dingen die ik nu misschien vergeet maar goed.
    Waarom ik dit nu schrijf aan U is omdat ik denk dat ik overspannen ben en bang ben alles te verliezen. Wat moet ik doen? Gr wil

  25. Hoi, ik ben 43 jaar en voel al jaren dat het niet goed met me gaat. Ik ben soms bang dat ik echt ga doen. Ik vind dat wel zielig voor mijn kinderen maar voor de rest voor niemand. Heb 3 kinderen. Ik weet dat ze van mij houden maar ben bang als dat ooit dreigt weg te vallen, mijn diepe duistere gevoel de overhand krijgt..
    Wat moet ik doen? Zit zo verstrikt in mijn leven dat ik het er liefste uit zou willen stappen….Heb het zelfs al klaar liggen maar denk dan aan de gevolgen…En doe het maar weer niet.

    • Hallo D, ik herken dit wel en zelf praat ik met een paar hele goede vrienden die ik al vanaf mijn jeugd ken. Lucht enorm op. Zou je ook moeten doen. Ook doe je er verstandig aan professionele hulp in te schakelen. Dat is een hele stap maar blijf er niet mee rondlopen. Denk aan je kinderen

  26. Hoi allemaal, ik ben 24 jaar en voel me momenteel ellendig
    2 jaar geleden heb ik een ernstig auto-ongeluk gehad waarbij ik lichamelijk letsel heb opgelopen. Op zich gaat dit goed.

    Begin december kon ik ineens niet meer slapen, ik raakte volledig in paniek. Diarree, overgeven en de hele dag een nerveus gevoel. Slaapmedicatie gekregen, veel aan mijn ritme veranderd en het ging goed!
    Ik werk 3,5 dag in de week. ik vind mijn werk leuk maar het brengt wel de nodige stress met zich mee.
    Echter ben ik afgelopen weekend verhuist, vrijdag de sleutel en binnen 2 dagen over. We leefde al weken tussen de dozen. Ik ben van Aalsmeer naar Hoofddorp verhuist wat een klein stukje uit elkaar ligt. Echter voelt het voor mij alsof ik aan de andere kant van de wereld ben beland. Ik heb een ontzettende goede bang met mijn moeder en sinds ik verhuist ben mis ik haar enorm. En het drama begint weer van voor af aan. Zweet handen, de hele dag nerveus, niet kunnen eten, niet kunnen slapen, doodmoe, veel buikpijn en daarbij ook diarree
    Ik begin langzaamaan wanhopig te worden, ben als de dood dat ik in een depressie beland.

    Wat kan ik doen?

    Alvast bedankt!

  27. Ik weet niet of ik overspannen ben maar weet wel dat ik me heel naar in me lijf voel gejaagd gevoel, hoofdpijn, verdrietig, rugpijn en moe. Sinds vorig jaar april toen is mijn vader overleden , en mijn moeder heeft altzheimer en die heb ik toen uit het verpleegtehuis gehaald en in huis genomen die ik 24 uur per dag verzorg wat ik met liefde doe, daarbij hebben we een eigen bedrijf aan huis waar ik 6 dagen in de week werk waar in de zomer van s morgens 7 tot 10 uur in de avond, daarbij run ik ook nog een bed and breakfast. En doe ik ook het huishouden helemaal alleen. Maar ik ben zo moe kom nooit van het erf alleen voor boodschappen en dan neem ik mijn moeder altijd mee kan haar niet alleen thuis laten, maar soms denk ik ik stap in de auto en ga heel ver weg, maar dat kan natuurlijk niet. En weet je dan denk ik stel ik me nou aan, gewoon doorgaan. Maar mijn lichaam begint te protesteren ik ben bijna 50. Heel moeilijk allemaal. Zo blij dat ik een keer mijn verhaal kan zeggen dank je wel. An

    • Beste An,

      Wanneer ik je verhaal lees, dan vind ik het heel begrijpelijk dat je uitgeput bent.
      De druk die je jezelf hebt opgelegd is bijzonder hoog. Diep van binnen weet je dat waarschijnlijk zelf ook wel. Er zijn 4 vaardigheden die je mag leren om dit probleem op te lossen: hulp vragen/ leren delegeren (wie kan er nog meer voor je moeder zorgen?) grenzen aangeven (je bent ook maar een mens) rustmomenten beter inplannen en prioriteiten leren stellen. Geen makkelijke taak, maar de enige weg om minder spanning te krijgen in je leven. Alle symptomen die je beschrijft zijn het gevolg van jarenlange stress. Alleen jijzelf kan dat een halt toeroepen.
      Veel succes, Albert Sonnevelt.

