Eindelijk weer Grip op je Leven?

Ontdek hoe je dit moeiteloos kunt bereiken in 4 eenvoudige stappen met onze GRATIS Leven zonder Stress Mini-Cursus.

Vul hieronder je naam en beste e-mail adres in en klik op inschrijven.

Burn-out herstel: 7 praktische adviezen bij een burn-out

Burn-out herstel draait om bezig blijven en niet onderuitgezakt op de bank hangen en maar piekeren. Het is juist goed om bezig te zijn en je dagelijkse patronen en gedachtegangen te doorbreken.

Hieronder 7 praktische adviezen die bijdragen aan het herstellen van je burn-out.

Advies 1: Zorg voor structuur in je leven

Een heldere dagindeling zorgt dat je structuur brengt in je leven. Vanaf het moment dat je opstaat tot je gaat slapen. Eet op vaste tijden, ga dingen doen, wissel dat af met voldoende rust en bouw regelmatig momenten voor ontspanning in. Van een boek lezen, naar muziek luisteren, sporten, tijd voor familie en vrienden nemen, je hobby oppakken enzovoort. Plan zeker je agenda niet vol, omdat je graag van alles wilt doen en meemaken.

Advies 2: Doe één ding tegelijkertijd

Burn-out herstel betekent vaak dat je je manier van denken en doen moet veranderen. Dus in plaats van denken dat je alles kunt en ook wilt doen, ga je je nu focussen op één ding tegelijkertijd. Die ene taak doe je voor de volle 100% en verder houd je je nergens mee bezig. Hierdoor creëer je rust, voel je je tevreden en krijg je een goed gevoel over jezelf. Daarbij voorkom je dat je tig half afgemaakte werkjes hebt die je opgejaagd, onrustig en moe maken. Dit betekent dus ook: leren nee-zeggen en assertief zijn als anderen je hulp vragen.

Advies 3: Luister naar jezelf

Je burn-out was er niet van de ene op de andere dag. Het is een langdurig proces geweest. Je hebt lang heel veel hooi op je vork genomen en de signalen van je lichaam stelselmatig genegeerd. Nu je bezig bent met een burn-out herstel is het goed naar jezelf te kijken en te leren luisteren naar de signalen die je lichaam je geeft. Van hoofdpijnen, vermoeidheid, gespannen zijn tot prikkelbaarheid en desinteresse. Door naar jezelf te luisteren en regelmatig te ontspannen kun je een tweede burn-out voor zijn.

Advies 4: Onderhoud je sociale contacten

burn-out herstelEen burn-out kan gepaard gaan met gebrek aan levenslust en depressieve gevoelens. Hierdoor kan het zo zijn dat je het liefst in je schulp kruipt, de buitenwereld volledig uitsluit en helemaal niets meer doet. Probeer die negatieve spiraal te doorbreken en onderhoud contact met je familie, vrienden, buren, collega’s en dergelijke. Niet alleen kunnen zij je afleiden van je sombere gedachten, maar ook kan praten je nieuwe aanknopingspunten bieden bij je burn-out herstel. En… natuurlijk samen relaxen is ook een prima manier om aan je neerslachtigheid te ontsnappen.

Advies 5: Leef in het hier en nu

Door in het heden te leven en niet over gisteren of morgen na te denken, voorkom je dat je gaat malen en piekeren. Van hoe lang je burn-out gaat duren, wat er met je baan gebeurt tot wat anderen ervan vinden. Accepteer wat er is gebeurd en laat los. Probeer te genieten van vandaag. Stapje voor stapje. Laat wat is geweest en gaat komen even voor wat het is. Je burn-out herstel staat voorop en dat realiseer je door in het heden te leven. Een training mindfulness kan je daarbij zeker helpen.

Advies 6: Vermijd perfectionisme

Alles perfect willen doen, is een van de gemeenschappelijke delers van veel burn-outpatiënten. Je vindt goed niet goed genoeg. Je streeft altijd naar het ultieme ofwel perfecte. Die eigenschap zorgt voor enorm veel druk en draagt zeker niet bij aan een burn-out herstel. Probeer alles wat minder perfect te doen. Laat de boel de boel. Lukt dat je niet? Schakel dan hulp van anderen in, maar ga zeker niet proberen de perfectionist uit te hangen, want dat komt je genezingsproces niet ten goede.

Advies 7: Burn-out herstel: lach zoveel je kunt

Lach veel en regelmatig, want dat is niet alleen fijn. Regelmatig lachen is ook heel erg gezond. Lachen helpt om geluksstofjes (endorfines) aan te maken die bijdragen stress te bestrijden en je een fijner en gelukkiger gevoel te geven. Dus kies ervoor dingen te doen die je aan het lachen maken. Van lachfilmpjes op Youtube kijken en humoristische boeken lezen tot wat vaker de humor van je eigen gedrag en gedachten inzien. Of beluister deze podcast waarin ik je mijn ochtendmeditatie uitleg. Ontdek het verschil van één simpele innerlijke glimlach.


Immers, leren relativeren helpt eveneens om van je burn-out te herstellen en in de toekomst te voorkomen.

Ben jij onlangs herstelt van een burn-out? Ik lees graag jouw ervaringen onderaan dit blog! Hoe ging jouw burn-out herstel, waar liep je tegenaan en wat heeft jou er uiteindelijk bovenop gekregen?

 

Meer Artikelen

108 reacties Plaats reactie

  1. Hoi Albert,

    Mooie post. Het geeft me weer een extra bevestiging!

    Ik heb sinds december 2013 een burnout en ga sinds kort naar een psycholoog. Ik ben nooit gestopt met werken, maar er zijn wel heel veel veranderingem geweest op het gebied van werk!

    Wat is jou mening over koffie drinken? Aangezien je cortisol en bloeddruk daardoor een boost krijgt? Is het beter om dit te laten of juist niet? Het probleem ligt natuurlijk aan mijn persoonlijkheid, niet aan de koffie opzich?

    Ik ben erg benieuwd naar je antwoord!

    Groeten,

    Ruben

    Beantwoorden
    • Beste Ruben,

      Dank voor jouw reactie op mijn blog.
      Altijd fijn om terug te lezen wat de beleving is van mijn lezers.

      Wat betreft koffie:
      Zoveel verschillende (wetenschappelijk) onderzoeken, zoveel verschillende meningen over het gebruik van koffie. Zonder twijfel is koffie een stimulans voor je hormonale systeem. In die zin activeert het inderdaad je cortisol en daarmee ook je bloeddruk.

      Alleen de mate waarin dat gebeurt is per persoon wel verschillend.
      Dit is erg afhankelijk van jouw gevoeligheid. M.a.w. hoelang heeft je stresssysteem al onder druk gestaan?
      Wanneer er sprake is van een chronische bijnieruitputting, kan je hormonale systeem heftiger reageren op allerlei prikkels.

      Ik adviseer je het boek : ‘Bijnieruitputting’ te lezen van James L. Wilson.
      Naast veel (fysiologische) uitleg over stress en burn-out, staat het boek ook vol met waardevolle tips en adviezen om te leren hoe je met burn-out kunt omgaan.

      Ik wens je een zeer spoedig herstel en veel succes met het maken van de juiste keuzes!

      Met hartelijke groet,

      Albert Sonnevelt

      Beantwoorden
    • Mischien hoor ik niet thuis tussen de reacties maar ik zit ook met vragen. Mijn man is afgelopen week ingestort en heeft maandag te horen gekregen dat het een burn out is. Hij is er behoorlijk van van slag. Ondanks dat we al langere tijd het wel al vermoeden. Ik lees zoveel tegenstrijdige dingen op zoveel pagina’s dat ik niet meer weet waar we goed aan doen. Hij heeft het vooral opgelopen op t werk en is nu dus ook thuis. Hij heeft zich meteen op andere werk zoeken gestort en boekt daar veel succes mee. Aleen nu praat hij al over half januari weer beginnen aan een nieuwe baan. Ik lees op de ene pagina dat thuis zitten niet werkt en je zo vlug mogelijk moet proberen door te gaan maar hier lees ik dat mensen toch al gauw maanden thuis zijn. Nu hij de diagnose heeft gekregen zijn de symptomen versterkt voor het eerst kreeg hij vanacht paniek en angst aanvallen. Is dit een goed teken dat hij het nu los laat of juist een slecht teken? Volgen de week kan hij terecht bij een psycholoog maar hij kreeg meteen te horen dat hij na zes gesprekken daar behoorlijk voor mag betalen dus inplaats dat dit rust gaat geven ging hij nu al stressen dat we dat niet kunnen betalen. Hoe ga ik hem hier het beste in steunen? Wat kan ik doen om het voor hem zo fijn mogelijk te maken. Hij kijkt erg uit naar volgende week dan is onze oudste vrij van school en wil hij heel graag er lekker opuit! Klinkt super maar ben bang dat hij het straks gaat forceren of is dat niet mogelijk? Hij is erg goed in knopjes omzetten en gaan zoals hij het zegt maar het komt soms op mij over als kop in t zand steken en dan door. Wat ik zoiezo voor elkaar heb is een stabiele warme georganiseerde thuis situatie maar hij is geen thuis zitter. Oké dit is al een hele vloedgolf aan vragen geworden geloof ik excuses hiervoor ik wil hem zo graag kunnen helpen maar hij geeft mij nu even t gevoel dat ik niets voor hem kan doen en hij zelf echt denkt dit zelf op te kunnen lossen.

      Beantwoorden
    • Ook ik,heb vorig jaar een buurt out gehad. Door werk en ook erg. Zwaar mantelzorg voor ouder en te weinig ontspanning gehad. Ook toen behandeld en weer voorzichtig aan het werk. Nu anders en behoorlijk zwaar met een rouwproces. Er nog bij.
      Ik ben nu doorverwezen van een ggz praktijkondersteuner naar psycholoog. Het gesprek dat ik,had was dat ik nog niet hersteld was van de burn out en nu dus de rouw ernst bij. Ik hoop dat er toch verbetering in gaat komen. Maar bedrijfsartsen maken al een plan terwijl de behandelende artsen juist het vaak nog niet goedkeuren om de draad weer op te pakken.

      Beantwoorden
    • Hallo Ruben, Je kan je koffie wellicht gaan drinken met een tee lepeltje kokos olie. Door je koffie te mengen met vet neem je de caffeine langzamer en gelijdelijker op in je bloed, waardoor je minder hard crashed en minder hoge pieken beleefd.

      Beantwoorden
  2. Hoi Albert,

    Al je tips die je beschrijft is ook precies zoals ik heb gedaan. Alleen is perfectionisme vermijden nog steeds een valkuil.
    Ik ben in September 2011 thuis komen te zitten door een burn-out. Het heeft me 4 maanden gekost voor ik weer aan het werk kon. 2 uur per week en daarna uren opbouwen. Het koste me bijna 2 jaar voor ik kon zeggen dat ik weer een beetje de “oude” ik was. Na veel hulp van diverse hulpverleners. En mijn leven opnieuw te hebben ingericht. Helaas kreeg ik toen mijn ontslag. Wat helaas een terugval veroorzaakte. Dus begon weer helemaal opnieuw voor mijn gevoel. Alle klachten waren weer terug. Angst- en paniekaanvallen, heel erg moe, geen eetlust, slapeloosheid, depressief. Dat is nu zo’n 8 maanden geleden. Ik ben sinds een maand niet meer onder behandeling van een psycholoog. En eindelijk ben ik weer zo goed als de “oude”. Maar bepaalde klachten zijn gebleven en ik denk niet dat ik daar ooit nog vanaf kom. Ik kan niets meer onthouden en heb nog steeds last van angst. Ik heb het een plekje gegeven, maar het blijft vervelend. 1 Ding is voor mij zeker. Ik ga het nooit meer zover laten komen.

    Groeten Susie

    Beantwoorden
    • Beste Susie,

      Bedankt voor jouw openhartige bericht.

      Wat vervelend om te horen wat je allemaal hebt doorstaan. Knap dat je omschrijft dat je jouw valkuil herkent en erkent, dat is heel erg positief te noemen.
      Velen kennen deze valkuil nog niet, perfectionisme zou een mooie kwaliteit kunnen zijn alleen bij jou is deze juist je valkuil geworden.

      Ik adviseer je om nog eens met een professional over je angst te spreken. Het zou prettig zijn als je deze angst los zou kunnen laten om optimaal van je leven te kunnen genieten.

      Met hartelijke groet,

      Albert Sonnevelt

      Beantwoorden
    • Ha Susie, in de TuiNa massage therapie en acupunctuur wordt angst gerelateerd aan de nier/ bijnieruitputting. Traditionele Chinese Geneeskunde kan hier zeker wat mee. Angst is niet zozeer een uiting van het hoofd, maar een disbalans in je energie patroon. Die je gericht kan aanpakken via de meridianen en acupunctuurpunten.

      Beantwoorden
      • Beste Janette,

        Ik wil even reageren op wat je zegt over acupunctuur. Acupunctuur heeft mij bij burn out van de regen in de drup geholpen. Mijn zenuwstelsel was al heel erg overbelast, door acupunctuur werd dit alleen maar erger. De acupuncturist waar ik ben geweest was hoogst verbaasd. Het heeft mij een week of zes gekost om me weer iets beter te voelen. En voor angst heb ik zeer goede cognitieve gedragstherapie gehad.

