Eindelijk weer Grip op je Leven?

Ontdek hoe je dit moeiteloos kunt bereiken in 4 eenvoudige stappen met onze GRATIS Leven zonder Stress Mini-Cursus.

Vul hieronder je naam en beste e-mail adres in en klik op inschrijven.

Bindingsangst, wat kun je eraan doen?

Bindingsangst maakt dat het voor velen best lastig is om een duurzame relatie aan te gaan. Soms zijn we gewoon bang om een duurzame relatie aan te gaan. Ga jij al lang alleen door het leven of heb je wel regelmatig relaties maar haak je na een tijdje toch af? Misschien houdt bindingsangst jou onbewust tegen.

Waarom zijn we bang om ons te binden?

Redenen dat we geen hechte verbinding met een ander aangaan hebben allemaal met angst voor verlies te maken. Om jezelf te verliezen als je je helemaal geeft, om je vrijheid en onafhankelijkheid of het contact met je huidige vrienden en familiekring kwijt te raken. Maar vooral met angst voor afwijzing en verlies van liefde.

Diep van binnen verlang je enorm naar liefde en warmte, maar je houdt afstand omdat je bang bent dat de ander jou zal afwijzen. Dit is een beschermingsmechanisme dat vaak al in de vroege jeugd is ontstaan. Misschien voelde je je vroeger als kind afgewezen en kreeg je om wat voor reden dan ook niet de liefde en aandacht waar je toen zo’n behoefte aan had.

Of je nieuwe relatie herinnert je aan de pijn van een vorige relatie of je vertrouwen in anderen heeft door pestgedrag een grote deuk opgelopen.

Liever niet kwetsbaar

Om die oude pijn niet opnieuw te hoeven voelen, kun je onbewust een overlevingsstrategie hebben ontwikkeld waarbij je terugtrekt en afstand houdt zodra anderen te dichtbij komen. Je stelt je liever niet te kwetsbaar op en houdt je behoeften en gevoelens liever voor je. Want als jij jezelf niet volledig geeft en afstand houdt, kun je ook niet teleurgesteld of afgewezen worden. Dat wringt natuurlijk enorm in relaties. Want echte verbondenheid is onlosmakelijk verbonden met kwetsbaarheid en vertrouwen.

De afstand die je creëert, ontgaat de ander natuurlijk niet. Die voelt zich daardoor ook teleurgesteld of afgewezen, en kan zich daardoor ook gaan terugtrekken. Wat jou vervolgens weer bevestigt in de overtuiging dat je er goed aan hebt gedaan om je niet kwetsbaar op te stellen. En zo beland je in een vicieuze cirkel waarin je verlangt naar verbondenheid, maar uit angst voor afwijzing afstand houdt en steeds meer uit elkaar drijft.

Ik zie, ik zie wat jij niet ziet

Bindingsangst zorgt voor zelfreflectieBovendien krijg je in liefdesrelaties ook een glasharde spiegel voorgehouden van je eigen identiteit. Dingetjes in het gedrag van de ander waar jij je aan ergert, kunnen je confronteren met delen van jezelf waarin je nog iets te leren hebt. Je irriteert je er bijvoorbeeld aan dat je partner soms nee zegt, terwijl je zelf altijd voor iedereen klaar staat. Zo vaak dat je jezelf soms voorbijloopt.

Misschien verdient de manier waarop de ander nee zei niet de schoonheidsprijs, maar als je de scherpe kantjes eraf haalt, kun je achter dat gedrag een kwaliteit herkennen: goed je grenzen bewaken. De kans is groot dat dat iets is waar jij nog aan moet werken. Dat raakt en kan ook maken dat je ervan wegloopt om het niet te hoeven voelen.

Kenmerken van bindingsangst

Vermoed je dat bindingsangst jou weerhoudt van het aangaan van een hechte relatie, kijk dan eens of je de volgende kenmerken herkent.

  • Vrijheid
    Mensen met bindingsangst hebben een sterke hang naar vrijheid en onafhankelijkheid. Ze krijgen het Spaans benauwd bij het idee van huisje-boompje-beestje. Daarom gaan ze gesprekken over definitieve keuzes –  wel of geen kinderen, een huis kopen – liever uit de weg en vermijden ze contact met familie en vrienden van de partner. Ze houden het graag los en vrijblijvend. Zodra het te serieus dreigt te worden, haken ze af. Dat maakt ook dat ze weinig tijd met de partner doorbrengen en snel afleiding zoeken in hobby’s, internet, vrienden en second loves.
  • Seks
    Seks binnen de relatie is minimaal of juist dwangmatig, van echte aandacht voor de partner is nauwelijks sprake. Hun partners hebben zelden het gevoel dat ze op de eerste plaats staan en de relatie is niet gelijkwaardig. Ook omdat degene met bindingsangst er meestal wel voor zorgt dat hij de touwtjes in handen houdt.
  • Verveling
    In nieuwe relaties steekt verveling en twijfel (is dit wel de ware) al vrij snel de kop op. Die ander lijkt toch niet zo boeiend of perfect als gedacht en krijgt de nodige kritiek te verduren. Tegelijkertijd is dat voor degene met bindingsangst weer een reden om zijn afstandelijkheid te kunnen rechtvaardigen.
  • Ruzie
    Er wordt vaak heel wat geruzied, met steeds meer verwijdering als gevolg. In plaats van dat de relatie doorgroeit en zich verdiept, blijft het oppervlakkig, zonder echte verbondenheid. Knipperlichtrelaties komen vaak voor. Er is sprake van aantrekken en afstoten, maar zodra het te intiem of te serieus wordt, begint iemand met bindingsangst zich kwetsbaar te voelen en treedt zijn afweermechanisme in werking.
  • Emoties
    Dat maakt ook dat ze het vaak moeilijk vinden om emoties en gevoelens met de partner te delen. Hun levensmotto lijkt wel: zorg dat je je niet te veel aan iemand gaat hechten, want dan ga je maar dingen verwachten en dat kan alleen maar leiden tot teleurstelling.

Hoe kom je van je bindingsangst af?

Bindingsangst staat een gezonde, liefdevolle relatie in de weg. Als je bindingsangst bij jezelf kunt herkennen en erkennen heb je de eerste stap naar een leven zonder die angst al genomen. Want ook jij kunt de verbondenheid vinden waar je diep van binnen zo naar verlangt. Omarm en accepteer de angst en veroordeel jezelf er niet om. Hij is er.