  28. Zo’n acht jaar geleden zijn de problemen begonnen. Ik heb veel nare dingen meegemaakt die ik nog geen plek heb kunnen geven. Dat resulteerde zich in stress, stress, en nog eens stress…. Maar ik kon het op zich handelen. Of het was mijn overlevingsstand. Niet nadenken, doorgaan en bij de dag leven. Ik weet het niet. Inmiddels ben ik 21 en is de rek eruit. Mijn lichaam en mijn geest schreeuwen om rust. Iedere dag heb ik last van hartkloppingen, stress, angst, moeheid, etc… het liefst zou ik in een donker hoekje gaan zitten en doen of de wereld om mij heen niet bestaat. Ik ben bang.. bang voor de toekomst. Ik voel dat het niet goed gaat zo. Ik moet minder hooi op mijn vork nemen, maar meer minderen kan niet. Ik mag al tijdelijk een dag minder werken, maar ik ben bang dat dit niet genoeg is. Er komt alleen maar meer bij wat allemaal onder andere een gevolg is van mijn stress. Gesprekken met een psychosociaal counselor, natuurgeneeskundige, fysiotherapeut waar ik eigenlijk naartoe moet omdat ik helemaal vast zit, maar waar ik nu gewoon de energie niet voor heb. Ik heb al erg lang psychosociale hulp. Sinds een paar maanden heb ik eindelijk iemand bij wie ik mijn ei echt kwijt kan. Daar ben ik ontzettend blij mee en ik verwacht niet dat het op korte termijn verbetert. Daarvoor zit het te diep. Maar ik merk aan mezelf dat ik steeds een stapje verder ga en mijn lichaam het niet meer kan bijbenen. Steeds iets meer stress, steeds iets minder kunnen hebben, steeds meer overal tegenop zien. Ik weet niet meer hoe het verder moet. Nog minder werken, kan niet. Ik heb mijn inkomen hard nodig om alles te betalen. Bovendien krijg ik een contract als ik weer fulltime kan werken (ben nu uitzendkracht) en ben ik bang dat ik ontslagen word als ik om nog minder uren vraag. Ik ga dit ook met mijn therapeut bespreken, maar misschien dat u ook nog tips voor me heeft?

    Alvast bedankt!

  29. Ik ben 22 jaar en heb een probleem. Ik heb een slechte verleden met mijn vriend(vroeger veel leugens en vreemdgaan). Ik heb het jaren volgehouden, maar vertrouwde hem niet. Ik probeerde wel maar het lukte niet. Afgelopen tijden tijdens ruzies ging het dan ook flink mis. Ik ben heel agressief geworden en heb het gevoel dat ik niet zonder hem kan. Ik ben erg paranoia en denk dat hij vreemdgaat. Tijdens onze laatste ruzie ging het flink mis en ik begon te huilen en te schreeuwen. Ik kreeg een aanval ik kon mn gedachten en gevoelens niet onder controle houden. Ik huilde als een gek. Na een uur werd ik rustig. Maar aan die aanval heb ik veel aan overgehouden. Ik kan niet meer helder nadenken en heb negatieve gevoelens. Ik heb spontane huilbuien en woedeaanvallen. Ik ben dan zo agressief dat ik mezelf niet in bedwang kan houden. Ik ben snel geirriteerd en kan me niet meer focussen op school. Ik durf niet naar de huisarts. Wat kan ik het beste doen?

    • Hoi Roos,
      Ik ben benieuwd of je in de tussentijd al wel herstel hebt mogen ervaren. En is het wellicht niet zo dat wat jij noemt als de schade van de aanval eigenlijk een verkeerd beeld is. Zou het niet zo kunnen zijn dat de oorzaak voor de erge aanval dezelfde oorzaak is van de vervolgklachten. Die aanval kwam niet voor niets. Wellicht heb jij je op de een of andere manier enorm voorbijgelopen en gegeven of een manier van omgaan met zaken je eigen gemaakt die uiteindelijk zorgen voor de klachten die je had? Focussen op de aanval is dàn niet handig omdat je eigenlijk moet focussen op de oorzaak van de aanval zoals stress, geen nee zeggen, de lat te hoog leggen, druk etc. Ik hoor graag van je.