        Groeten
        E.

        Beantwoorden
        • Beste Eva, dank voor het delen. Jouw betrokkenheid met het onderwerp helpt gegarandeerd weer anderen. Hartelijke groeten, Albert Sonnevelt

          Beantwoorden
  3. Hallo ,
    Ik wou ook graag een reactie neerschrijven. Ikzelf ben sedert April van dit jaar thuis met een burn-out. Niet zien aankomen….. En plots was de stekker uitgetrokken. Nu, na bijna zeven maanden thuis weet ik dat ik nog een weg te gaan heb. Ik heb begeleiding van een coach, die me elke keer weer kan opladen met positieve gedachten. Ik heb al vele boeken gelezen, en hier veel kennis uitgehaald. Zoals onder andere koffie: is slecht, geeft je een kick, maar vooral een kick op je bijnieren, die al uitgeput zijn. Dus ben ik overgeschakeld op groene en andere soorten thee. Ik ben gaan sporten, wandelen, heb m’n hobby van vroeger terug opgehaald: breien. Maar waar ik het meeste mee worstel is: aanvaarden dat het tijd vergt op terug op ‘kruissnelheid’ te geraken, dat het even niet zo gaat hoe ik het wil. Maar ook: dit is misschien de kans om iets totaal anders te beginnen, nieuw werk, nieuwe omgeving. Want voor mij staat 1 ding vast: ik wil niet terug naar hoe het was.
    Groetjes, Dominique

    Beantwoorden
    • Beste Dominique,

      Bedankt voor je reactie.
      In burn-out verandert je leven ingrijpend. Niet alleen op de korte termijn maar vaak ook op de lange termijn. Wil je niet terugvallen na je herstel? Dan is het inderdaad belangrijk om een aantal dingen te veranderen in je leven. Wat die veranderingen precies zijn is voor iedereen verschillend.

      Probeer ruimte te maken voor dingen waar jij een goed gevoel van krijgt, zoals breien. En probeer deze vrijgekomen ruimte positief in te vullen.

      Ik wens je veel sterkte en kracht toe om weer op jouw oude maar hogere niveau te komen.
      Gun jezelf hiervoor de tijd!

      Met vriendelijke groet,

      Albert Sonnevelt.

      Beantwoorden
  4. Geachte heer Sonnevelt.
    Ik heb sind juli een burnout.
    Ik loop nu bij een psycholoog en volg ademhalings therapie.
    Heeft u misschien advies hoe ik van dat vervelende zenuwachtig (stress) gevoel in mijn lichaam af kan komen. Bedankt voor u blog.

    Beantwoorden
  5. Geachte heer Sonnevelt

    Ik heb nog een vraagje.
    Ik heb gemerkt dat ik sinds mijn burnout wanneer ik mij druk maak om iets, bv om de huiswerk van mijn kinderen,
    Dat ik dat lichamelijk voel. ..ik ga dan een beetje trillen op mijn benen…gepaard met lichamelijke zwakte en duizelig. Is dat omdat de energie in mijn lichaam nog niet optimaal is? Gaat dat wel over of ?
    M.v.g. hb

    Beantwoorden
  6. Dag Albert,

    hartelijk dank voor deze adviezen; ze zijn echt heel nuttig!
    Ik ben 20 en zit in het tweede jaar van een universitaire studie. Afgelopen zomer werd ik echt gevloerd door burn-outklachten. Inmiddels gaat het gelukkig weer wat beter en pak ik steeds wat meer van m’n studie op.
    Nu vroeg ik mij af: ik voel me nog steeds moe, desondanks probeer ik toch steeds wat meer uit te breiden qua studie-uren. Kan ik dit gewoon blijven doen of is het wijzer om te wachten totdat de moeheid helemaal over is? (Geen idee hoelang dat kan duren ;)). Als het enigszins kan, wil ik graag over enkele maanden weer voor 100% kunnen studeren (nu iets meer dan 50%), maar opbouwen terwijl ik me nog moe voel, voelt best eng.

    Alvast dank voor uw reactie!

    Suzanne

    Beantwoorden
    • Beste Suzanne,

      Moeheid is een van de bekende verschijnselen bij een burn-out.
      Dat ik je van harte kan aanbevelen is het boek; Bijnieruitputting van James L. Wilson.
      Hierin kan je zowel de oorzaken, gevolgen en oplossingen van jouw moeheid terugvinden.
      Ik wens je een spoedig herstel!

      Met hartelijke groet,

      Albert Sonnevelt

      Beantwoorden
  7. Hallo Albert,
    Ik ben een vrouw van 57 jaar. Sinds juli jl. zit ik thuis met een burnout (nu bijna vier maanden). Ik kreeg op een nacht hartfalen door stress op het werk. De cardioloog zei: “Ik denk dat je een burnout hebt”, de bedrijfsarts zegt dat dit niet zo is omdat de klachten plotseling zijn op komen zetten. Dit is echter niet zo want er spelen al heel lang dingen op de werkvloer. Ik heb levenslang bloedverdunners (Dabigatran) en Sotalol om mijn hart rustig te houden. Ik ben gaan sporten drie keer per week, dit is fijn om te doen. Ik heb echter nog veel last van spanningshoofdpijn, moeheid enz. Vorige week heb ik twee dagen twee uur gewerkt, dit ging echter niet goed omdat ik mij niet kon concentreren op het beeldscherm en heb me nu weer volledig ziekgemeld. Ik heb gezegd tegen de reïntegratiemedewerkster dat ik toch wel weer aan het werk wil. Zij wil nu van mij de garantie krijgen dat ik, als zij werk voor me vindt, het werk aankan en met opbouwen van een uur in de twee weken over drie maanden op 20 uur zit. Ik kan die garantie echter niet geven, heb ook gezegd dat ik dat niet weet omdat ik niet weet hoe ik me dan voel. Zij werd hier geïrriteerd over. Weet jij raad?

    Beantwoorden
    • Beste Christina,

      Het is voor mij moeilijk om op afstand een goed advies te geven omtrent je klachten. Zeker wanneer er ook medicatie wordt gebruikt, kan ik de interactie tussen jou en je klachten lastig inschatten.

      Burn-out heeft verschillende uitingsvormen en zal eerst zorgvuldig gediagnosticeerd moeten worden. Ik zou je adviseren om via je huisarts een test aan te vragen waarmee je cortisolwaarden gemeten kunnen worden.

      Verder zou ik informatie inwinnen bij twee behandelcentra voor burn-out waar ik veel vertrouwen in heb: http://www.bofit.nl en http://www.u-center.nl

      Ik wens je veel sterkte en een spoedig herstel!

      Met hartelijke groet,

      Albert Sonnevelt

      Beantwoorden
  8. Dag Albert,

    Mooie artikelen. Ik vind het echt heel fijn om zulke dingen te lezen. Echt een stukje herkenning. Op dit moment onderneem ik een poging om te herstellen van een burn-out. Ik heb echt nog best wel veel vragen waar ik moeilijk antwoord op kan vinden/krijgen.

    Ik ben 21 jaar out en net afgestudeerd als leerkracht voor het basis onderwijs. Ik ben nu al ongeveer 1,5 jaar onwijs moe. Sinds ongeveer een jaar merk ik ook de ander symptomen van een burn-out. In het begin zei de dokter dat het waarschijnlijk een virus was die ik in het buitenland zou hebben opgelopen. Van de zomer was voor mij echt het diepte punt. Nu gaat het gelukkig al meer de goede kant op. Op mijn werk, waar ik sinds juni in dienst ben, hebben ze alle begrip voor mijn situatie. Ik werk nu alleen de ochtenden. Mijn teamleider zou echter liever zien dat ik even helemaal thuis blijf. Deze persoon weet uit ervaring wat het is. Ik vind het enorm lastig om in te schatten wat ik wel kan en wat ik niet kan. Ik vind mijn werk erg leuk en wil er ook graag veel voor doen, maar waar ligt de grens? Is het inderdaad verstandiger om voorlopig even thuis te blijven?

    Op dit moment ga ik naar een praktijkondersteuner. Zij praat over ‘ernstige oververmoeidheid’ i.p.v een burn-out? Is dit het zelfde of zit hier verschil in? De lijsten met kenmerken die ik heb gezien komen wel overeen.

    Verder heb ik veel lichamelijke klachten zoals last van mijn nek, buikkramp,kortademigheid, weinig eetlust en soms ineens spierpijn. Dit is vaak ook ineens weer weg. Ook krijg ik als ik moe wordt een rood branderig gezicht, wat zo warm is dat het soms bijna zeer doet. Ook ben ik vaak erg trillerig en zie vaak vlekken voor mijn ogen. Hoort dit ook bij een burn-out of oververmoeidheid?

    Het enige wat minder wordt, sinds dat ik minder werk, zijn de paniek aanvallen en het hyperventileren.

    Ik zou het heel naar vinden al mensen in mijn omgeving denken dat ik me aanstel maar aan de andere kant wil ik ook zo snel mogelijk beter worden. Waar ligt deze grens? En hoelang duurt een genezingsproces ongeveer?

    Kan je volledige herstellen van een burn-out of zal ik altijd sneller moe blijven?

    Alvast hartelijk bedankt voor uw reactie.

    Vriendelijke groet,

    Alette

    Beantwoorden
  9. Beste

    Het is fijn te lezen dat je niet alleen bent dit geeft me al wat meer moed!
    ik zit sinds half september2014 thuis de dokter heeft me ook een burn out bevestigd.
    ben er toen met naar de personeels dienst gestapt en mijn klachte over het werk aangekaart
    2weken later gesprek met de baas en inplaats van mij te willen begrijpen heb ik mn ontslag gekregen zonder enig antwoord op de frustraties die ik had gekregen dit heeft me ind een flinke deuk in mn vertrouwen gegeven.
    Ik erger me nog steeds dat er ook geen begrip word getoond ook van schoonouder(s) schoonbroer die verbouwingen zijn aan het doen maar blijkbaar geen neen aanvaarden, ik sta nog niet sterk genoeg in mn schoenen om dit te zeggen heeft u tips mischien want ik wil ze zoveel mogelijk vermijden maar de feest dagen komen eraan en dat ze me negeren word ik nog meer kwaad! hoe pak ik dit het beste aan want luisteren doen ze moeilijk want ja dat van hun zoon is altijd erger,misch een brief schrijven…
    Ik ben altijd berijd geweest voor iedereen te helpen en probeer nu neen te zeggen maar niet makkelijk !
    koffie ga ik al zien te vermijden.
    alvast bedankt voor eens te luisteren want merk wel dat als ik begrip krijg dat dat me helpt. hoelang kan zo iets aanhouden en moet ik terug langst de huisarts misch.

    Beantwoorden
    • Dag,

      Bijzonder vervelend dat je met een burn-out bent geconfronteerd. Als je daarnaast ook nog ontslag hebben gekregen is dit extra pijnlijk.
      Het is mijn advies om wel in contact te blijven met mensen om je heen. Bij een burn-out is het kenmerkend dat je makkelijker de neiging hebt om jezelf te isoleren. Ondanks het feit dat de geen begrip vindt bij je familie, zou ik wel een opening met ze houden.
      Het is wel belangrijk dat je eerst alle emoties van de afgelopen jaren een plek weet te geven.
      Neem in ieder geval een ervaren coach of therapeut bijdehand om inzicht te krijgen in je persoonlijkheidskenmerken.
      Ten aanzien van je gedrag zijn er waarschijnlijk een aantal dingen die je positief mag veranderen om verdere spanningsklachten te voorkomen.
      Daarnaast is het verstandig om regelmatig contact te houden met jouw huisarts. Die kan de beste inschatting maken welke hulp voor jou het meest geschikt is en ook een prognose geven over de verwachte tijdsduur van je burn-out klachten.
      Ik wens je hoe dan ook warme feestdagen toe!

      Met hartelijke groet,
      Albert Sonnevelt

      Beantwoorden
      • Beste Albert

        Bedankt voor je advies me isoleren doe ik zeker niet heb veel steun van vrienden en familie.
        doe ook een beetje vrijwiligers werk voor mn voetbalclub waar ik respeckt van krijg.
        ik ben normaal een zeer positief iemand,iemand die alles aan 2kanten bekijk en het beste eruit haal
        elk negatief gebeuren heeft ook zijn positieve kanten alleen was ik deze eve kwijt.
        maar er zijn ind nog frustraties te boven gekomen in mijn relatie waar ik nu probeer aan te werken.
        Ik heb me te veel laten meeslepen in het negatieven, ik weet alleen niet hoeveel geduld ik nog moet of kan opbrengen in mn relatie. Ik sta kort en gistere was er weer een diepte punt ben bewust naar buiten gegaan gaan fietsen om tot rust te komen. is ook gelukt. alleen zeer spijtig dat mn partner niet wil luisteren ook hier ben ik in op dat is wel gebleken.
        Maar toch ga ik nu weer iets postief doen en dat is soliciteren .
        nog eens hartelijk dank voor de reactie.
        ook hoop ik dat er andere mensen hier het positive uit halen zoals ik dat doe
        goede feesten alvast aan alle!!!