Angst is een slechte raadgever

Ruzie door bindingsangstStop met het ontkennen ervan, want dan blijf je de angst je leven laten bepalen en schiet je telkens in je automatische afweermechanisme van terugtrekken en afstand nemen. Vraag jezelf af waar je precies bang voor bent. Wat denk je dan te verliezen? Benoem het en praat erover met je partner. Want als jij je gevoelens deelt, kan je partner je leren begrijpen en misschien komen jullie er samen wel uit. En ja, dat is moeilijk, want je zult je kwetsbaar moeten opstellen en je loopt het risico dat je opnieuw gekwetst wordt. Maar als je je laat leiden door angst en niet open en kwetsbaar durft te zijn, weet je nagenoeg zeker dat het spaak zal lopen.

Gaat liefde verloren?

Besef dat bindingsangst juist voortkomt uit angst voor verlies van liefde. Angst die is ontstaan door een pijnlijk verlies in het verleden waar je je misschien niet eens bewust van bent. Waar je onbewust een patroon op hebt ontwikkeld om die pijn nooit meer te hoeven voelen. Dat overlevingspatroon heeft je ooit geholpen, maar werkt nu averechts, want het maakt dat je afstand creëert en de ander niet dichtbij laat komen. Waardoor je gefrustreerd raakt en er maar niet in slaagt om te ontvangen waar je in wezen zo naar verlangt: liefde en intimiteit.

We lopen het hardste weg van waar we het meest naar verlangen.

Probeer je bewust te worden van je patronen en de dieperliggende oorzaak erachter. Wat doe jij als een ander te dichtbij komt? Wat is je automatische neiging, je afweermechanisme? Als je je daarvan bewust bent, ga je het herkennen wanneer het de kop op steekt. Dat is het moment waarop je kunt besluiten om niet mee te gaan met je automatische neiging, maar zelf de regie te pakken en juist voor ander gedrag te kiezen. Hoe spannend dat ook is.

Doorbreek het patroon

Stel je eens voor hoe het zou zijn als je geen angst zou voelen. Wat zou je dan doen? Daag je afweermechanisme uit en doorbreek je patroon. Probeer stap voor stap ander gedrag uit, in contact met je angst: ‘Oké, dit is spannend, maar ik doe het toch.’ Als je de sprong niet waagt, verandert er niets. Dan blijf je doen wat je altijd deed en krijg je wat je altijd kreeg. Ga bijvoorbeeld juist wel een keer mee op familiebezoek. Waarschijnlijk is het minder erg dan je dacht. Als je telkens kleine stapjes zet, zal je angst beetje bij beetje afnemen en wordt het steeds makkelijker om juist geen afstand te nemen. Daardoor groeit het vertrouwen (in jezelf en je relatie) en ontstaat er meer ruimte voor openheid, speelsheid en genieten van elkaar. Dan ga je naar elkaar toegroeien en krijgt de liefde een eerlijke kans om zich te ontwikkelen.

But let there be spaces in your togetherness and let the winds of the heavens dance between you. Love one another but make not a bond of love: let it rather be a moving sea between the shores of your souls. – Khalil Gibran

Ik ben altijd blij met jouw reactie, dus laat die hieronder achter.

Wanneer je mijn blog deelt via jouw social media kanalen, dan kan je al direct anderen helpen die wel wat inzicht kunnen gebruiken op het gebied van bindingsangst.

Meer Artikelen

55 reacties Plaats reactie

  1. Dit artikel is geschreven voor mensen met bindings angst maar ik ben eigenlijk wel benieuwd naar de andere kant. Wat is jouw advies als je met iemand omgaat/knipperlicht relatie hebt met bindingsangst? Zelf heb ik moeite juist met weglopen van die persoon, omdat ik dan heb gevoel heb dat ik opgeef en diegene in de steek laat terwijl ik niet krijg wat ik nodig heb en vaak over mijn eigen grenzen ga en steeds weer uitkom bij die persoon..

    Beantwoorden
    • Beste Charissa, Soms zie je bij iemand met bindingsangst een relatie met een persoon die last heeft met verlatingsangst. Zo kunnen de patronen elkaar in stand houden. Dat lijkt heel tegenstrijding , maar voor beide partijen is het van belang dat ze de liefde voor zichzelf gaan vinden, terwijl je ook in relatie blijft met de ander. Hrt grt Albert Sonnevelt

      Beantwoorden
      • Hallo,

        Ik ben ook erg benieuwd. Een man met bindingsangst krijgt die spijt van zijn impulsieve beslissing om het uit te maken? En wilt hij dan terug komen bij zijn ex!?

        Ik laat mijn ex nu wel met rust en geef hem die ruimte maar wil hem graag terug. Alleen volledig met rust laten kan ook niet want we zijn daarnaast ook collega’s van elkaar.

        Beantwoorden
        • Beste Naomi,

          Goed dat je de ander de ruimte geeft, maar verlies jezelf niet uit het oog.
          Blijf trouw aan jouw eigen wensen en verlangens, terwijl je wel afgestemd blijft op die van de ander.

          Ik wens je een liefdevol leven!

          Hartelijke groet,
          Albert

          Beantwoorden
  2. Dank je wel voor deze waardevolle informatie, ik herken hier 100% t gedrag in van diverse ex-partners, die natuurlijk ook weer t gedrag spiegelen van mijzelf (je trekt aan wat je uitstraalt ?). Bij mij zit t op n diepere laag; BEWUST wil ik graag n duurzamere relatie.. ONBEWUST trek ik partners aan die daar niet klaar voor zijn.. heb je meer info/oefeningen hoe ik deze bindingsangst bij mij in deze diepere laag aan kan pakken en helen? Ik gebruik nu Ho ‘oponopono en wil starten met EFT, heb jij nog andere opties? Vriendelijke Groet, Nicole

    Beantwoorden
    • Beste Nicole,
      Mooi dat je al zo bewust bent van je eigen gedrag. Er zijn veel manieren om je eigen liefde te ontdekken. Eigenlijk zijn de meeste therapievomen wel goed, maar het staat of valt bij de persoon/therapeut/coach die het toepast. Kies heel selecief en vertrouw daarin op je intuitie. Verder kunnen testimonials en referenties van eerdere clienten ook veelzeggend zijn. In het boek: Het boek Liefdesbang, geschreven door Hannah Cuppen, staan ook goede tips. Hartelijke groeten, Albert

      Beantwoorden
    • Beste Jacqueline, Dank voor jouw reactie op mijn artikel over bindingsangst. Dapper dat je ook een duidelijke keuze in wil maken. Veel succes! Warme groeten, Albert Sonnevelt

