Ik heb een burn-out, wat nu? Ga aan de slag met deze 6 tips!

Ik heb een burn-out, is dat jouw conclusie na weken van gebrek aan energie, een down gevoel en minder levenslust? Dan moet je gas terugnemen, want je bent lichamelijke en emotioneel opgebrand. Je hebt jezelf immers jarenlang overbelast. Denk niet: de klachten verdwijnen vanzelf wel. Of met een pilletje is het zo verholpen. Dat is niet zo.

In dit artikel tips om je burn-out aan te pakken. Het feit dat je al kunt zeggen: ‘ik heb een burn-out’ is een goede eerste stap. Maar het is belangrijk dat je er nu mee aan de slag gaat.

Tip 1: Zoek professionele ondersteuning

In geval van een burn-out is het verstandig professionele ondersteuning te zoeken. Op die manier kun je je gedachten en gedrag veranderen. Ga bijvoorbeeld naar je huisarts die kan je doorverwijzen naar een psycholoog. Praat eventueel met je werkgever, om bijvoorbeeld wat aan je werkdruk en/of werktijden te doen. Dit kan met behulp van de bedrijfsarts. Om te herstellen van een burn-out is het niet alleen belangrijk rustiger aan te doen. Ook kijken naar je werk(houding), je persoonlijkheid en opnieuw leren ontspannen en grenzen stellen zijn belangrijk.

Tip 2: Zorg voor reuring

Een burn-out los je meestal niet op door enkele weken rust te nemen en helemaal niets doen. Want rust roest, maakt je inactief en geeft je geest vervolgens alle ruimte overuren te maken. Je kunt je immers helemaal overgeven aan het piekeren. Zo’n piekerverlof lost niets op. Het maakt je problemen alleen maar groter en groter. Blijf daarom bezig en zorg voor reuring in je leven. Neem deel aan het arbeidsproces. Al is het maar enkele uurtjes per dag.

Tip 3: Have fun

‘Ik heb een burn-out en heb nergens meer energie voor’ is een veelgehoorde klacht. Een burn-out kenmerkt zich onder andere door moeheid en nergens meer plezier aan beleven. Doorbreek dat en have fun. Maak een lijst met pakweg 25 dingen waar je lol in hebt en die je leuk vindt om te doen. Onderneem iedere dag 1 van de dingen van je lijst. Ook als je er te moe voor bent en er geen zin in hebt. Want dingen doen leidt je af van je piekergedachten, geeft je nieuwe energie, helpt je ontspannen en draagt zo bij aan het herstel van je burn-out.

Tip 4: Gezonde geest in een gezond lichaam

Een burn-out hebben betekent dat je waarschijnlijk jezelf geestelijk en lichamelijk hebt verwaarloosd. De signalen dat het niet goed met je ging, heb je genegeerd. Besteed daarom aandacht aan je body en mind. Kom in beweging door dagelijks lichamelijke activiteiten te doen. Zo leer je onder andere je lichaam opnieuw kennen. Je weet wanneer je moe wordt en het rustig aan moet doen. Zorg bovendien voor gezonde voeding en breng regelmaat aan in je leven. Eet, drink en slaap op vaste tijden. Zowel gezond eten als een duidelijke structuur dragen bij aan het bestrijden van ik heb een burn-out. Doe eventueel dagelijks yoga- of meditatieoefeningen om helemaal tot rust en in balans te komen en je stress aan te pakken.

Tip 5: Zoek je energiegevers

Een burn-out betekent dat je totaal geen energie meer hebt om wat dan ook te doen. Eigenlijk hebben de energievreters gewonnen van de energiegevers. Tijdens je herstelproces is het goed de energieslurpers aan te pakken en te zoeken naar wat je energie geeft. Wat dat is, verschilt van persoon tot persoon. Qua werk kan dat zijn: werk doen dat je leuk vind, fijne collega’s, verantwoordelijkheid hebben, beslissingsvrijheid enzovoort. Maar ook: mensen ontmoeten die je motiveren en stimuleren of een vergeten hobby oppakken kunnen energiegevers zijn. Het bijhouden van een zogenaamd stressdagboek kan je helpen achterhalen wat je energie geeft en wat je energie opslokt.

Tip 6: Zeg nee, ik heb een burn-out gehad

Leer je grenzen opnieuw kennen en durf nee te zeggen. Want als je een burn-out hebt, ben je over je grenzen heengegaan. Je hebt gedurende een lange periode enorm veel van jezelf gevraagd. Wil je een nieuwe burn-out voor zijn? Dan is het goed te weten waar je grenzen liggen en wat je prioriteiten zijn. Leer jezelf wanneer je ja kunt zeggen en wanneer nee. Wees egoïstisch en denk gewoon aan jezelf. Zeg rustig nee als iemand een beroep op je doet en voel je er niet schuldig over. Want doe je dingen waar je eigenlijk geen tijd voor hebt, die je totaal niet liggen óf zelfs helemaal niet leuk vindt? Dat zorgt voor spanningen en die kunnen op den duur bijdragen aan een nieuwe burn-out.

Graag hoor ik jouw ervaringen met een burn-out. Wat heeft jou geholpen die burn-out achter je te laten?

 

Meer Artikelen

62 reacties Voeg ook een reactie toe

  1. I have noticed you don’t monetize your website, don’t waste your traffic, you can earn additional cash every
    month. You can use the best adsense alternative for any type of website (they approve
    all websites), for more info simply search in gooogle: boorfe’s tips monetize your website

  2. Heb te horen gekregen dat ik een burn out heb ,advies wandelen fietsen en leuke dingen doen vooral aan je eigen ik denken ,maar wat nou als de werkgever cq instantie dit niet wil geloven en verwacht word maar gewoon door te gaan ,werk 8 uur per dag soms tot 10 uur s,avonds. Kom dan thuis en heb nog mantelzorg voor familie lid ,ik ben op loop als een sombie door het huis en werk plek ,dokter zegt even geen werk of aangepast werk maar daar willen ze niet aan vinden nog steeds dat een burn out mits het het hun zelf niet treft larie koek is