        Beantwoorden
  10. Hallo
    Ben sinds begin september ziek thuis met burnout verschijnselen.
    Loop ook bij een psycholoog en het gaat/ging goed, sinds 3 weken ben ik weer langzaam aan het werk aan het hervatten (2×4 uur per week)
    Nu heb ik sinds de afgelopen week weer dat vermoeide en lege gevoel terwijl er niks voorgevallen is waar ik me zorgen om hoef te maken.
    Ben ik te vroeg begonnen met werken of is dit een normale reactie

    Beantwoorden
  11. Hoi Albert,

    Ik ben in december 2011 thuis komen te zitten met een burn-out. De druppel was mijn werk maar de oorzaken waren veel complexer en hadden te maken met een pestverleden, opvoeding, karakter, sociale omgeving en werk. In heb er dan ook voor gekozen om intensieve lichaamsgerichte therapie te volgen bij een psycholoog om de onderste steen boven te krijgen. Dit heb ik een jaar gedaan en toen ben ik hiermee gestopt om me weer op het heden te kunnen richten. In overleg met mijn huisarts en met een half jaar lichte antidepressiva ben ik er weer bovenop gekomen. Het herstel heeft in totaal wel een dikke twee jaar geduurd.

    Heel veel dingen heb ik opnieuw moeten leren, hoe om te gaan met stress etc. Dit gaat nu heel goed, ik heb eenog eigen bedrijf, werk parttime, heb een zorgzame vriend en ben in verwachting van ons eerste kindje. Het blijft echter wel oppassen en op de rem trappen maar gelukkig ben ik zeer bewust geworden.

    Liefs Sandra

    Beantwoorden
    • Welke lichte vorm van antidepressiva heb je gebruikt? Was dit makkelijk af te bouwen? Ik zou het dan gaan gebruiken vanwege de angstige klachten. Heb je die antidepressiva tijdens je zwangerschap mogen gebruiken? Gr K

      Beantwoorden
  12. Dag Albert,
    Door mijn perfectionisme, verantwoordelijkheidsgevoel en dwang om alles op tijd af te krijgen (zowel op mn werk als thuis) ben ik in jouw beschreven fase gekomen.

    Al anderhalf jaar kreeg ik lichamelijke en psychische klachten. Mijn lichaam waarschuwde mij eigenlijk dat ik op het randje balanceerde maar helaas besefte ik dat niet met alle gevolgen van dien.

    Geleidelijk aan verminderde mijn enthousiasme in sociale dingen, zo erg dat ik geen contact meer zocht met vriendenkring.
    Ook creëerde er zich een mega slaapprobleem. Het begon met moeilijk in slaap komen, daarna heel vroeg wakker worden en niet meer kunnen inslapen door uiteindelijk om de dag, twee echte slapeloze nachten te hebben….Om kapot te gaan……..
    Bezocht ook regelmatig een manuele therapeut om mijn nek en rug te kraken. Had namelijk ook vaak last van nek en rugspieren.
    Diverse keren bij huisarts geweest voor hartklachten zoals een bonzende hartslag maar hartfilmpje was goed dus gaan maar weer………

    Vorige week ben ik op weg naar mijn werk totaal in elkaar gezakt. Kreeg vreselijke waanideeën en was heel beangstigend. Heb de auto aan de kant gezet en in paniek een collega gebeld, dit is echt mn redding geweest.
    Direct na dit gebeuren ben ik naar mijn chef gegaan om dit te melden. Kreeg zelfs een schouderklop van hem en zei dat het heel goed was om dit te komen vertellen, dat was een hele last van mijn schouders.
    Samen met bedrijfsarts en psycholoog wordt er een behandelplan opgezet en heb ik inderdaad geaccepteerd dat ik veel te veel gevergd heb van lichaam en geest in al die jaren.
    Er kan niet vaak genoeg gezegd worden dat men moet luisteren naar zijn eigen lichaam. Zeker in deze 24- uurs economie met alle sociale verplichtingen erbij.
    Ik ga nu door de malle molen en hoop hier weer als een mens met levenslust uit te komen.

    Succes met je blog!

    Hendrik 42jr

    Beantwoorden
  13. Beste Albert,

    Ik ben op 14 oktober jl compleet ingestort. Het was of ik helemaal gek werd in mijn hoofd. Sindsdien ben ik dus thuis van het werk. Mijn gedachten dwarrelen in mijn hoofd en kan ik nog steeds niet goed ordenen en onthouden kan ik niks meer. Ik ben eerst begonnen met mindfullness maar ik werd erg nerveus van alle opdrachten die ik moest doen. Ik blokkeerde totaal door de druk die erop lag dat te doen. Daar ben ik mee gestopt. Vervolgens heb ik gesprekken gehad met de bedrijfsmaatschappelijk werkster, maar ondanks dat het fijne gesprekken waren leidden deze tot niks en werd ik op haar advies naar de huisarts en psycholoog doorgestuurd. Nu ben ik twee keer bij de psycholoog geweest en wordt ik behandeld voor een depressie die ik bovenop de burnout heb gekregen.
    Ik maak kleine stapjes vooruit, uw tips hierboven hebben mij doen inzien dat ik wel op de goede weg ben, in het begin lag ik hele dagen in bed en was ik gewoon tot niks in staat, mijn man had het hele huishouden op zich genomen en ik zat daar maar. Terwijl ik op het werk de tempomaker was.
    Ik ben deze week bij de bedrijfsarts geweest en van haar moet ik weer gaan werken, begin februari 2×2 uur. Ik ben er ontzettend bang voor dat ik het nog niet ga redden, omdat mijn burnoutklachten nog niet echt weg zijn. Ik kan nog steeds niks onthouden, als mensen meer als 2 zinnen tegen me zeggen verlies je me, en mijn gedachten komen tot niks, lezen is een groot probleem. Alles wat afwijkt van de dagelijkse gang van zaken brengen me aan het huilen. Ik ben bang dat ik nooit meer de oude wordt en dat idee vind ik beangstigend.

    Wat ik u wilde vragen, kan ik niet beter aan de psycholoog vragen me te behandelen voor de burnout klachten of moet ik doorgaan met de therapie om van mijn depressie af te komen? Ik weet dat het een met het ander samenhangt maar nu ik weer moet gaan werken raak ik in paniek.

    Beantwoorden
    • Beste Yvonne,

      Het is op afstand moeilijk in te schatten in hoeverre de burn-out klachten en jouw depressie de klachten verergeren. Het komt helaas wel vaker voor dat ze elkaar versterken. Daarom is het belangrijk dat je dit ook met jouw psycholoog bespreekt.
      Neem in ieder geval voldoende tijd om te herstellen. Een bedrijfsarts wil je uiteraard snel aan het werk hebben, dat is ook zijn taak. Maar wanneer je nog teveel klachten hebt, kom je vaak van de regen in de drup.
      Met name zal je nog de nodige emotionele indrukken moeten uitdrukken. Wellicht dat er nog een onverwerkte situatie in je leven aanwezig is, die voor jou nog niet genoeg verwerkt is.
      Bespreekt dit in ieder geval met je psycholoog. Ik weet niet of het de bedoeling is dat je weer de oude wordt. Deze heeft immers de klachten gekregen. Doordat je nu aan jezelf werkt ben je in staat beter te worden dan de oude Yvonne. Ik bedoel daarmee dat je in staat bent om betere keuzes te maken, duidelijk je grenzen aan kunt geven, op tijd hulp weet te vragen, adequaat prioriteiten kunt stellen en de werkelijke passie van je leven dagelijks kunt toelaten.

      Met hartelijke groet,
      Albert Sonnevelt

      Beantwoorden
  14. Beste Albert,

    Bijna overal staat informatie over burn out klachten gepaard met ernstige vermoeidheid. Mijn klachten bestaan hoofdzakelijk uit een te hoog cortisol met alle hierbij gepaard gaande klachten zoals slapeloosheid, onrust etc. Volgens mij het zgn. Type 1 burnout. Door alle stress van de afgelopen jaren lijkt het alsof mijn cortisolspiegel niet meer weet hoe hij moet zakken. Op advies van de huisarts gebruik ik een hele lage dosering anti depressiva en ik merkte op de tweede dag al een enorm verschil. Het cortisol blijft nu lager en reageert normaler. Helaas kan ik op internet weinig informatie vinden over dit type. Mijn vraag is zal deze cortisol spiegel ooit weer normaliseren over een langere tijd nu er meer rust in mij komt? Ik ben onder benadeling bij een psycholoog zij hanteert cognitieve gedragstherapie in combi met mindfulness. Ik ben cognitief ingesteld en leer nu de dingen te voelen en ze niet weg te redeneren. Dagelijks een uur oefenen zorgt er voor dat ik ook overdag veel rustiger ben. Ik ben zeer tevreden over deze combi nu kan ik ook weer een paar uurtjes werken. Over een poos hoop ik dan de medicijnen te kunnen minderen omdat mijn cortisol spiegel dan weer wat normaler reageert en ik ondertussen een behoorlijke aanpassing in mij levenswijze heb gemaakt. Ik zou hier graag een reactie op ontvangen misschien kunnen meer patienten baat hebben bij deze oplossing.

    Beantwoorden
    • Beste Roos,

      Dank voor je reactie. Over het algemeen blijkt de gecombineerde aanpak van medicatie en psychotherapie goed te werken bij een type 1 burn/out. Het is van belang dat jouw hormonale systeem zich weer reguleert. Er zijn echter veel verschillende oorzaken die maken dat jouw hormonen ontregeld zijn geraakt. Dat kan te maken hebben met psychisch en emotionele situaties. Maar ook bepaalde voedingsmiddelen kunnen voor langdurige stressreacties zorgen, die uiteindelijk je Cortisol ontregelen.
      Op termijn is het uiteraard de bedoeling dat je de antidepressiva weer gaat afbouwen. Doe dit altijd in overleg met je huisarts. Naast de psychotherapie zou je nog extra kunnen letten op een combinatie van natuurlijke voeding en dagelijks rustig fysiek bewegen.
      Veel succes en een heel spoedig herstel toegewenst.

      Met hartelijke groet,
      Albert Sonnevelt

      Beantwoorden
  15. Beste Albert,
    Ik ben sinds 2 juli 2014 thuis met burn-out.
    In een periode van 5 jaar is er veel gebeurt binnen het gezin en familie.
    nu ben ik sinds december weer mijn werk als dokterass/ triagist op de huisartsenpost weer aan het oppakken.
    Het ging geestelijke weer goed met me en lichamelijk ook.
    Dus dacht ik dat ik in januari mijn 23 uur wel weer kon gaan werken.
    Nu kom ik er achter dat ik gewoon dingen vergeten ben en ik doodmoe thuiskom van 5 uurtjes.
    Een collega/ mentor zit nog naast mij en luistert mee naar mijn gesprekstechniek.
    Zij zeggen ook dat zij bang zijn voor een terugval.
    Ik word daar zo onzeker van want ik vind dat het nu lang genoeg heeft geduurd.
    Wel heb ik weer last van tintelingen in de handen, kramp in de kuiten, armen.
    Pijn op de borst, slapeloosheid enz.
    Dit was grotendeels over.
    Ik vind dit erg vervelend vooral omdat mijn burn-out niet van het werk kwam.
    Thuis ben ik een hele piet.
    Ik baal hier echt van.
    Vanuit het werk krijg ik alle medewerking.
    We gaan een nieuw plan van aanpak maken maar toch voel ik mij daar bezwaard over. 
    Ik ben in juli gelijk bij een psycholoog terecht gekomen en daar ben ik goed geholpen maar dat stopte in december en ik was het daar mee eens want het ging hartstikke goed.
    Snap je mijn onsamenhangend verhaal nog?
    Hoe lang kan het herstel duren en dan vooral lichamelijk, alhoewel ik toch langzamerhand het geestelijk ook weer een beetje voel. Voel me er onzeker door.