      Beantwoorden
  3. Goed beschreven dit levensgebied, ik denk hier zelf al jaren over na, wat mij opvalt is : je leest zoveel over liefde en relaties, maar waar ik bijna niets over lees is, waarom vinden we het allemaal normaal om relaties aante gaan, huwelijken, omdat het al heel lang normaal is ?we leven in veranderende tijden, en ik geloof niet in het voortduren van dit soort relaties, natuurlijk hebben we elkaar nodig, om te leven en te leren, maar de individualisering gaat door, ook het leren leven met liefde in onszelf, en – – – we hebben elkaar niet meer nodig, zoals het altijd geweest is, mannen, vrouwen kunnen zelfstandig leven, financieel en practisch, met liefde voor zichzelf, anderen en het leven.
    ik kijk er naar uit wanneer ik iets ga lezen, over hoe het w s in de toekomst zal gaan met relaties, want natuurlijk zullen er kinderen geboren blijven worden, en hoe doe je dat dan ?
    maar ik geloof wel dat de tijd van boompje, beestje langzaam voorbij zal gaan
    Lucie

    Beantwoorden
    • Beste Lucie, Zeker een interessante ontwikkeling. Vanuit evolutionair opzicht is er inderdaad veel aan het veranderen. In deze tijd zijn er veel verschillende relatievormen. Het boek Love Unlimited van Leonie Linsen geeft daar veel uitleg over. Ik wens je veel inspiratie 🙂 Warme groeten,
      Albert Sonnevelt

      Beantwoorden
    • Dat is een hele goede vraag en een hele terechte. Dat is culturele conditionering waar maar weinig mensen echt een vraagteken achter zetten. Het boek Love, Freedom and Aloness zegt daar iets moois over en ook in Liefdesbang staat een mooie quote. In plaatst van “tot de dood ons scheidt” zouden we kunnen zeggen “zolang de liefde duurt”. Liefde is niet statisch maar een dynamisch iets dus misschien zijn we helemaal niet gebaat bij een statische vorm zoals huwelijk. Gevoelsmatig ga ik helemaal voor het tweede. Een relatie moet stand houden zolang de liefde duurt en niet langer of korter, toch?

      Beantwoorden
      • Hey Sho, dank voor het delen. Op die manier maken we wereld steeds bewuster over het thema bindingsangst. Hartelijke groeten, Albert

        Beantwoorden
  4. Albert, Mijn nieuwe relatie heeft bindingsangst. Ik heb er veel over gelezen en het klopt. Ik hoop dat door hem dit te laten lezen hij het ook gaat begrijpen. Dank je wel.

    Beantwoorden
    • Beste Niki,
      Alle beetjes helpen om meer bewustzijn te krijgen op het gebied van bindingsangst en verlatingsangst. Dank voor jouw reactie. Warme groeten, Albert Sonnevelt

      Beantwoorden
      • Albert, bij mij is de angstreactie zo een diepgeworteld iets. Het voelt als een instinctieve vluchtreactie waar ik daardoor maar moeilijk bij kan. Liefdesbang was super waardevol maar heb je nog tips over hoe ik tot de diepere lagen van mijn onderbewustzijn kan doordringen. Ik dacht misschien zelfs aan EMDR ofzo?

        Beantwoorden
      • Hallo,

        Ik ben ook erg benieuwd. Een man met bindingsangst krijgt die spijt van zijn impulsieve beslissing om het uit te maken? En wilt hij dan terug komen bij zijn ex!?

        Ik laat mijn ex nu wel met rust en geef hem die ruimte maar wil hem graag terug. Alleen volledig met rust laten kan ook niet want we zijn daarnaast ook collega’s van elkaar.

        Beantwoorden
  5. De karakter en mentaliteit van de persoon speelt ook een rol. Sommigen kunnen dingen niet inzien en zijn gauw geneigd de ander negatief te beoordelen, terwijl de ene het anders bedoeld. Zo ontstaat er ruzie door geen goede verstandhouding te hebben metelkaar, wat vaak een probleem is. De ene verlangt genegenheid en vraagt erom, maar de ander ziet het juist als zwakte en dwingen. En dat is verkeerd in een relatie. Er is dan in feite geen sparake van liefde, slechts oppervlakkige verbintenis.

    Beantwoorden
    • Beste Moespar, Dank voor jouw aanvulling op mijn blog. Helaas worden we vaak door schade en schade wijs op het gebied van liefde. Blijf trouw aan jouw eigen wensen en verlangens, terwijl je wel afgestemd blijft op die van de ander. Ik wens je alle geluk en liefde van de wereld 🙂 Albert

      Beantwoorden
  6. Mooie blog. Sinds kort heb ik een relatie, en ik herken mezelf volledig in de kenmerken van bindingsangst. Het was voor mij al een hele stap om deze relatie aan te gaan, maar het liefst zou ik het nu weer afbreken. Ik zoek allerlei redenen om dit te doen en bevindt me in een negatieve spiraal waar ik niet meer uit lijk te komen. Ik vind het vooral heel sneu voor hem, omdat hij zo goed en aardig is, maar ik blijf heel afstandelijk en in mezelf gekeerd. Wat is de beste stap die ik nu als eerst kan zetten? Ik heb met mezelf de afspraak gemaakt om het een maand aan te kijken en het anders over te maken.

    Beantwoorden
    • Beste Carola,

      Ik vind het bijzonder hoopvol dat je al zo’n hoge mate van zelfreflectie hebt.
      Wanneer je al zo goed instaat bent om jouw eigen signalen te herkennen, heb je ook
      ook de gelegenheid om het patroon te doorbreken.
      Het allerbelangrijkste is dat je met je relatie eerlijk blijft communiceren.
      Deel je zorgen en jouw gevoelens. Op deze manier kan je gaan ontdekken dat je kwetsbaar kunt zijn en tegelijkertijd in contact kunt blijven.

      Wanneer dit nog te spannend voor je is, adviseer ik je om een (relatie)coach te vragen om je hierbij te helpen.

      Ik wens je een gelukkig en liefdevol leven.

      Albert Sonnevelt.