  30. Hoi alemaal, ik Ben 29 en sinds denk al 12 manden voel ik dat ik nergens zin in heb… Ik ben zo gek verliefd op verkeerde iemand … Ik kan niet zonder m maar besef me ook dat hij niet voor mij is… Ik heb om een hulp gevraagd.. Ging een keer per week naar een psycholoog maar ik had een gevoel dat hij mij niet kan helpen…dus ben gestopt… Ik kan niet slapen, eten drinken… Ben altijd verdrietig … Zit alleen maar romantische films te kijken… De ergste is dat wij samen moeten werken omdat t mijn collega is… Ik weet niet wat te doen… Ik ben bang dat ik mezelf binnenkort iets aan doe… Ik wil m niet meer zien, nooit meer praten! Vergeten maar dat lult mij niet omdat ik m elke dag oo me werk zie! Wat moet ik doen 🙁 ik ben gewoon hulpeloos ….
    Kan ik huisaarts vragen of ik een tijdje thuis kan blijven om hem niet te zien ofzo? Ik ben opzoek naar een andere baan maar het is niet zo makkelijk 🙁 help mij aub wat moet ik doen ?

    • Beste Monica, vaak wordt er lacherig over gedaan, maar verliefdheid is een serieuze zaak die jouw hele biochemie op zijn kop kan zetten. De neurotransmitters gieren door je lijf. wanneer je deze relatie niet verder wil onderzoeken, dan moet je hem rigoureus afkappen. Gedurende minsten 10 weken ALLE vormen van prikkels die aan hem herinneren vermijden. Dan zal op den duur de rust terugkomen. Vervolgens zou ik je nog wel wat gesprekken met een therapeut of coach adviseren om te gaan ontdekken welke (relatie)patronen hier onder zitten. Het is meestal niet toevallig dat je juist deze jongen bent tegen gekomen. Veel sterkte! Albert Sonnevelt

  31. Hoi alemaal, ik Ben 29 en sinds denk al 12 manden voel ik dat ik nergens zin in heb… Ik ben zo gek verliefd op verkeerde iemand … Ik kan niet zonder m maar besef me ook dat hij niet voor mij is… Ik heb om een hulp gevraagd.. Ging een keer per week naar een psycholoog maar ik had een gevoel dat hij mij niet kan helpen…dus ben gestopt… Ik kan niet slapen, eten drinken… Ben altijd verdrietig … Zit alleen maar romantische films te kijken… De ergste is dat wij samen moeten werken omdat t mijn collega is… Ik weet niet wat te doen… Ik ben bang dat ik mezelf binnenkort iets aan doe… Ik wil m niet meer zien, nooit meer praten! Vergeten maar dat lult mij niet omdat ik m elke dag oo me werk zie! Wat moet ik doen 🙁 ik ben gewoon

  32. Ik zit er helaas nog midden. Angst-en paniekklachten. Nerveuze spanning en opgejaagd gevoel. Dissociatieve klachten, met name depersonalisatie en hyperventilatie. Ik volg al een hele tijd psychotherapie. Ook doe ik aan yoga en gebruik ik kalmerende medicatie. Gelukkig eet, drink en slaap ik wel goed. Alleen de controle over mijn gedachten ben ik nog kwijt en is mijn bewustzijn verstoord, vandaar die akelige depersonalisatie en derealisatie klachten. Sterkte en vooral beterschap voor allemaal.

    • Beste Frank, dank je wel dat je een de mensen die gereageerd hebben op mijn blog over de kenmerken van overspannen zijn een warm hart toe draagt. Blijf geloven in de kracht van genezing. Wanneer je onder goede medische begeleiding bent, dan is er alle reden om optimistisch te blijven over een positief eindresultaat. Ik wens je veel rust in je hoofd, Albert

  33. Hallo ik ben danait ik ben een meid van 21 jaar ik volg de opleiding vig niveau 3 waarbij ik een dag naar school ga en 4 dagen stage loop dit is best zwaar verder probeer ik nog 3 keer per week te sporten en maak ik me huiswerk thuis hoef ik alleen te helpen met boodschappen en me kamer opruimen ik heb niet zo’n goede band met me broers me moeder dwingt mij om dat contact wel te hebben vorige keer was der een familie gesprek over ik voelde me opgejaagd moe rusteloos kreeg de schuld van allees ik ben het zat ik heb meer eigen dingen ik voelde me overgeprikkeld ik heb totaal geen zin in deze gedoe Hoe kan ik hiermee omgaan