    Groetjes Janny

    Beantwoorden
  16. Beste albert
    zit sinds 2 weken thuis door de griep..alleen had en heb ik klachten die niet overgaan…ontzettend moe stemmingswisselingen onrustig gevoel van binnen ontzettende hoofdpijn gevoel dat ik moet huilen enz..heb hoop meegemaakt denk dat het nu zn tol eist..iemand voor de trein zien springen iemand in brand zien staan hoop dierbare verloren zelf bijna overleden door veel bloedverlies tijdens bevalling en een jaar geleden met geweld beroofd..geslagen met boxbeugel enz..als ik dit allemaal lees denk ik dat ik beter de huisarts kan bellen…ook weet ik dat mn baas niet echt meelevend is en vind dat lastig..maar moet aan mezelf denken nu en mn gezin…gr mandy

    Beantwoorden
  17. Beste Albert,

    Bij toeval kwam ik op deze site terecht, omdat ik wat meer info wilde over burn-out. Begin september vorig jaar kwam ik thuis te zitten met burn-out klachten. Ik had gedacht na enkele weken weer aan het werk te kunnen, maar niets was minder waar. Ik voelde me letterlijk uitgeput. Eigenlijk voelde ik me al een paar maanden niet zo heel erg fit. Ik dacht het op te kunnen vangen door zoveel mogelijk rust te nemen als ik weer thuis was. Er is wel het één en ander aan vooraf gegaan. Een echtscheiding, geen contact meer met mijn zoon en zijn gezin, door zijn vreselijke roddelende en liegende echtgenote. In 2013 bleek mijn moeder ernstig ziek en in juni 2013 is ze in een hospice overleden. Weken lang ieder weekend naar mijn moeder gereden en na haar overlijden zijn we tot eind oktober vorig jaar bezig geweest om haar flat leeg te ruimen. Tussendoor ook nog werken. Ik dacht het allemaal goed opgevangen te hebben. Niet dus. Twee maanden heb ik voornamelijk op bed doorgebracht, omdat ik werkelijk geen energie had. Wel heb ik geprobeerd zoveel mogelijk te gaan wandelen, want dat deed ik voor mijn burn-out ook. Het wandelen was soms een ware hel, want mijn hoofd leek mijn lichaam niet te kunnen bijhouden. Toch heb ik altijd de wandeling van 1,5 uur afgemaakt en dan voelde ik me ook beter erna. Boodschappen deed ik in delen. Ik was gewend voor de hele week te halen, maar dat kon ik niet overzien. Een boek lezen was lastig, want als ik aan het einde van de zin was, wist ik niet meer wat ik gelezen had. Van een simpel telefoontje plegen had ik het zweet al op mijn rug staan. Veel huilbuien heb ik gehad, maar dat luchtte wel op. Ik heb vanaf het begin een dagboek bijgehouden en als ik dan zie hoe ik toen was en hoe het nu gaat…. In januari ben ik begonnen met enkele uren op arbeidstherapeutische basis te gaan werken. Het was een drempel, maar ik werd met open armen door collega’s ontvangen. Ik werk met ernstig verstandelijk gehandicapte jongeren en het was geweldig om ze weer te zien. Aan de ene kant was het vermoeiend, aan de andere kant gaf het ook weer energie. De bedoeling is om op te bouwen naar 20 uur en per 1 april weer volledig aan het werk te zijn. Ik kan wel meer, maar het gevaar schuilt erin dat ik dan meer ga doen dan ik zou moeten doen en dat moet ik dan de volgende dag bezuren. Dat heb ik al een paar keer meegemaakt. Ik leer er wel van. Het wandelen dat blijf ik doen, want ik vind beweging heel fijn. Als de temperaturen weer wat hoger gaan worden dan wil het hardlopen weer gaan oppakken. Ook probeer ik met mijn hobby schilderen weer iets meer te gaan doen. Dat heeft stil gelegen, want ik kon nog geen penseel vasthouden. In mijn omgeving heb ik veel begrip gehad. Mijn zus is mijn steun en toeverlaat. Al een aantal jaren heb ik een LAT-afstand relatie, maar van mijn vriend heb ik niet zoveel steun. In theorie weet hij het allemaal heel mooi te vertellen, maar in de praktijk merk ik daar weinig van. Dat geeft mij een heel onprettig gevoel en soms heb ik ook last van paniek. Ik heb al zo vaak moeten uitleggen dat ik niet alles zo maar kan en dat ik me de ene dag beter voel dan de andere. Het kwartje wil maar niet vallen. Het zij dan maar zo. Hij is de enige die er zo tegenover staat. De afgelopen periode heeft me ook inzichten gegeven en daar ga ik wat mee doen. Ook heeft het inzicht in mijn relatie gegeven. Aan mij wat ik daar mee ga doen. Via mijn werkgever krijg ik veel steun en begrip en ik heb een geweldige teamleidster die begrip toont en meewerkt. Wel heb ik gemerkt dat mijn gevoel van eigenwaarde een flinke deuk heeft gekregen hierdoor. Dus daar moet ik ook aan gaan werken. Dit was mijn verhaal.

    Groetjes,
    Monica

    Beantwoorden
  18. hoi hoi,

    Ik ben sinds kort verhuisd en sinds dien heb ik allerlei klachten, paniek aanvallen in de winkel of bus krijg ik t heel warm en gevoel dat ik om kiep.
    Daarbij ben ik ontzettend moe sta moe geen energie om wat te doen.
    Ik probeer zoveel mogelijk te doen in huis omdat ik 2 kinderen heb. er zijn dagen dat t goed gaat maar ook dagen dat t moeilijk gaat.
    Zelfs de hond uit laten gaat moeilijk. Vaak dat ik me slecht voel warm aanvallen en moe.
    Ik ben me gaan verdiepen in de burn out op zoek naar wat ik heb.
    Als ik t zo lees heb ik t gevoel dat ik een burn out heb aangezien mij klachten.
    Ik zit alleen thuis geen puf om weg te gaan. bang om me slecht te voelen.
    Ik heb nu afspr bij de dokter gemaakt waar ik overgens al een paar keer ben geweest bloed laten onder zoeken maar komt niks uit.
    Omdat ik niet meer op dit moment ben wie ik was is t ontzettend zwaar en heb vaak huil buien.
    Kunt u me advies geven…

    alvast bedankt

    mvg ilse seerden

    Beantwoorden
  19. Hallo
    Ben nu 1 jaar uit de burnout maar voel me wel veranderd. Alsof ik een oude vrouw ben geworden ipv de veertiger die ik nu ben. Ben snel moe en heb niet zoveel plezier in dingen als dat ik vroeger had. Dit komt omdat ik die vermoeidheid altijd wel heb. Een burnout veranderde mijn leven. Ik vind dat er verkeerd wordt gereintegreerd en een stappenplan van de besrijfsarts geeft juist stress. Aan de ene kant moet je dus naar je lijf luisteren maar je hebt ook je baan die je wilt behouden. Het standaard stappenplan van de bedrijfsarts en de huidige maatschappij met zn crisis zorgt dat je in een spaggaat terecht komt.

    Beantwoorden
  20. Gegroet, ik ben radeloos … mijn naam is Pierre

    Ik werk als ambtelijk accountmanager bij een sociale werkplaats. Dat doe ik al 24 jaar en in totaal werk ik 36 jaar bij dit bedrijf. Ik ben nu voor de derde keer overspannen in 2 jaar. de eerste keer 2 maanden in april en mei 2013 daarna ben ik weer gaan werken. Eind september 2013 werd ik overspannen tot eind maart 2015 daarna ben ik weer gaan werken. Medio oktober 2014 werd ik overspannen en dat ben ik nu nog steeds. Onlangs ben ik voor 2x 3 uren begonnen met werk op de kwekerij (eenvoudig oppotwerk).

    Op 19 maart 2015 heb ik een consult gehad bij de Arboarts (mw. G.) op de locatie bij mijn werkgever om 10:30 uur. Mijn vrouw heeft mij vergezeld en heeft ook het gesprek bijgewoond én deelgenomen aan het gesprek.

    Mw. G. begon het gesprek meteen dat ze “Een hele grote vraag van de werkgever heeft ontvangen.” De bedrijfsjurist had haar een mail gestuurd over de hele situatie met de vraag hoe we Pierre weer aan het werk krijgen bij de kwekerij.
    “Hoe lossen we dit op en voor welke werkzaamheden bent u geschikt?” vroeg ze mij.
    Ze vertelde mij wat ik allemaal gedaan had op 9 en 11 oktober 2015 op de kwekerij, waarbij ze me zei dat dat toch eenvoudig werk was.

    Tijdens het gesprek met zijn mijn vrouw en ik er niet in geslaagd om haar te vertellen dat ik wel werken wil, maar dat het met de beste wil niet lukt. Ik heb haar verteld hoe het met mij verliep op 9 en 11 oktober 2015 op de kwekerij, maar ik merkte dat ze dat niet in zich opnam.
    Mijn vrouw heeft nog een keer heel goed gezegd dat er bij dit bedrijf niemand luistert.

    Tijdens het gesprek hebben mijn vrouw en ik bijna gesmeekt om ‘rust’. Rust zodat ik mij kan focussen op de mediation (die zeer recent is opgestart) en werken lukt werkelijk niet.

    Mw. G. vertelde dat ze overleg heeft gehad met de huisarts, maar daar blijkt niets van waar te zijn. De brief van mijn huisarts aan haar gericht heeft ze naast zich neer gelegd. Ze heeft een advies geschreven aan mijn werkgever. Vervolgens legt mijn werkgever dat advies naast zich neer, het enige wat mijn werkgever hanteert in het advies zijn de 2x 3 uren werk. Ik diende te gaan werken op ziekteverzuim.

    Mijn vrouw heeft haar verteld dat dankzij de mediator ik later een werkplek heb gekregen op de kwekerij, waarvoor ik al eerder zelf een keer gevraagd had. Daarna werd mw. G. warrig want ze vertelde ons dat ze dacht dat ik bij de kwekerij ging integreren. Dat ik daar zou blijven werken.
    Ik heb haar gewezen op haar probleemanalyse en re-integratieadvies van 22 januari 2015 waarin ze geschreven heeft dat ik op termijn weer kan functioneren als accountmanager.
    Dat herinnerde ze zich later ook.

    Ze kon na het gesprek nog niet zeggen wat haar advies zou worden, daarvoor wilde ze eerst met E. bellen. E. is de psycholoog waar ik op 12 maart 2015 mijn intakegesprek mee had.
    Bij ‘normale gevallen’ zou mw. E. me behandelen, maar haar conclusie was dat mijn situatie te complex was en dus had ik specialistische psychische hulp nodig.

    Het gesprek werd beëindigd.

    Mw. G. belde me op 19 maart 2015 rond 15:00 uur. Ze had contact gehad met E.

    Mw. G. wil me toch aan het werk zetten op de kwekerij, ze vind het er heel mooi en het werken werkt heel ontspannend. “Ze was er ook een keer geweest”, zei ze “en je komt er ook heel goed tot rust.” Zo herhaalde ze wat ze ook al in het gesprek zei. Als ik het niet met haar eens was, moest ik maar een deskundigenoordeel bij het UWV gaan vragen.

    Ik heb op 19 maart 2015 met E. om 15:20 uur gebeld om een en ander te verifiëren en gevraagd wat ze mw. G. verteld heeft en heb meegeschreven.

    E. zei dat ze het volgende heeft gezegd tegen mw. G.:

    “Elke vorm van arbeid is momenteel voor Pierre belastend.
    Er is niet direct sprake van een depressie, maar van een duidelijke overbelasting.
    Er is heel weinig kans op verbetering, maar een traject bij vvgi zou kunnen helpen (waarvoor ik van de huisarts op 18 maart 2015 een doorverwijzing heb gekregen).”

    Vervolgens legt mw. G. nu echter ook het advies van E. naast zich neer.

    Wat kan ik doen? Mijn vrouw en ik zijn ten einde raad.

    Ik ‘moet’ aan het werk en als ik het niet eens ben met mw. G., kan ik naar het UWV een deskundigenoordeel aanvragen. Dat gaat mij 100 euro kosten, alsof E. geen deskundige is.

    Kan ik ergens een klacht indienen en hoe kijkt u hier tegen aan?

    Pierre

    Beantwoorden
  21. Excuses Albert, Ik schreef dat ik in september 2013 werd ik overspannen tot eind maart 2015, deze datum dient echter te zijn eind maart 2014. Ik noemde 2 datums van 9 en 11 oktober 2015. Dat dient te zijn 9 en 11 maart 2015.

    Beantwoorden
  22. Hallo Albert,
    ik ben Jasper en ik ben 15 jaar.
    Ik heb onlangs de diagnose Burn-Out gekregen. Ik voel mij cognitief hartstikke slecht en kan weinig. Veel onderzoeken tonen aan dat een burnout permanente klachten kan geven door hersenceldood… maar andere onderzoeken spreken dit tegen… ik ben zo angstig dat ik nooit meer de oude word. Kunt u mij misschien geruststellen? Kent u bijvoorbeeld mensen die wel volledig zijn herstelt?

    Beantwoorden
    • Beste Jasper,

      Het is bijzonder vervelend om te moeten constateren dat je al zo’n jonge leeftijd geconfronteerd wordt met een burn-out.
      Natuurlijk is er een herstel nodig, maar er is geen enkele reden om aan te nemen dat je hiervan niet volledig kan genezen.

      Het hebben van een burn-out is echter het gevolg van een dieperliggende oorzaak.
      Die zal je moeten aanpakken. Daar heb je deskundige ondersteuning bij nodig.

      Wellicht dat je in overleg met je huisarts contact op kunnen nemen met http://bofit.nl/

      Zij hebben de expertise om je verder te helpen.

      Ik wens je heel veel sterkte en succes. Er zijn veel mensen die ik ken die uiteindelijk volledig genezen zijn van hun burn-out. Daar ben ik er zelf ook één van… Dus blijf vertrouwen houden!

      Met hartelijke groet,
      Albert Sonnevelt

      Beantwoorden
  23. Hallo,
    Ik werd eind juni 2014 geconfronteerd met een burn-out. Had al een tijdje last van maagklachten, misselijkheid, moe en kortademig, het gevoel dat je niet goed kunt doorademen. Ik weet heel goed waaraan ik de burn-out te danken heb:

    Ik was werkzaam als managementassistente voor een directeur en deed dit 3 dagen per week, maar de werkzaamheden waren eigenlijk bedoeld voor een fulltimer. Daarnaast is ongeveer 8 jaar geleden een bipolaire stoornis bij mijn vader gediagnostiseerd. Mijn vader is voornamelijk manisch depressief, waardoor hij vaak veranderd in een persoon die totaal niet op mijn lieve, zorgzame vader lijkt. Ik vind dit heel moeilijk, want ik ben een groot deel van mijn vader kwijt. Ook doet hij onmogelijke dingen, waardoor hij o.a. Al eens een nacht in de cel heeft gezeten. Dit terwijl mijn vader altijd heel rustig was, 33 jaar vrijwilliger is geweest bij de brandweer, altijd behulpzaam voor andere mensen. Mijn ouders konden door de ziekte van mijn vader niet meer samen leven en min vader kon een paar straten verder van zijn eigen huis een anti- kraak woning betrekken, dat werkte prima!