      Beantwoorden
  7. Hallo Albert, ik heb al een tijdje last van terugkerende depressies. het vermoeden dat ze steeds terug komen is bindingsangst. ik voel dat eigenlijk niet zo maar mijn gedrag en symptomen wijzen daar wel op. ben een aantal mensen, van wie ik veel hield, kwijt geraakt maar de druppel was mijn scheiding 16 jaar geleden. vanaf die tijd ben ik sneaky mensen om me heen, weg gaan duwen. nu zit ik in een vicieuze cirkel en kom er niet uit. probeer het wel maar elke keer val ik weer in een depressie. ben al een tijdje op zoek naar de juiste therapie maar kom niet verder dan een lading intake gesprekken en/of lange wachtlijsten. maatschappelijk lijdt er ik erg onder. ik heb wel vanmorgen het boek “liefdes bang” besteld. kunt u me verder helpen qua behandeling? ben een beetje ten einde raad.
    gr. Hans

    Beantwoorden
    • Beste Hans, mooi dat je je al zo bewust bent van je eigen gedrag. Er zijn veel manieren om hier mee verder te gaan. Ik adviseer je om hiervoor een gespecialiseerd coach/ therapeut in de arm te nemen. Kies heel selectief en vertrouw daarin op je intuïtie. Hartelijke groeten, Albert

      Beantwoorden
  8. Beste Albert, een heel verhelderend artikel. Mijn vriendin geeft zelf aan te kampen te hebben met bindingsangst. Veel punten uit bovenstaand artikel herken ik inderdaad in haar. De eerste weken van onze nog prille relatie waren heel intens en heftig in de goede zin van het woord. Zij gaf aan gevoelens te hebben die zij in 32 jaar nog nooit had gevoeld. Nu de relatie wat serieuzer lijkt te worden zegt zij dat het verliefde gevoel prompt minder is en waarschijnlijk wel weer terug komt als we het rustiger aan doen. Gelukkig wil zij onze relatie een kans geven omdat zij weet dat het diep van binnen goed zit, maar ik ben bang dat dit in de weg staat van iets dat heel mooi kan worden. Hoe ga ik hier mee om?

    Beantwoorden
    • Beste J., bedankt! Misschien is het een idee om professionele hulp in te schakelen en een relatiecoach in de arm nemen. Veel succes gewenst! Hartelijke groeten Albert

      Beantwoorden
  9. Ik heb ook bindingsangs en wil hier heel graag vanaf.
    Ik ben er keihard tegen in gevecht en probeer alle patronen die ik maar kan vinden te doorbreken.
    Helaas blijf ik het (letterlijk) benauwd hebben als hij bij me is.
    Als hij er niet is, mis ik hem en wil ik hem bij me hebben.
    Het is dus eigenlijk gewoon nooit goed.
    Heb het ook al een paar keer uitgemaakt en weer aangemaakt.
    Je zou denken dat hij ondertussen gek van me wordt, maar hij blijft me steunen
    en geeft me alle ruimte.
    De ideale man als je het mij vraagt.
    Waarom kan ik niet gewoon lekker verliefd zijn en genieten van alle mooie dingen die deze relatie mij te bieden heeft.
    Wat een elende.
    Wordt er ziek van…

    Beantwoorden
    • Beste EmJay, neem de tijd om jullie relatie te laten ontwikkelen. Als het na verloop van tijd toch iets structureels lijkt te zijn, dan zouden jullie een relatiecoach in de arm kunnen nemen. Veel succes gewenst! Hartelijke groeten Albert

      Beantwoorden
  10. Bijzonder helder verhaal. Ik herken alle punten die je opnoemt, en in het bijzonder het patroon van toenadering zoeken en dan weer afstoten als het te benauwd wordt. Heb dat nu al 6x meegemaakt, maar ik waak er in mijn huidige relatie voor om dat weer te laten gebeuren. Het is namelijk vooral een angst die in jezelf zit en niet zozeer realistisch is. Het gaat echt om het doorbreken van patronen. Wat helpt is het erover praten met je partner zodat die weet waarom je je zo gedraagt. Veel dank hiervoor.

    Beantwoorden
    • Hey Martijn, dank voor de feedback en het delen. Zo maken we samen de wereld een stukje blijer… Hartelijke groet Albert

      Beantwoorden
  11. Heel confronterend, al ben ik blij dat ik besef wat er scheelt na dit gelezen te hebben. Ik heb bindingsangst, dat is overduidelijk voor mij nu. Ik zit opnieuw in het stadium van afstoten, weglopen, problemen zoeken. En na al een paar korte relaties gehad te hebben, is het patroon altijd hetzelfde. In het begin alles goed, bij een 3-tal maanden komt die bindingsangst als een storm over mij en de relatie razen. Nu dus ook. Maar ik erken wat ik heb, wil erover praten met mijn partner en proberen, stap voor stap, een duurzame relatie uit te bouwen. Ik ben me er bewust van dat het niet makkelijk zal zijn. Ik ben, sedert mijn scheiding, nu 10 jaar geleden (vertrouwen helemaal geschonden door ontrouw partner) al heel de tijd op de sukkel wat relaties betreft. Ik zou zo graag weer gewoon het alledaagse geluk willen vinden bij iemand. Ik hoop dat het me deze keer zal lukken. Bedankt voor de heldere uitleg over dit niet te onderschatten probleem. Mvg, Christine

    Beantwoorden
  12. Beste Christine, dank voor het delen van jouw verhaal. Blijf met veel compassie voor jezelf de juiste stappen zetten. Het leven vraagt om beweging. Veel sterkte, Albert Sonnevelt

    Beantwoorden
  13. Bedankt voor je respectvolle artikel over bindingsangst. Mijn lief heeft het. We zijn 3,5 jaar samen geweest, dan een jaar uit elkaar en nu opnieuw een jaartje gelukkig bij elkaar. We zijn m.a.w. opnieuw begonnen maar je kan het verleden niet uitwissen. Al snel botsten we dus op de problemen die we in het eerste deel van onze relatie ook tegenkwamen. We zijn nu véél wijzer en toleranter t.a.v. elkaar (we hebben ook écht voor elkaar gekozen nu) maar ondanks het inzien dat bindingsangst zo’n grote rol speelt, lijkt er geen beterschap te komen. En we stranden dus telkens op datzelfde gesprek… Maar, hoe kunnen we er nu mee omgaan? Wat kunnen we eraan doen? Het is namelijk tijd voor actie… Bedankt!

    Beantwoorden
    • Beste Maatje, er zijn veel manieren om hier mee verder te gaan. Ik adviseer je om hiervoor een gespecialiseerd coach / therapeut in de arm te nemen. Kies heel selectief en vertrouw daarin op je intuïtie. Hartelijke groeten, Albert

      Beantwoorden
  14. Ik heb gemerkt dat mijn vriend na 4 maanden afhaakt als ik te dichtbij kom. Opeens krijg ik geen reactie meer van hem. Hij laat het afweten zonder zelf iets te melden. Ik wil heel graag met hem verder, maar de bindingsangst maakt mij ongelukkig. Het is voor mij, denk ik, heel moeilijk om dit met hem te bespreken. Ik heb me voorgenomen hem vragen te stellen over die angst en ik hoop dat hij hierover open is en zich kwetsbaar op wil stellen. Kunt u daarin iets voor ons/hem betekenen?