  3. Mooi werk Albert! Zit ook in burn out.hoe verwerk je trauma? Praten met prodfesional helpt niet.

  4. Beste,
    Ook ik hier zit midden in een burn-out. Ongelooflijk dat zoveel mensen tegen die muur aanlopen. Wat zegt dat over deze tijd? Vijf jaar geleden heb ik ook een burn-out gehad. Ik dacht daarna dit gaat me nooit meer overkomen. En toch zit ik er nu weer in. Ik ervaar deze burn-out op een totaal andere manier. Vijf jaar geleden wist ik niet wat me overkwam en was er vooral heel veel paniek en angst. Ik vond het echt heel erg eng. Ik ging hardlopen en stopte hier eigenlijk niet meer mee. Zo ben ik er letterlijk uitgerend maar ook een beetje voor weggerend. Als ik nu terugkijk kan ik zeggen dat ik heel hard gewerkt had om uit mijn burn-out te komen. Eigenlijk op dezelfde manier als hoe ik er in kwam.. nu vijf jaar later ga ik er anders mee om. Het eerste wat ik me besefte was dat ik mild moest zijn voor mezelf. Niet schikken van alle symtomen die bij een burn-out komen kijken. Maar blijven herhalen dat dit erbij hoort. De duizeligheid, het hyperventileren, angsten. Het hoort er allemaal bij. Het is een logisch gevolg van uitputting en je wordt niet gek! Het is er om je te beschermen.. om toch niet nog wat verder te gaan. Niet weer je gevoel weg te duwen en door te gaan. Als je het zo bekijkt is het allemaal niet zo eng en erg. Maar eigenlijk heel logisch. Rust goed uit en geef je lichaam ook de kans om te herstellen. Ik sta nu elke dag op en denk: hoe voel ik me? Dus wat kan ik en wat vind ik fijn om te doen? Als het een belabberde dag is, dan ga ik rustig dingen doen. Als het weer iets beter gaat dan doe ik iets meer. En zo probeer ik weer een beetje de balans terug te vinden. Ook grenzen aangeven is iets wat ik tijdens mijn herstel keer op keer moest blijven oefenen. Bijvoorbeeld tijdens een re-integratie op mijn werk. Ik ben er nog van aan het bijkomen, maar zie nu in hoe belangrijk het is om op die manier goed voor jezelf te zorgen. Ik denk dat het proces echt voor iedereen anders is. Dat als je echt probeert dicht bij jezelf te blijven en voelt wat je goed doet, dat dit de juiste weg is. Twijfel hier niet aan! Tuurlijk zijn er richtlijnen die voor iedereen gezond zijn. Zoals beweging en goed eten. Maar het is de kunst om echt te luisteren naar je gevoel en dat als leidraad te nemen in dit proces. Het belangrijkste is dat het echt over gaat. Ik kan door de uitputting echt niet goed relativeren. Maar diep in mijn hart weet ik dat het goed komt. Ik kwam uit de eerste, nu nog (even ;)) uit de tweede. Wees niet te streng voor jezelf. Je bent een mens in een hele drukke maatschappij. Succes allemaal!

    • Beste Roos, dank je wel voor het delen van jouw persoonlijke verhaal en de bemoedigende woorden. Dit zal altijd een aantal lezers van mijn blogs vertrouwen geven! De weg naar genezing van een burn-out kent veel kruispunten… Albert Sonnevelt

  5. Ik werk in de zorgsector. Bij reorganisaties drie jaar terug kregen we een nieuwe leidinggevende en sinds dan liep alles mis. Ondanks de goede intenties heeft ze geen leidingskills, is ze geen teamplayer, droeg ze geen zorg voor het team. Velen zaten lang op hun tandvlees en na drie jaren ben ik de enige die nog deel uitneemt van het team. Er zijn hallucinante zaken gebeurd en gezegd geweest en kan deze maar niet naast me neerleggen. Alles werd gesignaleerd aan de staf maar er werd geen gehoor aan gegeven. Zij staan niet in de praktijk en het beeld dat ze van haar hebben is anders dan hoe wij haar ervaarden. Na drie jaar is heel mijn team uit elkaar gevallen en moet ik het inmiddels met allemaal nieuwe collega’s doen. Ondanks dat de storm is gaan liggen, (wil er op mijn werk ook niet over praten omdat zij nu enthousiast in het werkveld staan, de geschiedenis van het team niet meedragen en ik hen niet wil besmetten met wat er gebeurd is.) Samen met mijn nieuwe collega’s probeer ik weer vooruit te gaan maar bots tegen een leegte. Ondanks dat de storm is gaan liggen voel ik me leeg, moe, heb geen kracht meer om te zorgen voor de menSen van mijn werk. Zij zijn zeer claimend en vragen veel energie en dat heb ik momenteel niet waardoor ik me vaak zeer laag aan energie vol. Ik probeer wat te sporten maar kom vaak niet meer buiten omdat ik mijn energie probeer te sparen om de dag te overleven. Nu is dat leeg gevoel ook naar mijn relatie overgegaan. Waardoor ik precies nergens nog kan opladen. En vraag ik me af waar het ooit begonnen is. Is het omdat mijn relatie moeilijk liep dat ik op het werk niet vol kan presteren of is het omdat ik tijdens mijn werk een ellendige periode achter de rug heb dat dit zich nu ook uit in mijn relatie. Een goed gesprek met mijn vriend heeft wel veel geholpen. Hij wil me niet kwijt en merk dit nu in elke handeling die hij doet…maar het neemt niet weg dat ik me blijf voortslepen. Op mijn werk wil ik een overplaatsing aanvragen naar een ander team omdat het begonnen is met een ander leidinggevende te willen, en ook misschien eens nood te hebben aan andere bewoners na 10 jaar begeleiden…maar nu vraag ik me af of ik ongeacht een andere leidinggevende en andere bewoners, nog energie voor de dag kan brengen. Wil terug gelukkig zijn en het plezier in mijn werk terug vinden. Paar jaar terug vond ik het de meest geweldige Job! Zag me er blijven tot mijn pensioen. Objectief gezien is het ook een zeer leuke Job en toch kan ik, Door alles wat gebeurd is, geen plezier meer beleven en is alles ontzettend moeizaam. Weet niet wat ik moet ondernemen om hier uit te geraken. Wil ook geen drastische beslissingen nemen want hoe ik me nu voel…liefst stop ik met alles en ben ik weg…maar lijkt me niet goed op nu met dit gevoel, beslissingen te nemen die een serieuze wending geven.