    In novemb 2014 ben ik weer heel langzaam gestart met werken, gelukkig in een andere functie, dit wilde ik zelf erg graag! Het heeft tot april 2015 geduurd voordat ik weer volledig 3 dagen werkzaam was en het ging heel goed met me. De lichamelijke klachten waren minimaal en mijn energie kwam steeds meer terug!

    Het anti-kraak pand van mijn vader wordt gesloopt, dus hebben mijn ouders een tweede huis gekocht waar mijn vader kan wonen. Nu dacht hij zonder dit met iemand te overleggen wel te kunnen stopen met zijn medicatie, want als hij alleen woont heeft niemand last van me dacht hij, dit was zijn redenering. Echter op 3 juli 2015 kreeg hij een zwaar ongeluk mt zijn scooter, dit was een gevolg van een flinke manische depressie waarin mensen heel onrustig zijn en zich van de hele wereld niks aantrekken!

    Hij belande op de intensive care met een klaplong, 4 gebroken ribben een hersenkneuzing, gebroken kaak en gebroken pols. Het was een heftige periode, want er volgde een longontsteking die operatief verwijderd moest worden, daarna nog een ziekenhuis bacterie die ze pas na einige tijd onder controle kregen. Het heeft 7 weken geduurd, voordat mijn vader naar huis mocht. Deze weken heb ik strak gestaan van de spanning, bang om mijn vader te verliezen.

    Nu had ik een griepje, waardoor ik echt plat moest en door de rust van deze griep heeft mijn lichaam wellicht zoiets van, ok nu kan het er weer uit en heb ik weer last van lichamelijk klachten. Ik baal hier enorm van, want ik heb ook 2 zoons van 5 en 8 en wil me goed voelen en ervoor hun zijn. Maar het is niet anders, ik zal het moeten accepteren, ook moet ik de ziekte van mijn vader een plaatsje geven, want het zal niet de laatste keer zijn dat er een moeilijke tijd doorbreekt en het is hem ook overkomen, hij heeft hier zelf niet om gevraagd. Ik hoop wel dat ik er nu sneller boevenop kom en dat het een kleine terugval is. Als ik nu goed voor mezelf zorg en probeer het te nemen hoe het is, dan komt het wel weer goed! Ik ken de klachten en weet ook dat ze weer verdwijnen, wel wil ik blijven werken, want ik denk dat dit mij afleiding biedt en ik vind het werk ook leuk om te doen!

    Een lang verhaal, maar het helpt wel om het even van je af te schrijven. Veel sterkte gewenst aan mijn lotgenoten op deze site.

    Beantwoorden
    • Beste Emke, Dank voor het delen van jouw verhaal. Heel veel sterkte met de zorg voor jouw ouders. Ik hoop oprecht dat het niet gaat uitmonden in een burn-out. Zolang je maar in contact blijft en regelmatig hulp weet te vragen, kan je veel aan 🙂 Warme groeten, Albert

      Beantwoorden
  24. Sinds 1,5 maand kamp ik nu officieel met een burn-out. Als ik terug kijk dan heeft dit dus al heel lang zitten werken maar van de een op de andere dag brak er iets. Had ineens nergens meer zin in; boodschappen doen was te zwaar, afspreken met vrienden en familie had ik geen zin in en het ergste van alles is dat ik mijn relatie heb verbroken. Mijn relatie was hartstikke goed, hadden het fijn samen en toch voelde het plotseling als last. Mijn (ex)vriend begrijpt er helemaal niets van en zag een breuk ook echt niet aankomen. Mijn gevoelens die ik tot het laatste moment voor hem had waren echt helemaal verdwenen. Is dit een normaal verschijnsel bij mensen met een burn-out? Ergens weet ik dat ik gek op hem ben/was en dat onze relatie perfect was en toch voelt dat nu niet zo. Kan dit nog terugkomen op een gegeven moment? Ik mis hem nu ook niet echt eerlijk gezegd. Vind het fijn dat ik alleen aan mezelf hoef te denken en niet aan een ander. Heb mijn eerste gesprek gehad met een bedrijfsmaatschappelijk werker en dat was opzich wel fijn. Die gaf aan dat ik teveel van mezelf vraag dus dat ik nu meer aan mezelf moet gaan denken. Zodra dit allemaal wat beter gaat is het dan mogelijk dat ik ook mijn gevoel weer terug krijg?

    Beantwoorden
  25. Hè José. Je reactie is normaal hoor. Misschien komt het gevoel weer terug maar voor nu heb je genoeg aan jezelf. Je hebt de knoop doorgehakt ter zelfbescherming . Ik herken het. Ik heb in mijn burnout een nieuwe relatie gekregen en soms wil ik het ook opeens loslaten. Lekker op jezelf. Maar Door mijn hevige angsten doe ik dat juist niet. Dan kom ik voor mijn gevoel nergens meer. Inmiddels ben ik al ruim 4 jaar burn out. Ik klap x op x terug. Doe steeds minder en pieker steeds meer omdat er steeds dingen niet lukken. Ik wil graag werken maar dat lukt niet. Alles geeft stress. Ook hobby’s of koffie drinken met iemand. Ik ben ook hooggevoelig en heb ADHD. Dat maakt het lastig. Ik slik lto 3 en dat geeft een stukje rust. Minder tintelingen en prikkels. Maar ik kan geen film kijken niet naar verjaardagen etc. Soms gaat het opeens beter maar omdat ik dan graag iets teveel wil val ik weer terug. Ik kan er nog niet goed mee omgaan. Nu ga ik Emdr doen. Ik neem verder echt alle tips in acht. En toch knap ik niet op. Wat wel helpt is om elke dag 10 minuten op een trilplaat te gaan liggen. Als je angstig bent sta je wel eens te trillen op je benen. Door de trilplaat kan je lichaam die stress kwijt. Osteopaat is ook fijn. Bij mij was er stress op het werk. Mijn man ging weg. Mijn vader en broer overleden en mijn moeder kreeg een handicap. Mijn schoonzus heeft me een jaar lang compleet geterroriseerd. Ik heb zooo diep gezeten en zoveel klachten. Iemand ervaring met Emdr. Of ben ik zo angstig en moet ik juist weer fijn aan het werk. Gaat het dan juist over? Mijn leven oppakken. Ondanks mijn heftige klachten verveel ik me thuis en voel ik me nutteloos en weinig waard.

    Beantwoorden
  26. Hoi Albert,

    In oktober 2014 begon ik te merken dat het niet goed met mij ging. Na diverse bezoeken aan de huisarts en een bevriende psycholoog werd al snel duidelijk dat ik hard op weg was een burn-out te krijgen. Ik was niet meer in staat om te werken, het huishouden te doen of uberhaubt te zorgen voor ons kind. Na een pittige zoektocht kwam ik uiteindelijk hij het CIR terecht (centrum voor integrale revalidatie). Daar werd ik door een multidiciplinair team behandeld voor mijn burn out klachten. Ik ben daan in maart 2015 met mijn traject gestart en in september was ik klaar. Er was mij ondertussen een hoop duidelijk geworden en ik wist dat ik mij moest gaan richten op een nieuwe toekomst. Deze toekomst begint al aardig vorm te krijgen.
    In september kwam ik voor 3 dagen weer terug op het werk. Al snel bleek dat ik mijn werk niet meer aankon. Inmiddels werk ik nog maar 2 dagen en zal ik uiteindelijk eind februari 2016 weggaan bij mijn huidige werkgever. Het was een moeilijk besluit maar wel het beste wat ik nu voor mezelf doen kan. Ik kamp nog steeds met hevige dips en downs. Ik merk dat ik nog niet altijd in staat ben om waarschuwingssignalen van mijn lichaam op tijd te herkennen. Dit komt ook doordat ik mezelf soms te veel druk op leg, ik heb toch mijn traject goed afgerond? Dus ik zou het in principe allemaal weer aan kunnen. De werkelijkheid ligt natuurlijk anders en dat besef ik gelukkig ook. Ik krijg veel steun van mijn collega’s. Mijn werkgever is nu met vakantie maar als hij terug komt ga ik met hem om de tafel zitten om te kijken of ik niet wat eerder kan stoppen met werken zodat ik me daarna wat beter kan richten op de toekomst. Ik ben er dus nog niet helemaal maar ik kom er wel!
    Weet jij trouwens of er ook praatgroepen zijn voor mensen die herstellen van een burn-out? Ik merk dat ik gesprekken met lotgenoten mis nu ik niet meer wordt behandeld. Nou dit was dus mijn verhaal tot dusver. Groetjes Sandra

    Beantwoorden
    • Beste Sandra, Dank voor het delen van jouw ervaringen. Volgens de statistieken keer 60 % van de mensen die door een burn-out zijn uitgeschakeld niet meer terug in hun oorspronkelijke functie. Dit is vaak een teken dat je moet onderzoeken of je in jouw huidige baan wel voldoende passie en plezier kunt ervaren. Bespreek met jouw baas wat jouw diepere drijfveren zijn en probeer helder te krijgen of die in lijn liggen met zijn waarden en doelstellingen. Wie weet wat die gesprek je gaat opleveren. Best moeilijk en spannend om te doen, maar wel noodzakelijk wil je van jouw burn-out genezen.
      mbt de zelfhulpgroep: http://www.zelfhulpnetwerk.nl/leven-met-een-burn-out/ Veel sterkte! Albert Sonnevelt

      Beantwoorden
  27. Hoi,
    Ik ben een vrouw van 50 jaar en ben op 3-12-2015 van me paard afgeholpen met hartklachten. Met de ambulance naar het ziekenhuis en na een kortverblijf met de nodige testen hebben ze mij naar huis gestuurd met het advies naar de huisarts te gaan en zo gezegt zo gedaan, diagnose Burn-Out.
    Vanaf die dag ben ik nu thuis omdat de oorzaak volgens mij ligt in de werksfeer, niet de werkdruk.
    Nu heeft de Arbo-arts aangegeven dat ik niet in staat ben tot het maken van afspraken maar wel binnen enkele weken weer gedeeltelijk aan het werk kan. Dat was enkele weken geleden dus mijn werkgever dringt er nu op aan dat ik in gesprek ga met mijn manager om te kijken of ik wel weer aan het werk kan. Ik heb aangegeven dat ik mede door de stroeve werkrelatie met mijn direct manager nu ben waar ik ben. Bij het eerste gesprek met het management werd mij mede gedeelt dat mijn werkgever totaal niet tevreden is over mijn functioneren. Mogen ze dit nu ineens aanvoeren. Ik werk er in februari 2016 – 31 jaar. Sinds 3 jaar heb ik een nieuwe manager en die stelt andere eisen…. probeer daar al die tijd al aan te voldoen maar het is nooit goed genoeg. Maar voor het werk en mijn collega’s wil ik graag terug maar nu kan ik het nog niet. Zodra ik over mijn hervatten van mijn werk nadenk krijg ik het benauwd, hartkloppingen en trilkende zweethanden….gelukkig geen hyperventilatie meer, daar heb ik oefeni gen voor.
    wat kunt u mij aanraden? Ik ben in gesprek bij het GGZ.

    Beantwoorden
    • Beste Ellie,
      Helaas kan je aan de werkomstandigheden weinig veranderen. Het enige waar je invloed op hebt is jouw manier van reageren op de situatie.
      De burn-out is niet het probleem, maar het gevolg van een onderliggende spanningsbron. Je ontkomt er niet aan om een keuze te maken in je leven.
      Je kunt natuurlijk afwachten of jouw omgeving die voor jou maakt, maar dan is het maar de vraag of dat dan het beste voor jou is.
      Je zal krachtig voor jezelf moeten opkomen. De wereld is in een korte tijd sterk veranderd. Vraag hulp bij een gespecialiseerde psycholoog en neem nu de tijd om echt aan jouw persoonlijke issue te werken.
      Veel sterkte, Albert Sonnevelt.