    • Hey Danait, Het klinkt alsof je geen plek meer hebt thuis. Dat kan symptomen van overspannenheid geven. Je hebt een basis nodig waar je kunt uitrusten, weinig afleiding hebt en je veilig kunt voelen. Dat is niet zo makkelijk in een bestaande situatie aan te passen. Ga daarover in gesprek met iemand die je vertrouwd. Hartelijke groeten, Albert Sonnevelt

  34. Ik zit op school en ik voel me nogal overspannen. De laatste tijd merk ik dat ik nergens zin in heb en ook niet in sociaal contact. Ik zorg voor mijn vader die zelf niet meer kan eten en lopen. Ik Kan niet zomaar vrij nemen want school is verplicht en thuis moet ik alsnog helpen.. Wat moet ik doen?

    • Hoi , heb je al hulp hierbij ? Misschien kun je dit aan je mentor op school melden ? Zodat die je kan gaan helpen.

      • Of je vrouwelijke decaan die alleen aan geld en automatisering denkt en die je nog verder in de goot stampt.

    • Beste Reindert, de klachten die je noemt nav mijn blog over overspannen zijn, hebben een diepere oorzaak. De kenmerken zijn slechts de symptomen van teveel en te lange stressperiodes. Ga voor jezelf eens na wanneer de klachten werkelijk zijn begonnen. Ga vanaf dat punt ongeveer 1,5 – 2 jaar terug in de tijd. Is er toen een gebeurtenis geweest met een sterke emotionele impact? Die zal je dan als nog moeten verwerken. Wanneer dat het geval is gaan naar een professionele hulpverlener of praat met een andere betrokkenen uit jouw familie of vriendenkring. Leer bovendien ademhalingsoefeningen om de hyperventilatie weer onder controle te krijgen. Veel sterkte, Albert.

    • Beste Caithlin, Je zal echt professionele hulp moeten vragen of andere familie inschakelen. De zorg voor jouw vader is werkelijk teveel om in je eentje te doen. Dit kan wel tijdelijk, maar langer dan 2 maanden is voor de meeste mensen al te veel. Zeker wanneer je nog jong bent. Trek aan de bel bij mensen die je kunt vertrouwen. Ik wens je alle kracht, Albert

    • Dat is een lastige situatie waarin je veel verantwoordelijkheid hebt. Ga naar de huisarts met dit probleem en of bel de gemeente met je probleem over de mantelzorg voor je vader. Het plaatselijk wijkteam en of maatschappelijk werk kan voor jullie kijken hoe er goed voor je vader gezorgd kan worden en jij wat meer ontlast.

  35. Hoi Albert

    Sinds November 2014 loop ik met deze klachten van overspannenheid nadat ik snachts ging hyperventileren en paniekaanvallen enz. Eerst ben ik blijven werken maar half January ben ik 4 weken thuis gebleven behoorlijk rust genomen en alles ging weer stukken beter maar nu ben ik na Veel vertraging begonnen met cognitieve therapie en afhelpen woensdag weer begonnen met Wenen vit 1 dag per week en sinds slaap ik weet opnieuw slecht en viel ik mij weer meer gespannen zijn dat normale verschijnselen ? Want nu twijfel ik enorm of ik wel weer had moeten beginnen en ben ik nou overspannen of misschien burn out .ik voel me helaas nooit heel moe behalve de dag nadien wanneer ik niet heb geslapen.
    Vr gr Reindert

    • hoi ik sins een paar weken overspannen mijn vriend heb overal schijt aan en laat me gewoon niet met rust ben bij de dokter geweest en die zegt dat ik elke dag een uur voor me zelf wat moet gaan doen ik weet het niet meer pfffffffffffffffffff

      • Beste Bianca, er zijn veel manieren om hier mee verder te gaan. Ik adviseer je om hiervoor een gespecialiseerd coach/ therapeut in de arm te nemen. Kies heel selectief en vertrouw daarin op je intuïtie. Hartelijke groeten, Albert

      • ja zeer herkenbaar ,en het word steeds erger dr geeft me niks vanwege mijn lever hoop dat het weer beter gaat yvonne

Geef een reactie