    • Beste Low energy, dank voor het delen van jouw verhaal. Je zal hierbij inderdaad naar de oorzaak van je probleem moeten gaan. Ik adviseer je om een professionele hulpverlener in de arm te nemen. Want het blijft lastig om je eigen oorzaken te doorzien.. (Anders had je ze al lang zelf opgelost…)
      Veel succes! Hartelijke groet Albert

  6. Ik ben zins kort in een burnout beland, herken alle sympthonen. Ik Denk dat het bij mij komt van vele dingen die ik heb weg geschroven. Bvb omdat iedereen altijd zegt jij ben zo sterk jij kan het wel. Pijn verdriet en eenzaamheid. Maar ik wil er nog niet echt aan terwijl ik eigenlijk weet dat ik op ben.. ik weet niet waarom ik mijn hele leven sterk en goed wil zijn. Wil graag andere mensen helpen op zijn minst met advies. Maar zodra iedereen weer weg is kan ik weer in mijn schulp kruipen. En mij weer opsluiten zodat ik mij niet hoef te schamen voor mijn eenzaamheid. Omdat toen mijn man nog leefde het altijd druk was en nu niet meer en dat zoek ik bij mij zelf. Herkend iemand dit en waarom krijg ik 3 jaar later deze burnout. Ik hoor graag een antwoord

  7. Beste, kun jij misschien helpen…
    Zonder het zelf door te hebben ben ik in 2014 teveel hooi op mijn vork beginnen nemen. Maar in plaats van minder deed ik het jaar daarna voor school nog meer mijn best. Toen ik daarna naar de hogeschool ging heb ik echt al mijn energie in dat eerste semester gestoken en daarna toen dat niets bleek op te leveren zonder nadenken een andere studierichting van hogeschool ingerold… Dan afgelopen zomer ging het thuis absoluut niet goed. Mijn ouders stonden op scheiden en ik had herexamens. Augustus bestond dus vooral uit gaan slapen om 1 of 2 uur ’s nachts al huilend en dan vroeg opstaan om aan het leren te gaan… Heb mij toen ook totaal verwaarloosd. In december kreeg ik een verkoudheid waarvan ik maar niet af raakte en merkte ik dat ik echt niet meer kon… Heb sinds een tijdje door dat ik een burn-out heb. Nu zijn we mei en mijn energie is nog steeds ver te zoeken. Ik zit momenteel zelfs weer in een lusteloze weken waar ik zelfs geen zin heb om leuke dingen te doen… Ik denk nochtans dat ik alles juist doe: ik ga een uur per dag stappen, probeer op mijn eten en slaap te letten (hoewel slaap pas recent is), ga bij een coach én een voetreflexologe. Ook ga ik elke vrijdag gaan lezen bij de kindjes op mijn oude basisschool om toch wat verzet te hebben maar niets lijkt te helpen en dat frustreert me mateloos. Ik zit er nu al zes maanden mee…. Heb jij nog tips aub???

  8. Beste Albert,
    Inmiddels heb ik al bijna 2,5 jaar burnout en pds. En heb nog veel lichamelijke(darm/maag) en psychische klachten(angsten) Vanuit de huisarts ben ik doorverwezen naar GGZ en MDL arts. Daarnaast heb ik hulp gezocht in het alternatieve circuit. In beweging gebleven en mijn voedingspatroon aangepast. Het ging een tijdje redelijk tot kerst. Daarna speelden de klachten weer erg op. Nu zegt mij huisarts dat ik een anti depressiva moet proberen. Tot zover heb ik het zonder medicijnen gedaan. Wat is wijsheid?

  9. Beste Albert,

    Ik ben herstellende van een burn-out en heb al veel geleerd. Ik eet gezond, beweeg ik regelmatig (hardlopen, wandelen), doe aan ontspanningsoefeningen etc. Ook heb ik professionele hulp ingeschakeld om mij te helpen bij het mentale gedeelte (o.a. belemmerende overtuigingen herkennen e.d.)

    Ik denk dat het voor mij belangrijk is om meer het leven te gaan leiden dat mij gelukkig maakt en dingen te gaan doen waar ik blij van wordt (tot nu toe deed ik vaak wat mensen rondom mij ook doen, maar hier word ik niet echt blij van). Dingen die mij echt aanspreken zijn hele actieve dingen (surfen, kayakken etc.) en ik zou bijvoorbeeld heel graag eens parachutespringen. Echter, nu ben ik bang dat deze dingen misschien zorgen voor teveel stress voor het lichaam voor iemand die herstellende is van een burn-out. Kun jij vertellen hoe je hierover denkt? Is dit wel een goed idee of kies ik betere andere dingen die iets minder belastend zijn voor het lichaam?

    • Met hartelijke groet,
      Beste Karly,

      Sorry voor de late reactie ( maar beter laat dan nooit…)
      Het allerbelangrijkste is dat je geniet van de dingen die je doet. Een kortdurende stress prikkel die ontstaat vanuit een positieve opwinding is ondersteunend aan het herstel.
      Langdurige spanning put je hormonale systeem uit en geeft een onderdrukking van jouw immuunsysteem.
      Neem steeds even een kort moment om de vraag te stellen: ‘ Krijg ik hier energie van of kost het me energie?’

      Met hartelijke groet,
      Albert Sonnevelt

  10. Geachte,

    Tien jaar geleden heb ik mijn diploma aan het middelbaar gehaald. En besloten om te gaan werken,… want ik zou er zo ook wel komen. Tien jaar lang heb ik liggen knokken als een beest en ik ben nu Adviseur in het Bedrijfsvastgoed en ik heb een eigen zaak in de IT.
    Al zeg ik zelf een mooie realisatie. Vier maanden geleden heb ik een meisje leren kennen waarmee het echt ongelooflijk klikte. Twee weken geleden is zij op zeilreis gegaan en zijn de problemen pas echt begonnen. Ik miste haar enorm hard en begon heel onzeker over mezelf te worden. Ik vond dat ik niet genoeg respons kreeg en ik voelde alsof er iets naar mijn keel greep. Nu heb ik altijd wel graag bevestiging gehad in mijn relatie, maar dit was anders en helemaal niet ik. Toen ze terugkwam hebben we veel ruzie gehad en hebben we beslist om de relatie 2 weken op pauze te zetten. Ze zei dat ik een passie moest zoeken want dat dat de enige mogelijkheid was dat ik terug mezelf zou vinden. Maar ik denk dat het probleem dieper zit. Ik slaap onregelmatig, eet vaak te ongezond, heb paniek aanvallen en wil liefst van al zo ver mogelijk weglopen. Ik durf mensen niet onder ogen te komen omdat ik mij schaam. En bij mijn vrienden kan ik wel zijn voor troost, maar ik krijg niet de feedback die ik wens. Mijn hoofd draait overuren met rampscenario’s en ik begin er stil gek van te worden. Wat kan ik doen.