      Beantwoorden
  28. Beste Albert,
    Afgelopen september had ik last van moeheid verschijnselen en nekkrampen. Ik kreeg overal blaasjes op m’n huid en de dokter zei stress. Zalfjes voor gekregen wat niet overging. Daarna kreeg ik een zware allergische aanval op E621, natriumutomaat. Ik zat tegen een analfalactische schock aan.
    In oktober werd ik ziek waarvan ik eerst dacht dat het een griep was. Maar ik had bijna een maand last van koortsaanvallen. M’n bloed werd getest en ik m’n rode bloedlichaampjes waren te veel, de rode te weinig. M’n leverwaarden waren veel te hoog. Ondertussen weer getest op m’n bloed op alle ziektes die daarop zouden wijzen.
    Gisteren ben ik naar m’n huisarts gegaan omdat ik nog steeds doodmoe ben maar wel 4 uur per week moet koffie drinken op m’n werk.
    Ik ben alleenstaande moeder, ben passioneel actief met yoga. Daarnaast ben ik ook yoga docent, deels voor mijzelf en ik werk een dagdeel op een kickboksschool.
    De 4 uur op m’n werk ( ik vind mijn baan erg leuk en ook m’n collega’s) is net te veel.
    Mijn burn out komt doordat ik al 9 jaar in een vechtscheiding zit met mijn ex die mij , ook via de kinderen (die grotendeels bij mij wonen) het leven zuur maakt. En alles tegenwerkt waar hij zijn aandeel maar in kan laten gelden.
    Zo heb ik de afgelopen twee jaar bijna gestreden om m’n dochter van school af te krijgen vanwege pesten en hij weigerde z’n handtekening te zetten. Ondertussen had ik in datzelfde tijdsbestek een huilend en diep ongelukkig meisje thuis die ik elke dag aan het opvangen was.
    Ik praktiseer elke ochtend yoga. Ik mediteer ook daarna. En vaak sluit ik s avonds af met hetzelfde.
    Ik lach van nature erg veel ben heel vrolijk en beheers over heel veel zelfspot.
    Ik heb geen tijd om op de bank te blijven zitten omdat ik in m’n eentje heel wat ballen moet hooghouden.
    Door yoga leer ik los te laten en mijzelf volledig te accepteren in wie ik ben.
    En toch heb ik een burn-out en wil ik graag volledig herstellen.
    Alleen al het durven zeggen is lastig voor mij omdat ik het moet kunnen..
    Ik sta open voor adviezen, graag zelfs.
    Dankjewel voor het lezen.
    Met vriebdelijke groet,
    Janine

    Beantwoorden
    • Ik las het net terug. Om verwarring te voorkomen. Ik werk voor 32 uur binnen de werving &selectie voor een grote gemeente. Die baan vind ik erg leuk. En staat niet op het spel. Mijn manager en ook directe collega’s zijn tevreden met mij.
      Ik vind mijn baan ook leuk.
      Naast yoga indoor, ben ik ook weer gestart met hardlopen. Ik ben gestart met 5 km.
      Vorig jaar zat ik op 10 km, dus voor m’n gevoel doe ik rustig aan.

      Beantwoorden
      • Beste Janine,
        Wat een heftig verhaal. Het is spijtig dat je zoveel moet vechten in je leven. Dat is ook het bijzondere aan jouw verhaal; aan de ene kant ben je bezig met yoga en aan de andere kant ben je actief bij de kickboksschool. Het leven zoekt altijd een balans. Het antwoord is voor jou om compassie te ontwikkelen. In eerste instantie voor jezelf. Het is heel moeilijk om je verzet op te geven. Laat je inspireren door Ghandi, die met geweldloos verzet uiteindelijk meer dan een miljard mensen in beweging kreeg.
        Ik heb een diep respect voor de weg die je gaat.
        Hartelijke groet, Albert

        Beantwoorden
  29. Wat me verbaast is dat de haptotherapie niet eens genoemd wordt. Het is bij uitstek de therapie om te leren naar de signalen van je lijf te luisteren voor optimaal herstel en t voorkomen van n terugval. De aanraking laat je jezelf voelen en hoe jij omgaat met jezelf op je werk of thuis

    Beantwoorden
    • Beste Jis,
      Helemaal mee eens! Er zijn nog veel meer waardevolle therapieën. Maar ik zelf zeker ook een fan van haptotherapie. Dank voor jouw waardevolle aanvulling.
      Met vriendelijke groet, Albert Sonnevelt.

      Beantwoorden
  30. De persoon die dit artikel plaatste heeft goed bedoelt maar een volledig wishfull thinking/onrealistische cliché inhoud neergezet.al wat de richtlijnen aangaat,die kan men zelfs niet meer bij een echte zware burnout.Echt advies: hulp bij dokter of psycholoog,die luistert zonder alle prietpraat op te dringen.Wel afzeggen van vele contacten en uitleggen waarom.je niet bang laten maken van isolement,bezig moeten blijven, de draad vasthouden en dat soort nonsens.geheel je durven ‘vervelen’ (wat niet zelfs niet zal lukken),niksen, doen wat je aankan, tv zien,wandelen/wii als beweging als je niet buiten kan,rust nemen,stilte opzoeken.dat is wat vaak helpt en wat je zelden gezegd wordt.

    Beantwoorden
    • ate-pi, Wat ben ik het ontzettend eens met jouw reactie. Ook mijn eerste gevoel is ” wat nou bezig blijven” als je letterlijk door een zeeeer zware burnout niets meer kan. Geen geluidje kan verdragen. Bijna alle goed bedoelde adviezen werken juist averechts. Inderdaad, rust nemen, juist niet meer sporten, letterlijk alle verplichtingen overdragen(huishouden, boodschappen doen etc etc. ) Je inderdaad leren vervelen, letterlijk niets doen, vogeltjes kijken. Door een cursus mindfulness hier heel langzaam naar toe werken. En dan krabbel je eindelijk heeeel langzaam omhoog. dit kan JAREN duren. En je wordt ook nooit helemaal de oude, moet ook niet. Maar ook dit is een acceptatie proces waar je doorheen moet. Echt alles op een lager tempo leren doen.

      Beantwoorden
  31. Nuttige site en mooie blog. Ik ben sinds een week thuis nadat ik al jaren lang klachten heb. Ik ben al haar de huisarts geweest en ga volgende week naar psycholoog. Ik weet dat het traject per persoon anders is maar hoe gaat zo’n traject ? Ik kan volgende week ook naar bedrijfsarts nadat ik deze week bij verzuimcoordinator geweest ben. Ik ben normaal zo ingesteld dat ik zo snel mogelijk aan het werk kan. Maar nu ben ik gewoon bang dat ze gaan vragen of ik volgende week ga beginnen.. Wat is de normale gang van zaken

    Beantwoorden
  32. Hoi,
    Ik ben nu al een tijdje vermoeid en geraak maar niet uitgeslapen. Ik ben sinds vorig jaar september mama geworden en dat zal er waarschijnlijk wel mee hebben te maken. Maar heb nu al 2 weken last van hoofdpijn, krampen, diarree, opgejaagd, emotioneel en heel prikkelbaar, ik kan soms mijn emoties niet meer onder controle houden. Is dit al een burn out of gewoon overmatige stress? Heb vanavond al een afspraak met huisarts, hopelijk is het gewoon wat stress en gaat het snel over want vind dit echt niet leuk.
    Groetjes N

    Beantwoorden
  33. Beste Albert,
    Mooie tips! Vooral nummer 7 spreekt me aan. Vrolijk mogen zijn. Op het werk heb ik ook een – denk ik wel – burn out opgelopen. Ben bij een stresscoach en werk overal aan. Advies 3 is een stuk herkenning. Heel snel moe zijn en hoofdpijn krijgen, van eigenlijk niks. Lezen dat dat ‘normaal’ is geeft al opluchting.

    Beantwoorden
  34. Fijn, overzichtelijk artikel. Dank! Ik vermoed dat ik helaas tegen een burn-out aan zit. Het is eerder gebeurd, dus ik herken de symptomen. Depressief, lusteloos, isoleren, heel moe, snel angstig / in paniek, heel onzeker, slechte concentratie en een algemeen moedeloos gevoel.
    Wat mijn vraag is: ik ervaar tevens behoorlijke stemklachten. Mijn stem lijkt bijna alle draagkracht te hebben verloren. Hij is heel snel uitgeput en pijnlijk (soms al na enkele zinnen spreken en de uitputting duurt dan uren). Dit heb ik nu al bijna een half jaar en omdat ik altijd zong en dit nu dus niet meer kan, ben ik behoorlijk uit het veld geslagen. (Understatement). Ik ben er nog altijd niet achter wat oorzaak en wat gevolg is: stemproblemen en daardoor al maanden paniek en nu burnout klachten, of al langer burnoutklachten en hierdoor nu stemklachten.
    Kno heeft nooit iets kunnen vinden (alleen toen het begon een halfjaar terug, toen was het laryngitis maar dat is met een antibioticakuur verholpen, klachten bleven echter, en die relateren zij nu puur aan stress en spierspanning). Tegelijkertijd spelen er behoorlijk heftige dingen in mijn privéleven die ook de overspannenheid zouden kunnen hebben veroorzaakt.

    Ik lees echter nergens over de relatie tussen overspannenheid en stemklachten. Heb jij daar wel eens iets over gehoord? En zo ja, tips hoe dit op te lossen? Zingen is alles voor mij en was tevens een hele goeie manier om stress en verdriet kwijt te kunnen. Het voelt of ik in een cirkel vast zit.

    Beantwoorden
  35. Beste Antevasin, Er is wel degelijk een relatie tussen stemklachten en teveel spanning. Je stemorgaan is immer ‘opgehangen’ in spieren. Wanneer deze om welke reden dan ook verkrampen, kan dit stemvervorming geven. Ik heb 2 tips voor je: Ga voor jezelf na wat voor jou lastig is om uit te spreken naar een bepaald persoon. Stel je voor dat je jouw hart zou kunnen luchten; naar wie zou je dat dan eigenlijk moeten doen? Tip 2: begin met neuriën. Maak zacht zoemende geluiden, terwijl je jezelf zachtjes gaat wiegen. Stel jezelf gerust met mooie muziek. Durf te huilen. Veel sterkte, Albert

    Beantwoorden
  36. Beste Albert Sonneveld

    Aantal maanden geleden is er bij mij een burn out vastgesteld. En ben zins paar weken herstellende. Ik heb daarbij gelukkig niet mijn werk opgeven ik ben daardoor gaan vechten niet alleen voor mijn werk maar ook voor mijn gezin. Maar voordat ik een burn out kreeg was ik vol energie sporte veel en deed vele leuke dingen met mijn kinderen. Maar ik heb zeker al een lange tijd niet gesport puur omdat ik niet weet waar ik mijn energie vandaan moet halen. Mijn hersenen zeggen niet doen maar ik wil dolgraag wel weer gaan sporten. Ik werk daarbij ook nog op therapeutische basis omdat ik vreselijk moe ben en de ene dag gaat het en de andere ben ik zo moe dat ik denk nu even niet. Ik heb zins vorig jaar mijn gesprekken afgerond met mijn psycholoog daarbij heb ik een zware behandeling gehad genaamd een emdr therapie. En zo af en toe bel ik mijn psycholoog welleens op. Maar mijn vraag is hoe krijg ik de energie terug in stappen en dat ik gewoon weer kan genieten van het leven. En lekker mijn ding weer kan doen waar ik zo van geniet

    Beantwoorden
  37. Beste Wendy, Herstel van een burn-out is helaas niet alleen een kwestie van Mentaal en emotioneel herstel. Ook je lichaam moet weer in balans komen, omdat het hormonaal is ontregeld. Ik adviseer je om een goede natuurarts te bezoeken : http://www.avig.nl/ik-ben-patient/zoeken-arts/ Verder helpt help boek ‘ Bijnieruiputting van Wilson https://www.bol.com/nl/p/bijnieruitputting/1001004011234779/?Referrer=ADVNLGOO002008N-TRHCIRWRTGT6M-103906072038 een waardevolle hulp. Veel succes… Albert

    Beantwoorden
  38. Ik ben er in april uitgeknald met een flinke burn out. Het was een chaos op mijn werk. Ook mijn huwelijk is niet hetgeen ik gelukkig in ben, ben ik via opdrachten van de psycholoog achter gekomen. Wij leven eigenlijk als broer en zus voor de kinderen en de financien. Ook na relatietherapie 8 jaar geleden is dit niet ten goede veranderd. Ik had dit langzaam willen uitzoekrn, toen mijn man ineens aangaf te willen scheiden. Hij wil niet meer samen verder omdat ook hij niet meer gelukkig is. Nu was ik net bezig weer wat hobbies op te pakken rn deceerste uren werken, kreeg ik dit erbij. Is er iemand die iets kan vertellen of dit allemaal wel tegelijk kan..reintegreren, scheiding regelen, verhuizen..het lijkt me niet want ik knap uiteraard totaal niet meer verder op nu. Morgen heb ik weerceen gesprek met de psych, maar misschien kan irmand hier iets adviseren? Het is ergens een oplossing van de oorzaak van mijn burn out, maar het moment komt wel erg ongelegen.

    Beantwoorden
    • Beste Sandra, Het is heel wonderlijk, maar in mijn ervaring van 30 jaar zie ik bijna altijd dat de meeste gebeurtenissen tegelijkertijd lijken te komen. Alsof het leven zelf je met geweld een bepaalde richting duwt. ook deze storm gaat weer liggen. Die zal je moeten uitzitten door heel liefdevol te zijn naar jezelf. Vraag hulp van enkele goede vrienden of familie leden die jou kunnen helpen met alle praktische zaken. In deze emotionele fase zou je anders verkeerde keuzes kunnen maken waar je op langere termijn misschien spijt van krijgt. Veel sterkte! Albert Sonnevelt

      Beantwoorden
  39. Hallo albert.

    Heb geen burnout maar overspannen. Zit in een negatieve spiraal qua slaap. Snachts te weinig soms om bij te tanken. Overdag lukt het niet.. psycholoog zegt ook dat ik overdag maar beter niet kan slapen. Maar houd het soms niet vol.. slik mirtazepine 3 week nu. Eerst 15 mg nu 7.5. Doe regelmatig aan bewegi.g Help wat nu? Tips?