    Beantwoorden
  15. Beste Betty, dank voor het delen. Ik adviseer je om hiervoor een gespecialiseerd relatiecoach/ therapeut in de arm te nemen. Veel sterkte gewenst. Warme groeten, Albert

    Beantwoorden
  16. 8 maanden geleden hebben mijn (ex)vriendin en ik elkaar na 32 jaar weer ontmoet, we waren oude lagere school klasgenootjes. De vonk sprong al snel over en we waren beiden smoorverliefd op elkaar. Na een paar maanden liet zij met veel moeite toe om mij haar kinderen te ontmoeten, ze stelde het keer op keer uit. Gelukkig viel de ontmoeting mee en hebben de kinderen en ik een goede match. De reden voor afhouden was volgens haar dat de man uit een eerdere relatie geen goede band had met haar kinderen en één van haar kinderen diep ongelukkig was. Begrijpelijk dus dat ze het in eerste instantie even afhield. Maar na dit moment merkte ik dat de verliefdheid van haar kant minder werd, het voelde steeds meer als een relatie onder haar voorwaarden. Als ik daarvan wilde afwijken, kregen we veelal daar ‘gedoe’ om, met als gevolg onzekerheid bij mij en stress bij haar. Haar drang om veel tijd te (blijven) steken in haar sociale netwerk en minder in mij maakten mij alsmaar onzekerder, ook gevoed door een nadere burn-out n.a.v. werk. Het voelde voor mij alsof ze weinig empathie had voor mij, en zich terugtrok op momenten dat ik juist haar affectie nodig had. Het leek erop letterlijk en figuurlijk dat ze wegliep voor mijn gevoel en behoeftes. Dit maakte mij alsmaar onzekerder, omdat ik vaak niet wist of ik haar wel of niet zou zien. Daardoor ontwikkelde zich een vorm van verlatingsangst bij mij en ging ik steeds meer mijn best doen om te vechten voor onze toekomst. Zodra het serieuzer werd, of ik te dichtbij kwam, hield ze me af. Tot eergisteren toen ze de relatie nagenoeg verbrak omdat ze denkt dat ze niet in staat is om een (vaste) relatie aan te kunnen, ze er niet geschikt voor is. De afwijzing was enorm groot. Mijn inzet, het vechten voor de relatie heeft haar benauwd. Ze wil afstand, meer tijd voor vriendinnen, meer tijd voor zichzelf. Ze heeft me niets verweten, vindt me lief/goed voor haar en haar kinderen, misschien wel té. Dit bovenstaande artikel doet me vermoeden dat ze bindingsangst heeft en ik daardoor verlatingsangst heb ontwikkeld… ik hoop dat we er uitkomen, want we zijn volgens mij nog gek op elkaar…

    Beantwoorden
    • Beste Koen, Dank voor jouw openhartigheid. Ik kan me helemaal voorstellen dat je behoorlijk van slag bent door de emotionele achtbaan waarin je terecht bent gekomen. In een relatie kun je de ander niet veranderen. Je kunt slecht al jouw liefde laten stromen, naar jezelf en naar de ander. Begin in deze fase vooral met het waarderen van alle mooie momenten die jullie samen hebben gehad. Besef dat je (ex) vriendin in je leven is gekomen omdat jij (misschien onbewust) het verlangen hebt uitgestraald om liefde te ervaren. Er is geen enkele reden om te denken dat het niet nog een keer in je leven zal gebeuren. Blijf dagelijks jouw liefde geven aan jezelf en aan de wereld. Hierdoor wordt je steeds aantrekkelijker voor de relatie die bij je past. Wellicht dat jouw (ex) vriendin daardoor de ruimte ervaart om de verbinding aan te gaan. Ik groet je met liefde, Albert

      Beantwoorden
  17. Beste Albert, dank voor je duidelijke verhaal. Ik heb sinds 4 jaar regelmatig dates en heb geen bindingsangst, wel nu verlatingsangst ontwikkelt. Ik ben steeds zo lief, aardig, sexy en leuk (volgens de mannen), maar de mannen geven veelal aan nog even verder te willen kijken. 1 korte relatie eindigde na 4 maanden, omdat de man geen verliefdheid voelde en dat wel wilde. Ik vond zonder verliefdheid voedingsbodem genoeg voor een fijne relatie. Nu heb ik recent een hele lieve man ontmoet die gelijk heeft aangegeven bindingsangst te hebben t.g.v. nare ervaringen in zijn jeugd. Hij is hiervoor in behandeling geweest en hunkert naar een fijne relatie met diepe verbinding. De 1ste ontmoetingen waren heel fijn en we voelden beiden verbinding waar we zo naar hunkeren en hebben uitgesproken het rustig aan te doen. Kan door de woonafstand ook niet anders! Na een leuke avond en nacht afgelopen weekend merk ik nu dat hij afstand neemt in ap verkeer, en hup, daar komt mijn verlatingsangst in volle glorie tevoorschijn. Ik ben bang om contact te zoeken om af te spreken ( gewone huis tuin en keuken apjes zijn er wel), ik wil mezelf niet opdringen, maar hunker naar zij bevestiging en aandacht. Ik durf niet te vragen wat hij wil, want dan ben ik bang dat hij me afstoot. Ik vind hem zo leuk en wil heel graag investeren in deze relatie. Heb 12 oktober een afspraak met een therapeut gemaakt, want deze angst gaat me verlammen. Heb jij nog tips. Warme groet

    Beantwoorden
  18. Ik vraag me al een tijdje af of ik bindingsangst heb. Overal lees ik bij bindingsangst over mensen die al in een relatie zitten, kort of lang. Het is bij mij niet zo dat ik na een paar maanden relatie af haak, ik begin er gewoon helemaal niet aan. Ik voel me niet snel aangetrokken tot een man (ik ben niet a-seksueel) en verder dan een enkele date komt het vaak niet. Vaak zit ik aan het eind van de date te denken: Als hij me maar niet zoent, als hij me maar niet zoent. De gedachten dat iemand sneller meer wil dan ik, vind ik erg moeilijk. Ik ben niet op m’n mond gevallen, maar dat soort situaties vind ik erg lastig.
    Ik zit wel altijd met de gedachte dat ik mijn eigen gang niet kan gaan als ik aan het daten ben en ik krijg een beklemmend gevoel daar door. Ik heb zelf jaren gezegd dat ik gewoon de juiste nog niet tegen gekomen ben en als ik op date ga doe ik dat meestal met de gedachte dat ik toch iets moet doen en omdat vrienden zeggen dat ik moet daten, het klopt niet zomaar aan je deur (begrijp goed dat ik overal kom, genoeg vrienden heb en echt niet alleen maar op de bank zit). Het gevoel van beklemming is nu sterker omdat ik na een burn-out eindelijk weer op beide pootjes sta en het gevoel heb dat ik weer alles kan doen wat ik wil. Echter ben ik inmiddels begin dertig en krijg ik het gevoel dat de tijd begint te dringen (biologische klok? Iedereen om me heen settlet, dus ik mis iets?).
    Afijn, voor mijn gevoel een beetje een onsamenhangend verhaal. Ik herken me dus absoluut niet in het verliefd zijn en paniek/stress/angst voelen na een paar maanden, maar de afstand willen bewaren en het gevoel hebben dat het benauwd en daar dus makkelijk van weglopen herken ik wel. Misschien nog tips? En is het mogelijk/aan te raden hier voor in behandeling te gaan? Vriendelijke groet