    • Beste Geert, Zoals je jouw situatie beschrijft lijkt er inderdaad meer aan de hand te zijn. Zeker wanneer er sprake is van paniekaanvallen. ik krijg de indruk dat er een serieuze angst voor controleverlies aanwezig is. Ik wil je ook adviseren om professionele hulp te vragen. Begin bij jouw huisarts en leg je probleem uit. Hij/zij kan dan een goede inschatting maken welke vorm van hulpverlening daarbij past. Het lukt meestal niet om jezelf aan je eigen haren uit het moeras te trekken, dus wacht niet te lang om de stap richting behandeling te zetten (Jij en jouw vriendin zijn het waard) Veel sterkte! Albert Sonnevelt

  11. Haik zit midden in me burnout..heb twee jas lopen touw trekken in een vechtscheiding..ik ben leeg..moe.. kapot ..word wakker vd zenuwen in Me hoofd net of ik dan onder stroom sta..heel vreemd gevoel in mijn lijf.
    Bang voor elke dag die komt..niet meer in de brievenbus durven kijken..noem maar op..10 stappen lopen? Is zitten en slapen op de bank…vreselijk vind ik het want zo ben ik nooit.ik wens iedereen heel veel beterschap en succes..

    • Beste Nans, Wat spijt me dat voor jou om te lezen dat je zoveel van jezelf hebt gegeven. Je bent ver over jouw grenzen gegaan. Neem 1 goede vriend of vriendin in vertrouwen en vraag of je even mag leunen. Leg je hoofd op zijn of haar schouder en stop met vechten of vluchten. Daarna is het tijd voor een gedegen herstelplan. Begin met het lezen van het boek Bijnieruitputting van Wilson. Dan zal je al veel praktische tips lezen.
      Veel sterkte! Albert Sonnevelt

  12. Hoi,
    Het is mijn eerste keer op deze site. Ik kreeg vandaag van mijn arts te horen dat ik een burn-out heb. Ik viel wel uit de lucht. Dit past totaal niet bij mijn karakter. Ik ben altijd positief gezind. Nu ik hier zo van die reacties lees, herken ik veel. Dus heb ik besloten om via loopbaanbegeleiding een nieuwe job te zoeken. Die meer bij me past als alleenstaande moeder. Positieve ingesteldheid!!!!
    Groetjes
    Daisy

  13. Beste Albert,

    Door een beetje googlen kwam ik op deze site en hoop dat jij mij verder kunt helpen.
    Naar eigen idee kan ik best wel wat stres hebben maar het lijkt alsof ik de max heb bereikt.
    Lichamelijke klachten waar ik geen oorzaak voor kan vinden:
    Trillende handen, constant een soort van angst dat ik wat vergeten ben ofzo, continue pijn op mijn borstbeen, duurt (voor mij) best lang voor ik in slaap val terwijl ik moe ben, met een pijnlijk lichaam wakker worden en nog steeds moe zijn, op een of andere manier kan ik het werk niet loslaten en ben best snel geagiteerd.
    Wat moet ik hier nou mee?
    Ik heb ook geen zin in een burnout en weken uit de roulatie zijn, is ook niet best voor mijn carrière maar aan de andere kant word ik hier ook niet vrolijk van.

    Ik hoor het graag.

    • Beste anoniem36, De klachten die je beschrijft kunnen verschillende oorzaken hebben. De meest logische stap is dat je eerst contact opneemt met je huisarts. Deze kan in veel gevallen een goede diagnose stellen en je dan doorverwijzen naar een geschikte hulpverlener. Meestal gaan dit soort klachten niet vanzelf over. Durf hulp te vragen ! Veel succes. Warme groeten, Albert Sonnevelt

  14. zes jaar geleden is mijn man doodgeschoten tijdens zijn en heb mij toen in het werk gestort thuis huis geverft en verbouwd en dan door een ingreep ben ik stil gevallen 3 jaar daarna leer ik een vriend kennen een heel goede vriendschap en op 1 maart komt die plots meer opdagen weet niet waarom en reageerd op niets en toen is het begonnen nu willen ze maar anti depressiva geven en ik ben daar tegen en ik heb niemand meer iedereen laat me vallen en krijg nooit een reden hoop dat ik er snel vanaf kom want nu doe ik niets meer dan slapen
    vriendelijke groeten Jenny woon wel in Belgie hier hebben ze er niet veel begrip voor

  15. Ik heb een al bijna een jaar een burn-out en wil weer beginnen met dansen. Ik zit zat namelijk op een hbo. Mijn hartslag is nog steeds super hoog en emotioneel mentaal alles is uit balans nog steeds. ik slaap goed ik beweeg regelmatig heb goede steun van vriendin psycholoog allemaal. Maar heb nog steeds zoveel stress heb al zoveel geprobeerd maar heb het idee dat ik iets mis qua link hoe ik bepaalde stappen kan zetten. Ik wil echt mijn leven terug .. en ik ben pas 23..

    • Hey Bruno, Hoe is het inmiddels met je? Stress is niet het probleem, maar het gevolg van een onderliggende oorzaak. Vaak heeft het te maken met perfectionistisch gedrag, moeite om grenzen te voelen of aan te geven. graag iedereen te vriend willen houden… Daar heb je hulp bij nodig. Je kunt echt oefenen om ander gedrag te krijgen. Bespreek dat met jouw psycholoog/hulpverlener. Hartelijke groeten, Albert

      • Beste Albert,

        Stress is al wat beter ook fysiek minder klachten. Minder vergeetachtig meer goede dagen. Maar soms heb ik nog depressieve gedachten en ben ik heel somber. Ik ben begonnen met zwemmen en dat werkt voor mij. Soms heb ik nog veel dingen in mijzelf die nog niet goed voelen verwerkt en het verdriet is dan ook heel sterk en pijnlijk. Ik heb het hier wel over met mijn psycholoog. Maar heb het idee dat ik toch meer richting nodig heb.