    Beantwoorden
    • Hey Judith,
      Ruim 28% van de Nederlanders slaapt slecht. Dus je bent zeker niet alleen. De oorzaak is meestal rusteloosheid en angst. Deze moet je dus structureel aanpakken. Cognitieve gedragstherapie kan je helpen om je gedachten, gedrag en angsten weer op orde te krijgen. Daarnaast helpt het om een aantal dagen achter elkaar laat naar bed te gaan en de wekker vroeg te zetten. (en dan ook direct opstaan en niet snoozen) Overdag niet slapen, hoe groot de verleiding ook is. Na 4 of 5 dagen zal je merken dat je lichaam zichzelf gaat ‘ resetten.’ Mocht dit nog niet voldoende zijn dan is het verstandig om een afspraak te maken met een gespecialiseerd slaaptrainingscentrum.
      Ik wens je een gezonde nachtrust.
      Warme groeten, Albert Sonnevelt.

      Beantwoorden
  40. Beste Albert
    Afgelopen jaar december ben ik out gegaan. Aanleiding was een vaccinatie hepatitis B . Daarna werkte mijn immuunsysteem niet meer. Gevolg continu ziek. Na een paar weken kreeg ik angst en paniek aanvallen. maagpijn, spierpijn in nek en schouders, slapeloosheid, hyperventilatie, hartkloppingen en zooo moe. ik kon geen 100 ‘m meer lopen. Ik dacht dat ik gek werd. Mijn gedachten schoten alle kanten op. ik kon niet meer.
    Conclusie burn out.
    Ik heb mijn leven totaal omgegooid. Mijn ontslag genomen. Werk nu nog maar 2,5 dagen als ZZP er. Uit gebalanceerde voeding. Ik heb geleerd naar mijn lichaam te luisteren en pak mijn rust. Ik sport met name om te ontspannen. Loop bij een ontspannings therapeut. Maar het beste wat mij is overkomen na verloop reguliere artsen bezocht te hebben die keer op keer verkeerde diagnoses
    Stelde is Dr Slokker een iriscopist uit Huizen.
    Hij is mijn redding geweest. Sloeg de spijker zo op zijn kop. Bizarre ervaring. Zag meteen wat er aan de hand was zonder één woord gezegd te hebben. Zag meteen dat ik lange tijd teveel stress hormoon aan maakte en somde al mijn klachten op. Hij schreef mij omega 3 , magnesium , 5 htpp en emotio balance voor. Binnen 2 weken verminderden mijn klachten. Hij legde het ook zo mooi uit. Hij zei je loopt al maanden in een wildernis vechtend tegen die grote beer, alleen er is geen beer waartegen jij hoeft te vechten. Overleven dat is wat ik deed dag in dag uit .
    Bijna een jaar verder. Ik heb gehuild, mij terug getrokken in mijn cocon, ik kon niet meer. Zelfs praten was soms te vermoeiend.
    Terug kijkend op afgelopen jaar herken ik jouw 7 adviezen. Uit mezelf deed ik dit al simpelweg omdat je lichaam hierom vraagt. Luister naar je lichaam en handel hier naar. Ik ben er nog niet maar ik zie weer licht in de tunnel.
    Groetjes
    Anneke

    Beantwoorden
  41. In Mei afgelopen jaar is bij mij de diagnose burnout vastgesteld (28 jaar) Ik was zo ver heen dat ik zelfs tijdens het auto rijden waarnemingen had die niet klopte. Ik was erg angstig toen ik merkte dat er veel niet overeen kwam met de waarheid. Ik bleef volhouden met alles sporten werken etc. Tot maandag 9 mei, ik ging na me werk waar ik 6 jaar werk en daar eenmaal aangekomen zag ik naar mate de dag vorderde steeds alsof ik een waas voor me ogen had. Ik kon simpele dagelijkse werkzaamheden niet uitvoeren en vroeg collega’s me taken die bewuste dag over te nemen. De volgende dag zo koppig als ik was ging ik terug na me werk, in gedachte dat ik wat extreem slechte dagen had gehad maar het nu beter zou gaan. Eenmaal in de kantine herkende ik collega’s niet meer en toen werd ik erg angstig. Ik liep na beneden en bedacht me eindelijk! ik moet na de dokter er is iets heel erg mis met me. Op het kantoor bij de directie (zo sterk als ik oog) brak ik in 2 stukken. Eenmaal weer beetje bijgekomen meteen door gegaan na de dokter. Die stelde de diagnose burnout, daar was geen twijfel over. Ik heb mede door andere verhalen online veel herkenning gezien. En ook ik ben in behandeling geweest 7 maanden bij psychologen. Ik ben erg dankbaar voor deze hulp het heeft me een totaal een andere kijk op het leven gegeven. Ook al zal ik dit nooit meer vergeten. Ik voel me beter als ooit tevoren. Belangrijkste aspecten zijn zoals hier boven vernoemd de 7 punten. Belans is een van de mooiste woorden in het leven. Morgen me eind gesprek wat een bevrijding!! Op naar 2017

    Beantwoorden
    • Beste Nick, dank voor jouw waardevolle aanvulling op mijn blog. Jouw inzichten getuigen van veel levenswijsheid. Blijf ze delen met de wereld! Hartelijke groet Albert

      Beantwoorden
    • Hallo mag ik je vragen wat je hebt gedaan om van die burn out af te komen heb sinds januari een burn out en weet niet wat ik moet doen ik kan nergens van genieten voel me zo zwak en machteloos na buiten lukt wel maar heb het gevoel dat ik in een soort van droom leef als je me wat tips kan geven heel graag ik ben nu 25 jaar mvg karim

      Beantwoorden
  42. Hallo,

    Moet je overdag slapen om sneller uit je burnout te komen? Conditie is erg slecht.. 20 min traag wandelen max. of volstaat rusten ook ik kan overdag niet slapen. Ik slaap snachts minstens 8 of 9 u weer maar ben heel moe. Wel vroeg wakker om half7 al en ga om 21:00 naar bed. Groeten

    Beantwoorden
  43. Beste..
    Ik ben middden 30 en moeder van 2 kinderen. Sinds enkele dagen durf ik toe te geven dat ik een burn out heb.
    Ik ben moe, duizelig, alles kost me energie. Tv kijken, bellen, huishoudelijke taken.. alles is me teveel. Soms ben ik leeg . Wil ik een potje huilen maar heb ik zelfs daar de energie niet voor. Ik ben een perfectionist. Haal altijd het onderste uit de kan. Nooit ben ik tevreden.. nu is dan daar mijn lijf die vol in protest gaat. Het kost me moeite om.van boven naar beneden te lopen..ik ben echt op!!!. Niet handig met 2 handen bindertjes.. wat to do…

    Beantwoorden
  44. Beste Ilse, een burn-out is altijd een signaal dat er een aantal zaken uit balans zijn in je leven. Je zal dus naar de oorzaak van je probleem moeten gaan. Ik adviseer je om een professionele hulpverlener in de arm te nemen. Want het blijft lastig om je eigen oorzaken te doorzien.. (Anders had je ze al lang zelf opgelost…)
    Veel succes met je weg naar genezing! Hartelijke groet Albert

    Beantwoorden
  45. Hallo,

    Moet je overdag slapen om sneller uit je burnout te komen? Conditie is erg slecht.. 20 min traag wandelen max en dat word nog niet echt beter! Ik vind geen balans tussen inspanning en ontspanning en ben om 12 u weer op.. ook ik kan overdag niet slapen volstaat rusten ook?. Ik slaap snachts minstens 8 of 9 u weer maar ben heel moe. Wel vroeg wakker om half7 al en ga om 21:00 naar bed. Groeten

    Beantwoorden
    • Hallo,

      Moet je overdag slapen om sneller uit je burnout te komen? Conditie is erg slecht.. 20 min traag wandelen max en dat word nog niet echt beter! Ik vind geen balans tussen inspanning en ontspanning en ben om 12 u weer op.. ook ik kan overdag niet slapen volstaat rusten ook?. Ik slaap snachts minstens 8 of 9 u weer maar ben heel moe. Wel vroeg wakker om half7 al en ga om 21:00 naar bed. Groeten

      Beantwoorden
      • Hoi Judith,

        Probeer een zo normaal mogelijk dagritme aan te houden. Dit is het advies wat ik kreeg, en volgens mij is dat een uitstekend advies. Als je ‘s-nachts goed kunt slapen is overdag slapen geen probleem. Ik merk zelf dat ik na ruim 2 jaar zware burn-out nog steeds heel weinig kan, maar dat ik mezelf nu wel fysiek moe moet maken om te kunnen slapen. Dat doe ik met wandelen en tuinieren. De balans in de dag heb ik gevonden door een aantal leefregels opt stellen, zoals niet meer dan 1 afspraak per dag, sociale contacten max 1,5 uur, genoeg pauzes tussendoor, goed voelen waar de grenzen liggen en afwisseling van soorten activiteiten. Succes!

        Beantwoorden
        • Beste Carmen, dank voor het delen. Jouw betrokkenheid met het onderwerp burn-out helpt gegarandeerd weer anderen. Hartelijke groeten, Albert Sonnevelt

          Beantwoorden
        • Hoi Carmen. Kun je iets specifieker zijn over die leefregels? Overdag slapen lukt me niet snachts slaap ik wel 10 uur maar ik blijf moe..klopt fit wel? En welke activiteiten om te ontspannen? Ik vind grenzen voelen moeilijk. Ik weet niet wanneet rust of wanneer beweging. hoe voel je dat?
          Ben geestelijk erg vermoeid ook. Moeite om niet te piekeren. Ik zoek soms vrijwillig werk of deeltijd therapie maar weet niet welke van de 2 of wat..

          Groetjes

          Beantwoorden
          • Beste Judith, wanneer je al zo goed in staat bent om jouw eigen signalen te herkennen, heb je ook de gelegenheid om het patroon te doorbreken. Wanneer dit nog te spannend voor je is, adviseer ik je om een coach te vragen om je hierbij te helpen. Ik wens je een gelukkig en liefdevol leven. Albert Sonnevelt.

          • Beste Judith, bij een coach kun je denken aan een stresscounselor of levenscoach. Voor gecertificeerde coaches kun je bijvoorbeeld kijken op http://www.nobco.nl
            Veel succes! Hartelijke groeten Albert

  46. Hallo
    Mijn verhaal is als volgt vorig jaar na relatie breuk waar me ex met veel schulden had opgezadeld in depressie beland drie maanden thuis geweest terug gaan werken niet helemaal kunnen herstellen .. terug direct hoge druk van op werk ook vele veranderingen op werk gebied en ook alleenstaande mama van een zoontje waarvan er geen papa in verhaal is dus ook geen tijd voor vrijetijd of hobby.. zo een jaar op mijn reserver geleefd schulden oplossen huishouden eenzaamheid werk druk .. na weken lang hoofdpijn en nek die vast zat ook gewichtsverlies van 15kg heel uitgeput na de dokter die heeft mij even laten opnemen in ziekenhuis om tot adem te komen daar MR scan gedaan en tumor gezien die waarschijnlijk goedaardig is maar nog geen resulaten gehad gevonden in mijn hoofd dus dan opname gehad in ziekenhuis voor hersen operatie na de operatie een week ziekenhuis gelegen en na huis met hulp voor huishouden en al maar daar dan heel mijn klap gehad waarschijnlijk had ik die tumor in pijn hoofd maar ook een burn out erbij met dan die operatie te doen is heel mijn lichaam uitgeput! Drie welen thuis huilen slapen huilen slapen en spierzwakte dan geeft arts beslist terug een week mij in ziekenhuis te laten om tot kracht te komen ben eindelijk weer kilo verzwaard ! Maar mijn lichaam is zo uitgeput dat ik bijna geen wandeling meer kan doen of praten met iemand vraag al zoveel energie dat ik al een halve dag moet rusten als ik bezoek heb gehad zie ook wazig waar de artsen nie weten of van operatie is of psychisch .. heb weinig kracht vaak ook hoge hartslag in rust en me lichaam is letterlijk op ! Is precies of niet meer verder wil .. volgende week gesprek voor dag therapie waar er ook relaxatie gegeven word en yoga hopelijk help het met mijn herstel ..