    Beantwoorden
  19. Beste Mae, bedankt voor het delen van jouw verhaal. Ik adviseer je inderdaad om een professionele hulpverlener in de arm te nemen. Want het blijft lastig om je eigen oorzaken te doorzien.. (Anders had je ze al lang zelf opgelost…)
    Veel succes gewenst! Hartelijke groet Albert

    Beantwoorden
  20. Zelf ben ik na een relatie van 1,5 waarin ik diegene was met verlatingsangst ..hoteldebotel in relatie beland met mijn 1e vriendje van 25 jaar geleden.
    We lagen nu relatie inhoudelijk op 1 lijn. En hebben de eerste maanden ontzettend leuke tijd samen gehad qua herkenning en omdat het zo vertrouwd was van vroeger.
    Wel moest / moet ik nog steeds vaak terug denken aan de ( verlatingsangst ) vriend .
    Ik wilde zo voor hem gaan… nu ik met mijn huidige vriend ben merk ik dat ik me vaak aan hem irriteer. Kijk hem niet aan bij het knuffelen. Zoek niet de intimiteit wat hij juist heel erg wenst. Ik krijg steeds meer een muur en vraag me af ben ik te snel in deze nieuwe relatie gestapt… heb ik bindingsangst of is hij blijkbaar toch niet de ware …vind de aanblik van zijn hoofd niet echt aantrekkelijk..
    Hij is wel een maatje..aardig..sociaal enzo… mijn gevoel om dichtbij hem te zijn en lekker te knuffelen is helaas weg…vanwege zijn hoofd ??? Doe nu mijn ogen dicht en kan me moeilijk overgeven aan hem..
    Zoek allerlei redenen ..dat ik geen ruimte heb :alleenstaande moeder met 3 kids.. last v/d overgang…
    Maar dit klopt toch niet ?

    Beantwoorden
  21. Ik zit in een relatie met iemand, een man, met bindingsangst. Hij voldoet aan alle kenmerken helaas. Zijn bindingsangst is met name ontstaan door vroegere relaties die niet oké. Uiteindelijk heeft hij besloten om nooit meer een relatie aan te gaan. Zijn seksbehoefte kon hij gemakkelijk bevredigen door losse contacten, onder andere via datingsites. Dit heeft hij meer dan tien jaar zo gedaan. Op die wijze is seks en liefde volledig losgekoppeld bij hem. En toen kwam ik. Ja, natuurlijk ook een sekscontact via een datingsite in eerste instantie, maar al vanaf het prilste begin was duidelijk dat we elkaar gevonden hadden. Alles klopt. Na veertien dagen begon het ‘afstoot proces’ en deed hij zijn uiterste best mij kwijt te raken. Daar heb ik me met veel geduld en pijn redelijk doorheen geslagen. Niet in de laatste plaats omdat in dit afstotingsproces tegelijkertijd ook steeds heel helder was voor mij dat hij angstig was voor wat hij voor mij voelde en dat was duidelijk heel erg veel. We spraken er ook veel over, dat scheelt ook. Desalniettemin een moeilijk proces, maar na zestien maanden zijn we nog steeds samen. Ik zie een toekomszt voor ons, hij mogelijk ook, maar dat beangstigd hem tegelijkertijd zeer. Dus dat is nog erg taboe. So far so good, ware het niet dat er op het gebied van seks duidelijk iets mis ging. Zoals al gezegd heeft hij liefde en seks gescheiden. Verder is hij een ware womanizer en gek op vrouwen en verleiden en gezien zijn ruime ervaring zal duidelijk zijn dat seks met hem nogal indrukwekkend was en nog steeds is. Maar door de scheiding seks en liefde lukt seks nu niet meer: ik ben zijn object van liefde, daar heb je geen seks mee. Het gevolg is dat hij bij uitstek gefocussed is op mij en om het mij naar mijn zin te maken, wat uitstekend lukt, maar het gevolg is dat hij niet meer klaar komt. Dat is een probleem. Zijn gedachte is dat seks met dezelfde persoon saai is. Hij is daarom weer gestart met het contacten van dames via het internet. Spanning en gemakkelijke seks lijkt hem de oplossing van zijn probleem. Dat staat los van zijn relatie met mij. Zelf keurt hij zijn eigen gedrag niet goed, maar hij kan het ook niet laten. In essentie is dit allemaal terug te voeren op zijn enorme bindingsangst en de grote moeite die hij heeft om zich over te geven aan onze relatie die hij zeer hoog inschat (en zoals mogelijk al duidelijk is: we praten hierover ook). Ik vermoed dat professionele hulp een uitkomst kan bieden, maar zover is hij zelf nog niet. Ondertussen zou ikzelf wel graag wat handvatten hebben hoe hier mee om te gaan en hoe dit in goede bamnen te leiden. Ik kan over deze strikte scheiding liefde en seks en mogelijkheden om dit weer een te laten worden, want daar gaat het uiteindelijk om, echter hoegenaamd niets vinden. Bestaat hier iets over? Zo ja, welke sites kunnen mij verder helpen? Alvast dank.