        Liefs,
        Bruno

        • hey Bruno,

          Goed om te lezen dat het al wat beter met je gaat. Voor meer richting kan ik je het boek van Prof. Roos Vonk adviseren: Je bent wat je doet. Heel verhelderend geschreven 🙂 Veel sterkte, Albert Sonnevelt

  16. ik heb ook een burnout en vreselijke angst en paniek aanvallen. ben altijd maar bezig geweest en doorgegaan. te veel en te lang alles maar alleen gedaan jaar in jaar uit. vreselijke en moeilijken tijden gehad, ik dacht altijd maar doorgaan dan vergeet je alles, maar nu kan ik niets meer, ben totaal uitgeblust. Hyperventilatie en hele erg paniek aanvallen, ben maar alleen, en altijd dat vlucht gevoel, dat ik het thuis niet meer uit houd. futloos en doeloes voel ik me. ben ook nog bang om ergens alleen heen te gaan, dan krijg ik een paniekaanval en ga gelijk hyperventileren. heb me dokter al gebeld, dus ga nu verder hulp zoeken. het ergste is die paniek, daarbij een erg dorge mond en lippen en tong. dus maak me om alles druk en denk wat is dit nu weer. Nu zeggen ze ja stress en door je mond ademen geef dat droge gevoel. Daarbij zit ik ook nog in de overgang. maar dit is een vreselijke tijd en wil er zo snel van af. wil weer mezelf zijn, voel me nu echt een zomby…gr marjo

    • Beste Marjo,

      Binnenkort ga ik een uitgebreide blog schrijven over paniekaanvallen.
      Hyperventileren is niet het probleem, maar meestal het gevolg van een onderliggend trauma.
      Mijn eerste hyperventilatie-aanval begon ongeveer 2 jaar nadat mijn vader plotseling was overleden. Ik was toen 17 jaar. Dus vaak zit er een onverwerkte emotionele ervaring onder. Dat zal je alsnog moeten verwerken. Dit is lastig om zelfstandig te doen. Daar heb je professionele hulp bij nodig.
      De vormen van therapie die hiervoor meestal gebruikt worden zijn; cognitieve gedragstherapie, EMDR en Somatic Experience. Verder is het van belang dat je ook weer vertrouwen krijgt in je lichaam. Daarvoor kunnen ademtherapie of ontspanningsoefeningen je helpen.

      Veel sterkte! Albert Sonnevelt.

  17. Beste Albert,
    In mijn zoektocht naar het vinden van tips bij burnout-klachten, is de burnout altijd gerelateerd aan de werkomgeving. Ik heb mij de eerste jaren van mijn baan na mijn studie wellicht wat overbelast omdat ik een perfectionist ben, maar vond/vind mijn werk wel altijd leuk. Prive heb ik echter langdurige stress gehad wat waarschijnlijk de oorzaak is geweest. Nu alles prive weer rustiger is geworden, ben ik simpelweg te ‘moe’ om me nog ergens druk over te maken en merk ik pas echt hoe uitgeput ik ben.
    Dat heeft nu wel gevolgen voor mijn productiviteit op mijn werk. Ik vind mijn werk ineens minder leuk, omdat ik mij niet meer goed kan concentreren, alles vergeet (ook buiten werk om, alleen is een werkafspraak wel belangrijker dan een koffie-date met vriendin) en het ontzettend veel moeite kost om mijn taken uit te voeren.
    Hoe kan ik deze neerwaartse spiraal doorbreken als mijn werkomgeving niet de oorzaak is geweest, maar daar nu wel onder lijdt door mijn zombie-gedrag? Prive doe ik al leuke dingen die mij energie geven, maar zodra de werkdag begint kan ik nauwelijks opstaan en wil ik eigenlijk alleen maar slapen.
    Mvg

    • Beste anoniem,
      Er is bij burn-out zelden één oorzaak aan te wijzen. Het is de combinatie van karaktereigenschappen, emotionele ballast, dagelijkse stress en slepende omstandigheden. Begin met het vragen van professionele hulp. Volgens mij ben je al wel op de goede weg, maar mag je nog duidelijker jezelf begrenzen.
      Hartelijke groeten, Albert Sonnevelt.

  18. Ik ben de laatse maanden totaal op. Niets gaat mij nog goed af, thuis niet op mijn werk niet. Slaap slecht, ben paniekerig, bang depri en somber.
    Ik heb het zowel privé als op mijn werk goed voor mijn kiezen gehad en nog steeds. Ik ben al meer dan 11 mantelzorger. Mijn vader werd 11 jaar geleden ongeneeselijk ziek en ik ben tot hij is overleden bij hem geweest. Mijn moeder opgevangen, die ook ziek werd en die zorg ook op mij moeten nemen. Zij knapte weer wat op maar vorig jaar november ging het weer mis, lang in ziekenhuis, revalidatie van 2maanden en daarna kon zij niet meer zelfstandig wonen. Na een week in een instelling overleed mijn schat van een hond. Dat is nu 9 maanden geleden. De zorginstelling waar zij in zit is totaal ongeschikt dus alles komt nog op mij neer. Ze staat op de wachtlijst voor een ander verpleeghuis omdat zij daar achteruit holt. Alles komt op mij neer. Tevens heb ik een zware fulltime job waar momenteel hard gereorganiseerd wordt. Mensen eruit niemand erbij . Net werken, naar moeder, huishouden, man geen ontspanning, geen tijd. Ik kan geen stap meer zetten. Ik kan niet meer met de stress omgaan, ook niet op mijn werk. Het is teveel, ik trek niets meer. Heb nu aan mijzelf toe moeten geven dat alle grenzen overschreden zijn. Mijn moeder kan dit niet helpen, mijn werkgever wel. Ik ga dit ook bespreken met mijn huisarts en hulp zoeken. Ik kan niet meer functioneren alleen maar huilen. Ja eerlijk gezegd ben ik opgebrand.