    Beantwoorden
  47. Beste Elsje, ik maak een diepe buiging voor de weg die je moet gaan. Het is voor mij niet voor te stellen hoe je dagelijks weer de kracht kunt opbrengen. in gedachte stuur ik je veel licht, liefde en wijsheid. Warme groeten, Albert

    Beantwoorden
  48. Hallo,
    In 2016 is bij mijn dochter van toen 14 een goedaardige zenuwtumor verwijderd. Deze diagnose en de hele periode erna hebben we voor mijn gevoel goed doorlopen, ook al heb ik met tijden behoorlijk wat stress gehad. Toen het met mijn dochter in mei 2017 weer helemaal goed ging, begon ik klachten te krijgen. Ik voelde me gejaagd, had een kort lontje, voelde me geprikkeld en een tijdje later kreeg ik spanningsklachten in mijn keel, maagklachten en uiteindelijk werd ik ook angstiger. Terwijl ik nooit angstig ben. In de zomer van 2017 kreeg ik zelfs een paniekaanval. In de vakantie ging het weer beter, maar toen ik weer naar mijn werk ging namen de klachten weer toe en werd ik moeier en moeier. Ik heb me begin okt ziek gemeld en ben goed gaan uitrusten. Al die tijd sliep ik goed overigens. Na een aantal weken ben ik weer gaan hardlopen, met als resultaat dat ik eind dec alweer 10 km kon hardlopen en voor een paar uur aan het werk was. Helaas begon ik me begin januari 2018 weer moeier te voelen en toen ik in de loop van jan 2018 wat stressmomenten had ( griep, heel vervelend gesprek met mijn huisarts, hartinfarctachtige klachten als gevolg van mijn maagklachten en waar ik me een tijdje behoorlijke zorgen over heb gemaakt) Sinds die tijd slaap ik slecht. Ik voel me innerlijk enorm onrustig en dat houdt me wakker. Nu is mijn vraag? Wat is de oorzaak dat ik weer moeier ben geworden, heb ik toch teveel gesport? En hoe kan het dat ik eerst heel goed sliep en nu niet meer? De adrenaline lijkt door mijn lijf te gieren. Een heel verhaal. Hopelijk heeft u er een antwoord op. Ik was in nov overigens onder begeleiding van een psycholoog, maar omdat het zo goed ging ben ik daarmee gestopt. Ik heb het toch maar weer opgepakt nu.
    Met vriendelijke groet
    Monique

    Beantwoorden
  49. Beste Monique, blijf met veel compassie voor jezelf de juiste stappen zetten. Het leven vraagt om beweging. Goed te lezen dat je weer naar de psycholoog gaat en het verder oppakt. Veel sterkte gewenst, Albert Sonnevelt

    Beantwoorden
  50. Ziekbed op 26-5-17 en nu nog diep.
    Nooit echt aan herstel kunnen werken behalve aan veel onderliggende problemen. Echte rust zat er niet in.
    Ben wel benieuwd hoe dit door specialisten gezien wordt.
    Goeie burn out met ernstige ADHD.
    Je moet rusten maar je saboteerde jezelf of ja… je brein saboteert je. Want niet piekeren en 1000e scenario’s in je hoofd halen is onmogelijk.
    Gelukkig zegt uwv dat ik niet ziek ben. Dus kan solliciteren. Sinds 1 april liep contract af.

    Nummertje 2 is alweer een feit en krijgt geen hap door je strot.. .aar dan ga je rusten… en wordt je onrustig en hoppa. Go go go go.. en crash.

    Beantwoorden
    • Beste Pimmie, dank voor jouw reactie. Om daarmee verder geholpen te worden, heb je echt hulp nodig van een therapeut/coach die hierin gespecialiseerd is. Mijn grootste passie is om mensen te inspireren. Wanneer ze daar kracht uit kunnen putten of juist meer van het leven kunnen genieten, dan is mijn missie geslaagd. Veel beterschap! Albert

      Beantwoorden
  51. 5 maanden geleden kreeg ik de diagnose burnout. Niet zo vreemd aangezien ik al 1,5 jaar bijna dagelijks s avonds thuis aan het werken was. Ik dacht dat dit tijdelijk even moest maar toen gaf mijn lichaam het op. Ik had al wat signalen gekregen zoals maagpijn e.d. welke ik genegeerd heb. Tot de dag dat ik dacht dat ik het aan mijn hart kreeg en op de eerste hulp belandde. Het bleek gelukkig te gaan om hyperventilatie maar mijn god wat voelde dat eng. De volgende dag naar de huisarts en die zei me uiteindelijk dat ik een burnout had. Dat is nu bijna 5 maanden geleden. Ik heb in eerste instantie 1 maand helemaal niet gewerkt en ben daarna heel langzaam weer gaan opbouwen samen met de arbo arts. Dat gaat met pieken en dalen. Ik zit nu op 15 uren per week. Algemeen gezien gaat het wel. Alleen spelen mijn hormonen, ik ben 47 jaar, ook een belangrijke rol hierin. Echter deze week ging het volledig mis toen we op vakantie gingen naar Spanje. Mijn man en zoon met de auto en ik met het vliegtuig. De spanning vooraf was enorm. En bij aankomst in Spanje stortte ik volledig in. We zijn de volgende dag naar huis gereden. De weg naar huis was een drama. Al mijn angsten waren terug. Wat ik me afvraag is of andere mensen ook zo slecht reageren op een andere omgeving en of andere mensen ook zo’n angst voor ziekten hebben. Bedankt voor de reactie. Groetjes Mariëlle

    Beantwoorden
    • Beste Marielle, dank voor jouw reactie op mijn blog over burnout herstel. Er kunnen in jouw geval mogelijk ook lichamelijk oorzaken zitten aan de psychische klachten. Dan denk ik vooral aan een verstoorde hormoonbalans (waar je zelf ook al op wijst). Graag verwijs ik door naar een expert op dat gebied: Ralph Moorman. http://www.dehormoonfactor.nl/
      Wellicht dat je met zijn informatie weer een stukje verder komt. Veel sterkte! Hartelijke groeten, Albert Sonnevelt

      Beantwoorden
  52. Hallo,
    Mijn naam is Ameline en ik ben 33 jaar oud. Ik september 2014 ben ik gecrasht. Sedert 2006 was ik afgestudeerd als Logopediste en ben succesvol mijn eigen praktijk gestart. Ik deed dit met hart en ziel. Ik woonde nog thuis. De eigenlijke kern van mijn probleem ligt in mijn thuissituatie. Als kind hoorde ik altijd dat ik alle geluk had en dat ik het goed kon zeggen. Ik deed heel hard mijn best om zou goed mogelijk te handelen. Mijn grootvader is gestorven Door een blikseminslag en de angst is wel aanwezig in de familie. Van daaruit is mijn perfectionisme ontstaan. Ik wou ook de aandacht en erkenning van mijn ouders, vooral van mijn vader. Hij kon heel kort op mij reageren. Ik kon moeilijk leven met dat gevoel en wou hard werken en tonen dat ik alles deed wat ik in mijn mars had. Ik had Veel werk en kreeg veel respect vanuit mijn werk. Daar haalde ik Veel voldoening uit. Maar mijn vader zei niets. Ik bleef maar verder over mijn grenzen gaan elke keer opnieuw totdat het niet meer lukte. Ik gaf aan dat ik niet meer kon. Mijn zus zei me om naar een psycholoog te gaan. Mijn vader reageerde hier heel streng op. Ik voelde me angstig maar ben toch geweest. 7 maanden later ben ik gecrasht. De psycholoog zei dat hij dat niet zag aankomen. Ik heb 2 maanden plat gelegen. Daarna heb ik een jaar een reintegratietraject gevolgd op aanraden van mijn zus. Ik bleef heel dapper elke dag er naar toe gaan. Na dat jaar begon ik weer te werken in m’n praktijk. Begin 2016 startte ik in een andere praktijk als aanvulling en om collega’s rond me te hebben. Ik ging naar een 27 uur werk. Ik heb dit zo 2,5 jaar gedaan. Nu is de samenwerking stopgezet vorige maand. Voor ik crashte was ik heel energiek. Soms vond ik dat ik teveel energie had, niet menselijk. Nu probeer ik mezelf aan te zetten om bezig te blijven maar ik merk dat concentratie en aandacht niet meer is zoals het vroeger was. Ik slaap heel goed waar ik dankbaar voor ben. Toch ben ik snel uitgeput. Aanvankelijk had ik ook spierpijn. Dit is nu voorbij. Keerzijde is wel dat ik ben aangekomen. Ik voel me echt lichamelijk en psychisch onderuit gehaald. Ik voel dat mijn aandacht nu ook gaat naar alles rond burn out. Ik wil me goed voelen. Dat is het belangrijkste geworden.in balans komen lijkt me een mooie doelstelling. Hopelijk lukt het me ooit. Nu ben ik toch wel angstig en vraag ik me af wat het leven me nog brengt. De angst om niet zelfstandig te kunnen leven is aanwezig. Ik hoop op een positieve toekomst maar ik kan me op dagen verschrikkelijk slecht voelen. Elke dag recht krabbelen en toch luisteren naar mijn lichaam…

    Beantwoorden
    • Beste Ameline, dank voor je uitgebreide reactie. Mooi dat je je al zo bewust bent van je eigen gedrag. Er zijn veel manieren om hier mee verder te gaan. Je kunt overwegen om hiervoor een gespecialiseerd coach in de arm te nemen. Kies heel selectief en vertrouw daarin op je intuïtie. Hartelijke groeten, Albert

      Beantwoorden
  53. Beste Abert,
    Ik ben Milou. 20 jaar. Opleiding niveau 4 leidinggevende afgerond waarbij ik ruim 4 jaar daarnaast 4 dagen in de week werkte/stage liep. Ik ben op. Op als in de zin van; het voelt alsof ik niet echt leef, alles een waas is een bubbel waar ik in zit. Ik leef op automatische piloot stand. Ik zit nu thuis, omdat ik vorige week in elkaar zakte op me werk. Alles werd me teveel. Me contract liep eind augustus af waardoor ik nu een week eerder uit dienst ben getreden omdat mijn ex werkgever nu dan, niet wist wat hij ermee aan moest. “Want hij ziet me altijd vrolijk en snapte er niks van.” Thuis begrijpen ze het ook niet echt. Dat ik moe ben, ja. Maar dat ik helemaal afgevlakt ben, en niks me meer interesseert en op het punt sta om in te storten? Weten ze denk ik niet. Of misschien begrijpen ze het niet helemaal. Waar ik begrip voor heb, alleen deste lastiger om eraan toe te geven. Ik zit dus thuis, en voel aan alles dat me lichaam op is. Maar weet mentaal niet hoe ik het “echt” moet accepteren. Slapen lukt niet, pieker veel om hoe het nu verder moet, en of de “klap” nog komt en hoe heftig de klap is. Ik ben helemaal ten einde raad en weet niet wat ik moet doen of waar ik hulp vandaan kan halen.
    Ik zit wel 1x per week bij een psycholoog.

    Met vriendelijke groet,
    Milou

    Beantwoorden
    • Beste Milou, goed dat je al hulp hebt gezocht in de vorm van afspraken met een psycholoog. Daarnaast is het misschien een idee om een gespecialiseerde coach/counselor in de arm te nemen. Kies wel een hulpverlener die echt gespecialiseerd is op dit gebied. Overleg dit wel altijd vooraf met je psycholoog. Veel sterkte gewenst! Met vriendelijke groet, Albert

      Beantwoorden
  54. Sinds 2015 heb ik eigenlijk al last van burnout stress en vermoeidheid klachten. De eerste keer dat het gebeurde was toen ik aan het werk was, het ging goed, het ging goed met de relatie, met de kinderen en op het werk. Ik stortte zo van het 1.op het andere moment in. Ik kon niet meer, heb mezelf letterlijk naar het kantoor van mijn baas moeten slepen en heb daar alleen maar zitten huilen. Afgesproken werd dat ik naar huis ging en naar de arbo arts om te kijken wat er aan de hand was. Deze zei dat ik gewoon even een dipje had en dat ik zo snel mogelijk weer aan het werk moest gaan. Dit heb ik dus ook gedaan, maar het ging gewoon echt niet! Daarop besloten we dat ik een tijdje in de ziektewet zou gaan om mijn rust te kunnen pakken. Mijn vriendin was destijds zwanger van een tweeling en we hadden nog een mannetje rondlopen van 2 jaar die ook veel aandacht vroeg. Gelukkig was hij er wel voor me, en kon ik fijn met hem op de bank hangen en liggen. Mijn vriendin begreep het allemaal niet zo goed en vond dat ik maar weer moest gaan werken of iig iets gaan doen als ik toch thuis was. Ook mijn schoonouders zagen me als lui en als een aansteller. Dus ging ik maar weeer wat dingen doen met grote tegenzin. De ene dag ging het goed, de andere dag slecht. Ik had last van paniek, kortademig, wankele benen, vermoeidheid, wazig gevoel in het hoofd. Maar niemand begreep mij, ik moest maar weer gaan werken, sporten en dingen doen. Het was niet dat ik dat niet wou, het lukte alleen echt niet.
    Ik heb de afgelopen paar jaar van alles mee gemaakt, overleiden van dierbaren, faillissement van eigen bedrijf, onze oudste die te vroeg was geboren en niet echt leuk ter wereld kwam, de tweeling die ook nog weken in het ziekenhuis hebben gelegen, geen goed contact met mijn vader en broer, mensen die me niet begrijpen. Het is inmiddels 2018, en ik kan gewoon echt niet meer. Ik slaap slecht, sluit mezelf het liefst op in een donkere kamer zonder geluiden en prikkels. Mijn relatie is ten einde, ik zie mijn kinderen al vanaf november vorig jaar niet meer, heb 4 maand onterecht in detentie gezeten pas geleden.
    Loop nu bij de huisarts, ggz psycholoog moet nog beginnen, krijg anti depressiva en vitamine d want die was ook te laag.

    Mijn vraag is hoelang moet ik me nog zo voelen en zal ik ooit nog beter worden? In mijn hoofd wil. Ik van alles en kan ik van alles, maar mijn lichaam wil niet meer.
    Ik wil niet dood, maar als ik me zo moet blijven voelen is het leven niks waard…

    Beantwoorden
    • Beste P., dank voor het delen van jouw verhaal. Goed om te lezen dat je nu zelf stappen hebt ondernomen en binnenkort een traject start met een psycholoog. Heel veel sterkte gewenst met alles, warme groeten Albert

      Beantwoorden

Laat een reactie achter