    Beantwoorden
  22. Ik denk dat ik ook bindingsangst heb. Heb een jaar geleden een relatie gehad met een jongen die mij als een stuk vuil behandelde. Hij was heel erg jaloers. ik mocht niks en hij alles. Elke dag had hij het over vreemdgaan en dat hij dat absoluut niet zou pikken. Ik moest me steeds weer bewijzen en daardoor ben ik uiteindelijk mezelf verloren. Ik ging steeds minder naar buiten. Met mijn vriendinnen ging ik helemaal niet meer om, omdat ik geen zin had in ruzie met hem. Hij was zelfs zo jaloers dat ik niet eens romantische films mocht kijken omdat daar seks scenes in zitten en half naakte mensen. Hij heeft mij ook vaak genoeg gezegd dat hij mij niet wou ontmaagden voor het huwelijk omdat hij bang was dat ik vreemd zou gaan en hij het daar dan niet achter zou komen. Ik heb dit een jaar lang vol gehouden en we zijn zelfs 3 maanden verloofd geweest, omdat dit in mijn cultuur gebruikelijker is als ‘vriend’ en ‘vriendin’ blijven. Ik ben met tegen zin in deze relatie gestapt, maar heb het toch gedaan omdat mijn familie dit een leuke jongen vond. Zelf ben ik een persoon die snel overtuigd wordt van iets, dus mijn familie heeft mij overtuigd om ja tegen hem te zeggen. Het was mijn eerste relatie en ben wel ongelofelijk verliefd op hem geweest, denk ik. Het was niet echt een gezonde relatie want ik zat uiteindelijk alleen opgesloten thuis en als ik de deur uit ging was het omdat ik naar school moest of moest werken. Ik liep steeds achter hem aan, als een schoot hondje. En ik kreeg eigenlijk vrijwel geen liefde terug. We hadden bijna elke week ruzie en ik was ook elke week in tranen. Ik voelde me erg onzeker, want zo een gevoel gaf hij mij. Na een heftige ruzie was ik het zat om het als eerst weer goed te maken, dus heb op hem gewacht tot hij het goed zou maken. Heb uiteindelijk 4 dagen gewacht of hij zou reageren maar dat deed hij niet, dus heb ik er een punt achter gezet. Achter ben ik er achter gekomen dat hij zelf vreemd ging en dit zorgde ervoor dat ik me nog waardelozer voelde. Alles viel wel op z’n plek nadat ik daarachter was gekomen. Nadat hij zag dat ik er echt klaar mee was heb ik nog een paar keer berichtjes gehad, maar daar heb ik niet meer op gereageerd. Ik wilde niks meer met hem te maken hebben. Nu ben ik inmiddels een jaar verder en heb wat scharrels gehad, maar zonder succes ik kap het heel snel af. Nu heb ik een leuke jongen ontmoet die ik voor mijn relatie ook leuk vond. Hij is heel lief en snapt heel goed wat ik heb meegemaakt en dat ik daardoor niet zo goed ben in het uiten van mijn gevoelens. We zijn nu ongeveer een twee maanden aan het praten en ik werd verliefd op hem. Nu heb ik sinds een week helemaal geen gevoelens meer lijkt het. Alleen een heel erge angst gevoel. Ik ga binnenkort naar hem toe, want hij woont hier niet in de buurt en dat maakt mij nog banger en zenuwachtiger. Ik heb ook steeds een gevoel dat ik hem niet leuk ga vinden terwijl ik toch een tijdje heel verliefd was op hem. Ik word een beetje gek van mezelf omdat ik overal wel iets op aan te merken heb. Terwijl hij echt heel lief is en helemaal niks verkeerd doet. Ik denk stiekem dat ik heel erg gewend ben om achter iemand aan te lopen dat het gewoon raar is dat iemand achter mij aan loopt. Soms krijg ik het er een beetje benauwd van. Ik weet ook wel heel goed dat het aan mij ligt, maar ik weet niet zo goed wat ik moet doen om van dit gevoel af te komen. Help!

    Beantwoorden
    • Beste Trina, dank voor het delen van jouw verhaal. Ik vind het mooi te lezen dat je een hoge mate van zelfreflectie hebt.
      Wanneer je al zo goed in staat bent om jouw eigen signalen te herkennen, heb je ook de gelegenheid om het patroon te doorbreken. Misschien is het een idee om een (relatie)coach te vragen om je hierbij te helpen. Succes! Hartelijke groeten Albert

      Beantwoorden
  23. Momenteel ben ik sinds een hele lange tijd weer begonnen met daten en ik heb echt heel leuk contact met iemand. De eerste date was voor mij een drama om naartoe te gaan, maar uiteindelijk heb ik dit toch gedaan. Ik ben hier ontzettend blij mee en heb echt een leuke tijd gehad!
    Ik wil dit zeker herhalen maar merk toch dat ik het eng vind zodra hij dichterbij komt, ofwel dat we echt contact hebben zeg maar. Ik stel mij nooit open op voor wie dan ook, maar bij hem gaat dat vanzelf. En dat voelt zo vertrouwd, maar tegelijkertijd zo eng en benauwend. Zodra ik dit ineens besef, trek ik mij net zo hard terug. Ik weet wat ik wil, maar eenmaal daar durf ik het niet en sluit ik mij af. Het veroorzaakt alleen maar een constante discussie met mijzelf.
    Ik herken alles wat jij hier beschrijft en ik weet ook exact waar het vandaan komt, maar het is zo ontzettend moeilijk om dit te doorbreken..

    Beantwoorden
  24. Ik ben 48 jaar en kom er nu pas achter dat ik verlatingsangst en bindingsangst heb. Ik lees erover en het bewust zijn helpt. Ook jouw blog informatie helpt. Ik hoop dat ik mezelf goed kan helpen maar ik heb hoop. Onlangs heb ik iemand leren kennen ..een relatie en hij wilt me helpen dit samen te doen……engggggggg…..
    Geen idee nog…wat ik daarvan moet vinden…1e reactie is…nee ik doe het zelf.
    Maar dat is denk ik mijn angst reactie….

    Beantwoorden
    • Beste Zuurtje, voor iedere beslissing is vertrouwen nodig. Leven is het meervoud van lef… Alleen dan kan je de twijfel doorbreken. Veel sterkte met het maken van de juiste keuze. Warme groeten, Albert Sonnevelt

      Beantwoorden
  25. Deze tekst klopt als een zwerende vinger. Mijn partner heeft eigenlijk alle kenmerken van bindingsangst in zich. Waardoor het zo ver heeft kunnen komen is mij ook bekend.

    We kennen elkaar al sinds 1984, zijn vanaf eind 1986 door onze ouders uit elkaar gehouden. Allebei zijn we vanuit deze tijd, zwaar ontdaan, verder gegaan met ons leven.

    Eind 2015 hebben we weer contact gekregen met elkaar. Bij de eerste ontmoeting na zo veel tijd zakten we, terwijl we elkaar met tranen in onze ogen omarmden, midden op straat door onze rubber benen.