  19. Ik ben pas 16 jaar oud en heb last van een burn-out wat bevestigd is door mijn huisarts. Dit komt doordat ik enorm veel heb meegemaakt in de afgelopen jaren. Ik heb kansen gehad die ik heb verspilt waardoor ik nergens in ben beland omdat ik nu denk dat ik nergens meer kan komen, dat mijn leven geen zin meer heeft kortom vind ik mezelf gewoon een mislukkeling. Ik weet totaal niet wat ik telkens met deze gedachtes moet. Ik heb niet het idee dat een psychiater mij hier van af zou kunnen helpen. Misschien heeft iemand tips

  20. Hallo,
    Ik ben net heel erg kwaad geworden op mijn dochtertje van 6. Ze heeft de neiging om om alles te huilen in de ochtend . Ben al vaker uit mijn dak gegaan. Heb er ieder keer weer spijt van. Het is een schat en ik hou van haar maar trek het gehuil niet. Mijn vrouw vind dat ik overspannen ben en om die opmerking kan ik ook geïrriteerd raken. De term word naar mijn mening te makkelijk ingezet. Op mijn werk heb ik het na 7 jaar niet meer naar mijn zin, teveel gekwetst door de manier van omgang met mij. Ben begonnen met een studie in een heel ander richting op mijn 40ste. Iets wat ik heel graag wil. Ik heb een vrouw die ook in de knoop zat met zichzelf gerelateerd aan haar werk.Heeft een ander baan vanaf januari. Iets wat ze graag wilt. Is nu al 2 maanden in ziektewet. Heb ook met haar regelmatig ruzie om alles. Huishoudelijke dingen. Ik weet het ff niet meer…….

  21. Hallo,

    Sinds 2 maanden zit ik nu in een burnout. Vorige week ging het echt weer beter, maar sinds twee dagen is het weer niks.
    Mijn valkuil is dat ik me niet kan ontspannen. Af en toe ga ik wel wandelen maar daar krijg ik ook mijn hoofd niet mee leeg.
    Iedereen zegt je moet leuke dingen doen, maar dat maakt me ook angstig en ik kan dat niet uitleggen waarom. Ik wil zo graag weer een ietsje pietje omhoog gaan, maar weet niet hoe.

  22. Hallo
    Ik ben Anna en ik denk dat ik een burnout heb of er hel dicht tegenaan zit, voel me moe lusteloos en al helemaal nergens geen zin in, en nu?

  23. Hallo iedereen,

    Ik ben net gestart met het schrijven van een blog over hoe je kunt omgaan met een burn-out, depressies en soortgelijken. Voel je vrij om deze te volgen! Reacties zijn welkom! Ik hoor het graag!

    Alvast bedankt!

    Liefs, Babette

  24. Hallo,

    Ik ben nog maar 17 jaar, maar ik ben op dit moment heel erg gestrest.
    Mijn ouders zijn een paar jaar geleden gescheiden en daar had ik het erg moeilijk mee, omdat ik niet echt vrienden had/heb, heb ik deze gevoelens eigenlijk altijd opgekropt.
    Mijn moeder kreeg best snel een nieuwe vriend en dat vond ik persoonlijk wat te snel gaan. Mijn ouders hebben nu niet echt een goede band. Ze klagen ook constant over elkaar, wat het nog vervelender maakt.
    Afgelopen jaar ben ik met mijn studie begonnen, ik ging op mijn 17e naar een nieuwe school waar ik niemand kende en ik moest op kamers. Het ging aan het begin best goed, maar aan het eind van het jaar kwam mijn vader met de mededeling dat hij depressief is. Dat kwam hard aan.
    Ondertussen neemt de werkdruk op school steeds meer toe, ik moet een heleboel doen en ik heb het gevoel dat het teveel is.
    Er is constant chaos in mijn hoofd en het voelt heel verstikkend, het liefst zou ik van alles weglopen.
    De laatste tijd steeds vaker paniekaanvallen, dan word het me allemaal even teveel (ik ben dan wel altijd alleen).
    Ik durf het aan niemand te vertellen, ik ben bang dat ze me niet geloven of denken dat ik me aanstel.
    De druk word alleen steeds erger, ik denk dat ik straks een keer in huilen uit ga barsten.
    Wat moet ik doen?

  25. Beste Albert,

    Ik heb in mei 2013 een burnout gekregen. Ik heb prof. hulp gezocht bij meerdere instanties. Psycholoog en GGZ. Ik heb medicatie gehad die ik ruim anderhalf jaar heb geslikt. Gelukkig ben ik daar nu zo ongeveer 4 maanden mee gestopt. We zijn nu bijna 2 jaar verder en ik voel me nog steeds vervelend. Vaak wakker worden met spanning, nog steeds op mijn werk veel denken over mijn vriendin etc. Ik merk dat ik vaak twijfel of ik wel door moet gaan met mijn relatie. Ook dit zijn kenmerken van een burnout. Echter, de GGZ zegt dat de sticker burnout er bij mij niet meer op zit. Daarbij zeggen ze ook: “dat wilt niet zeggen dat je geen problemen meer hebt”. Nou dat is correct want die heb ik nog steeds. Ik voetbal, ik fitness, eet gezond… Ik weet het gewoon niet meer en ben echt ten einde raad. Ik merk dat mijn lichaam nog steeds stress en onrust mee maakt. Elke dag weer opnieuw en dit is niet anders geweest in de afgelopen 2 jaar tijd.

    • Hey Nick,

      Ik heb zelf nu lokaal een jaar een burnout en heb op heel hoog niveau gedanst. Dus ik weet hoe het is om veel te bewegen. Ik wou ook in het begin van mijn burnout veel sporten. Helaas is dit niet de oplossing. Het is kleine stappen nemen. En daarmee bedoel ik letterlijk. Wandelen. Of tai chi of zwemmen . Maar niet teveel je energie werkt helaas niet zo die is al op ze reserves aan het draaien.