    Doordat ik enorm van haar hou, niks van opgeven wil weten, viel deze tekst uit dit artikel mij enorm op:

    De afstand die je creëert, ontgaat de ander natuurlijk niet. Die voelt zich daardoor ook teleurgesteld of afgewezen, en kan zich daardoor ook gaan terugtrekken. Wat jou vervolgens weer bevestigt in de overtuiging dat je
    er goed aan hebt gedaan om je niet kwetsbaar op te stellen. En zo beland je in een vicieuze cirkel waarin je verlangt naar verbondenheid, maar uit angst voor afwijzing afstand houdt en steeds meer uit elkaar drijft.

    Deze situatie herken ik maar al te goed. Ze is door dingen die sinds 1986 gebeurt zijn, heel sterk verandert, bang zich te binden. Ze verstopt zich dan achter dingen als: “S. (1 van haar dochters) moet je niet, heb weer oorlog
    over jou gehad met haar”. “Mijn kinderen zijn me heilig, dat weet je”, “ik heb het druk”, of andere dingen.

    Dit zou bij mij een gevoel van teleurstelling of afwijzing kunnen veroorzaken, dat doet het niet. Het doet pijn. Pijn, omdat ik als ‘buitenstaander’ weet dat zij 20 jaar oorlog heeft gehad. Ze is nu uit de oorlog, nu moet de oorlog nog uit haar vandaan. Of dit gevecht tegen deze oorlog nu stopt, met een paar jaar stopt, of de rest van ons leven zal gaan duren, dat maakt me niet uit. Zij houdt van mij, ik hou van haar, ik geef om de kinderen of ze “onze” kinderen zijn.

    Doordat zij 4 de kinderen dat wil geven wat ze zelf nooit gehad heeft, ze dat wil geven wat ze van hun vader ook niet zullen krijgen, heeft ze het zo druk dat ze nu voor geen van haar kinderen tijd heeft. Vooral de jongste dochter laat dit merken. Zij zet zich af tegen iedereen buiten het gezin met wie hun moeder contact heeft: “die moet ik niet”.

    Deze dochter, een schat van een vrouw, snap ik maar al te goed. Zij weet zich, verbaal zeer aanwezig, te uiten, terwijl ze duidelijk geen hekel aan de contacten van haar moeder heeft. Deze dochter vraagt om aandacht, om liefde van haar moeder.

    De kinderen hebben een andere vader, ik ben slechts de vriendin van hun moeder, toch zal ik de kinderen altijd behandelen of ze “onze” kinderen zijn. Ik geef om ze, om alle 4.

    Om even terug te komen op de vicieuze cirkel waarover gesproken wordt. Om deze te doorbreken, heb ik haar al laten weten: “schat, Wanneer het jou te snel gaat of te close wordt, doe je stappen terug, tot het absurde aan toe”. “Onthou 1 ding, ondanks deze bindingsangst, ondanks al die jaren oorlog die jij in je mee draagt, ik weet dat je gevoelens voor mij niet gefaked zijn. Die van mij zijn zeker even echt. Ik hou van jou zoals je bent, om wie je
    bent”

    Wanneer je echt van elkaar houdt, dan vecht je niet tegen elkaar, dan heb je geen kritiek, dan geef je niet op. Wanneer je echt van elkaar houdt, dan vecht je samen. Dan vecht je samen tegen kritiek, samen tegen mindere dingen, bijvoorbeeld tegen de oorlog die je partner in zijn of haar rugzak met zich mee draagt, samen voor een zo mooi mogelijke toekomst, samen.

    Er zijn nu mensen genoeg die mij voor gek zullen verklaren, veel plezier daarmee. Quiting just ain’t my thing.

    Wanneer je je echte liefde na meer dan 30 jaar weer in de armen kunt sluiten, je dan meteen samen met rubber benen op straat in elkaar zakt, dan weet je dat jullie liefde, jullie ‘houden van’, echt is.

    Zodra zij er aan toe is de 20 jaar oorlog, en de rest die ze met zich mee draagt, te bevechten, dan zal ik naast haar staan. Om ze te beschermen zal ik voor haar en de kinderen gaan staan. Indien het ooit noodzakelijk is, zal ik
    achter haar staan, om haar op te vangen.

    Bindingsangst kun je overwinnen, door tegen dat in te gaan waarvan je weet dat ze het verwachten. Laat zien dat het anders, mooier, beter, leuker kan zijn dan dat wat ze kennen, dan dat wat ze verwachten.

    Wanneer je weet dat jullie bij elkaar horen, wen er dan maar vast aan: Love is a commitment, not a feeling. Vrij vertaald: houden van is een belofte/overeenkomst, geen gevoel. Beloftes hoor je niet te breken, overeenkomsten hoor je na te leven.

    Beantwoorden
    • Beste Sandra, dank voor jouw reactie en het delen van jouw persoonlijke verhaal.
      Alle beetjes helpen om meer bewustzijn te krijgen op het gebied van bindingsangst. Warme groeten, Albert Sonnevelt

      Beantwoorden
  26. Alle dank GREAT MUTABA die me helpen gegoten een liefde spreuk die terug te brengen mijn ex vriendje wil, zoek hem op google hij is een grote liefde spell caster

    Beantwoorden
  27. hoi, ik heb verlatingsangst en bindingsangst en heb al een paar goede mannen laten lopen daardoor. Ik heb het al een paar jaar en wil er graag van af. mijn laatste vriend heeft me mishandelt en zomaar weg gegaan zonder iets te zeggen waarom. telkens als ik iemand gevonden heb, zorg ik dat ze niet te dichtbij komen, komen ze dat wel heb ik altijd een excuus om niet verder te gaan. of ik maak ruzie om niks. wil wel graag proberen maar het lukt gewoon niet Ik weet ook niet meer wat ik zou kunnen doen. heb verlatingsangst gekregen door een overval bij een tankstation. Een klant liep rustig weg toen de overvaller voor me stond. Ik werd zo enorm bang toen ik zag dat die klant weg liep.Hij heeft het gedaan in de hoop dat de overval veilig zou verlopen, wat gelukkig ook gebeurd was. Maar was ontzettend bang geweest. Ik heb nu een jongen leren kennen en verteld wat ik heb. hij begreep me en hij wil me daar ook bij helpen. Ik hoop dat het gaat werken maar ik ben er zo bang voor. groetjes Ans

    Beantwoorden
  28. Beste Anske, mooi dat je je al zo bewust bent van je eigen gedrag. Er zijn veel manieren om hier mee verder te gaan. Ik adviseer je om hiervoor een gespecialiseerd coach/ therapeut in de arm te nemen. Kies heel selectief en vertrouw daarin op je intuïtie. Hartelijke groeten, Albert

    Beantwoorden

Laat een reactie achter