      Veel succes en power,
      Bruno

  26. Beste,

    Eigenlijk kamp ik al lange tijd met verschijnselen van een burn out. Al die tijd heb ik de draad weer op kunnen pakken en energie kunnen vinden om van allerlei leuke en mooie dingen te kunnen genieten. In maart 2014 is mijn relatie na 5,5 jr uitgegaan. Ben daarna gaan daten enz enz… Op een gegeven moment heb ik 1 iemand nog 1 kans gegeven. Dat bleek een juiste keuze geweest te zijn. Verliefd geworden. Na allerlei drukte, stress op het werk en veel, erg veel sporten en van huis zijn, ben ik tot sinds het begin dit jaar met mn gevoelens in de knoop geraakt. Paniekaanvallen gekregen, dag in dag uit malen de gedachten maar door mn hoofd heen. Verliefde gevoel is weg geebt en dat vond/vind ik echt heel erg. Daarbij kwamen nog de klachten vanuit werksfeer: geen concentratie, heel de dag een nerveus gevoel, paniek tijdens werken (zowel door werk als prive zaken). Dat ging steeds verder en verder. Keertje ziek gemeld, energieloos thuis gezeten en constant dat malen van die gedachten door mn hoofd. Inmiddels is er door mijn psycholoog geconstateerd dat ik een fikse burn out heb. Werkgerelateerd, liefde gerelateerd. Ik voel momenteel voor weinig dingen iets. Zelfs voor mn nieuwe liefde kan ik het niet opbrengen. Vreselijk, schuldgevoel en meer van die zaken… Weet niet goed hoe ik hiermee om moet gaan, bang dat bepaald gevoel niet meer terug komt, bang dat ik niet sterk genoeg ben voor dit hele proces. Beetje radeloos. Zo’n sterke en sociale vrouw als ik, daar verwacht je geen burn out bij. Ja, ook dat kan. Ik weet alleen niet goed hoe ik met de negatieve gevoelens en gedachten om moet gaan. Heeft iemand tips, trucs of hoopvolle informatie. Ik weet wat ik wil, maar weet niet meer of ik het nog zal kunnen… Weer fijne en warme gevoelens bij mn lief hebben, plezier in mn werk en kunnen genieten van sport en fotografie…

    • Hey Wenneke,

      Ik begrijp je volkomen. Ik ben 23 en heb nu al een jaar een burnout heb altijd gedanst en mijn leven was helemaal ingestort. Ik snap je pijn je moeilijkheden het gemis. Ik was ook super sociaal en altijd heel sterk. Die warme gevoelens komen echt wel. Wat ik je kan aanraden is gewoon hele kleine stappen. en hele goede voeding. Ik heb ook weer allerlei sporten opgepakt maar wat bij mij het beste helpt is zwemmen. Ik kan je dit echt aanraden. Al doe je maar 2 baantjes en eet je daarna een appel in de kantine van het zwembad. Probeer alles heel simpel voor jezelf te maken.
      Ook lezen is een goeie te minste als je de concentratie hebt en dan natuurlijk niet een thriller 😉

      Heel veel sterkte en kracht toegewenst,
      B..

  27. Beste,

    Sinds een week of twee zit ik er echt doorheen. Het begon al maanden daarvoor met lichamelijke klachten, weinig energie, hyperventilatie aanval, geen vertrouwen in mijn eigen lichaam en angsten dat ik iets erg had. etc. Sinds twee weken heb ik erkend dat het zo niet verder kan. Een bezoek aan de huisarts en wat medicijnen om rustig te blijven. Momenteel heb ik twee gesprekken gehad met een psycholoog, doe aan shiatsu massage, licht therapie en probeer elke dag wat aan sporten te doen. Ik werk enkele uurtjes in de ochtend en dat is het rob time. Best lastig met een gezin van drie kinderen, een vrouw die werkt etc. Maar ik heb alle vertrouwen dat dit een fase is waar we doorheen moeten…..nog andere tips? Suc6

  28. Ik ben nu 1 jaar hersteld van een burn-out. Herstel duurde bijna 2 jaar.. Wat mij geholpen heeft is, een goede psycholoog, koekjes en taarten bakken,(terug naar basis therapie) structuur in mijn dagindeling en hardlopen. Iedere derde dag een uur hardlopen. Liep ik eerst 3 km in een uur, later was dat 10 km. Ik ben er door een blessure mee gestopt en ben naar de sportschool gegaan waar ik nu nog steeds 3x per week aan het sporten ben. Heerlijk je hoofd leegmaken en energie krijgen van het sporten. En blij worden van de gelukshormoontjes.

    • Beste Maria,

      Ik ben bijzonder blij voor je dat de hersteld bent van jou burn-out. Ik hoor ook regelmatig positieve geluiden van Runningtherapy dat vooral door psychiater Bram Bakker in Nederland populair is geworden.
      Je hebt je positieve weg naar boven weer gevonden en ik hoop dat je daarmee vele andere mensen die worstelen met een burn-out weet te inspireren!

      Met hartelijke groet,
      Albert Sonnevelt

  29. Beste Albert,

    ik ben in december thuis komen te zitten met stevige stress klachten door werk stress, schrok van mijn lichamelijke reactie hierop nl. hartkloppingen/zweet aanvallen en kramp pijn in maagstreek. gelijk hulp gezocht bij huisarts en via internet jou stress de baas dvd besteld. inmiddels gaat het wel beter maar nog niet over. Wat mij erg verbaasd is dat ik via de huisarts bij een GGZ medewerker ben gekomen voor een gesprek, hier ben ik weinig wijzer van geworden en ook geen handvatten of tips voor verbetering of preventie gekregen. ook via de bedrijfsarts en arbeidsdeskundige (?) geen enkele bijdrage voor inzicht en een traject voor genezing. door dat ik jou DVD’s heb bekeken en het werkboek heb ik nu zelf inzicht in mijn karakter, valkuilen en verbeter punten gekregen, waarvoor dank. Hoe kan zijn dat alle duur betaalde professionele hulp verlening geen enkele aandacht hebben op de manier zoals jij het brengt. ik vindt dit echt onbegrijpelijk. als ik niet jou dvd’s had besteld wist ik nu nog niets meer over de stress oorzaken behandeling en preventie. ook het deel over leven naar je eigen waarde heeft mij veel inzicht gegeven.
    Hartelijk dank Albert.
    gr
    Robert

    • Beste Robert,

      Helaas is het zo dat er nog veel onduidelijkheid is in het begeleiden van mensen met stressklachten. Hierdoor kan het zijn dat er tegenstrijdige adviezen worden gegeven. Ik vind het bijzonder spijtig dat je daar ook de dupe van bent geworden.
      Het geeft vertrouwen dat mijn DVD´s jou in ieder geval een stuk verder hebben geholpen.
      Ik ben blij dat ik je heb kunnen inspireren en wil dit graag blijven doen door middel van de inspiratie van blogs en video´s.
      Blijf vertrouwen houden in een verder herstel en weet dat je waarschijnlijk nog een aantal belangrijke keuzes hebt te maken om uiteindelijk je stressniveau nog verder naar beneden te brengen.
      Veel succes daarmee!

      Met hartelijke groet,
      Albert Sonnevelt

      • hallo, ik zit midden in een burn out en heb proffesionele hulp van een organisatie die zich PHi Med noemt. Neem contact met ze op. Een video helpt je echt niet als je echt een burn out hebt.
        Alleen al dat ze er geld voor vragen is absurd en een belediging voor mensen die zich oprecht inzetten voor anderen.
        PHI med wordt vergoed door je zorgverzekering. Ja je eigen risico moet je betalen. Maar de hulp die je krijgt is persoonlijk.
        Lees het maar na op PHI med.

        • Beste Walter, dank voor het delen. Jouw betrokkenheid met het onderwerp burnout helpt gegarandeerd weer anderen. Hartelijke groeten, Albert Sonnevelt

        • Hallo Walter, Ik lees net je reactie en weet niet of je nog op deze site leest, maar weet je zeker dat proffesionele hulp vergoed word. Dit is toch alleen maar zo als je of nog geheel/gedeeltelijk aan het werk bent of een ww uitkering ontvangt. Ik zit al 10 maand met burnout gerelateerde klachten thuis en heb van mijn gemeente begrepen dat ik geen traject of proffesionele hulp van een coach vergoed krijg. De vergoeding van de ziektekostenverzekering is er zo ik pas gelezen heb al jaren uit, omdat dit te duur werd met zoveel burnout patienten.
          Arjen de Haan

  30. Hoi Albert,

    Ik zit sinds juli in een burnout. Ik heb mij toen ziek gemeld omdat ik echt niet meer kon. Van paniek, hyperventilatie, slecht slapen, pijnklachten, oververmoeid. Ik werk nu inmiddels weer 6 uur per dag. Ik merk dat ik langzaam aan weer last krijg van hartkloppingen, hyperventilatie. Ik word er ook slap en suf van. Echt om gek van te worden. Ik wil mij niet aanstellen op m’n werk, dus ga ik gewoon door, maar van binnen heb ik het gevoel dat ik op instorten sta. Wat nu?

    • Beste Sam,

      Het is erg lastig om zonder professionele hulp jouw klachten zelfstandig op te lossen. Daarom wil ik je echt adviseren om contact op te nemen met je huisarts. Hij of zij zal je dan waarschijnlijk doorverwijzen naar een psycholoog of psychotherapeut.
      Probeer in eerste instantie vooral terug te gaan naar de oorzaak van je spanningen. Meestal is het zo dat je gedurende een langere periode jezelf veel geweld hebt aangedaan. Er is nu een tijd aangebroken om beter voor jezelf te zorgen en te gaan ontdekken waar je werkelijk gelukkig van wordt. Geen gemakkelijke opgave. Toch is er geen andere weg dan de situatie onder ogen te nemen en terug te gaan naar het moment dat je een emotionele ballast op je bent gaan nemen.
      Ik wens je heel veel sterkte met het ontdekken van de oorzaak en de oplossing van jouw burn-out.

      Met hartelijke groet,
      Albert Sonnevelt

  31. Hoi Albert,
    ik ben 16 jaar en heb zelf ook een burn out, ik blijf nu thuis van school omdat ik dat niet meer kan opbrengen alleen ik ben nu bang dat leraren/leerlingen vinden dat ik me aanstel en me niet begrijpen. Moet ik gewoon weer naar school gaan of mijn rust pakken?

    • Beste Pieter,

      Helaas komt burn-out steeds vaker voor bij jonge mensen. Het is eerst zaak om een goede diagnose te stellen. Daarvoor is het verstandig om naar je huisarts te gaan voor advies. Verder zal je belangrijke keuzes moeten maken om meer tot ontspanning te komen. En ontspanning is iets anders dan afleiding. Dat betekent dat je er verstandig aan doet om het gebruik van computers, gaming en t.v. voorlopig even sterk te verminderen.
      Neem je klachten serieus want je lichaam liegt niet. Dus neem vandaag nog de stap om professionele hulp te vragen!

      Met hartelijke groet,
      Albert Sonnevelt

  32. Beste Claire,

    Het is belangrijk dat je eerst weer vertrouwen leert krijgen in de reacties van je lichaam.
    Een paniekaanval is niet de oorzaak van je probleem maar het gevolg…
    Datzelfde geldt ook voor de burn-out.

    Dit probleem zal je op meerdere gebieden moeten aanpakken:
    Lichamelijk: met de juiste voeding, beweging en fysieke ontspanning ( bijv. het boek Bijnieruitputting van J.Wilson.)
    Psychisch: Leren keuzes maken, grenzen aangeven en leren hulp vragen
    Emotioneel: Verlies gaan verwerken
    Zingeving: Gaan ontdekken waar écht blij van wordt in je leven.

    Dat is geen makkelijke opgave en daar zal je waarschijnlijk (professionele) hulp bij nodig hebben.
    Raadpleeg daarvoor je huisarts of laat maar weten of ik nog iets voor je kan betekenen.

    Met hartelijke groet,

    Albert Sonnevelt

  33. Ik ben herstellende van een burn out, zit nu in een periode dat ik goede dagen achter elkaar heb dan ben ik s avonds wel erg moe maar kom slecht in slaap, heb ook dagen dat ik heel zenuwachtig wakker word wat dan de dag aanhoud, heb ook soms last van een angstaanval dan krijg ik het heel warm en heb ik het idee dat ik zo neer kan vallen, en de gedachtens van alle lichamelijke klachten de afgelopen tijd zijn het ergst elke keer bang dat erweer iets terug komt

    • Hoi Hoelang duur een burn out? Heb zelf ook waarschijnlijk een burn out gehad maar heb het nu al 6 weken is dat normaal dat het zolang duurt ?

    • Hoi Claire
      Ik zit hier sinds 4 weken nu in en zit in exact dezelfde fase.
      Heb 2 goede dagen gehad en afgelopen nacht goed geslapen en werd vanmorgen wakker en er was thuis iets wat een beetje stress gaf en daardoor raakte ik weet in verhoogde hartslag en vervolgens gaan mijn gedachten aan de loopt met als paniekaanval.
      Heb nu een pilletje genomen en word nu weet rustiger.
      Gelukkig werk ik nog 3 dagen per week dat geeft mij dan wel veel ontspanning.
      Hopelijk gaat het deze manier stukje bij beetje vooruit.
      Ik hoop dat jij er weer snel bovenop komt, maar het schijnt wel even te kunnen duren.
      Veel sterkte toegewenst en Beterschap.

Geef een reactie