10 gedachten over “10 Belangrijkste Oorzaken van Vermoeidheid

  1. hoi Albert,
    Ik herken ze allemaal. Heel veel heb ik al verbeterd en opgelost door de voeding, beweging en de stress aan te pakken. Nu bezig met mijn vele gedachten te veranderen in positieve gedachten. Wordt me er steeds meer bewust van. Wat nu speelt is de somberheid van de maand januari. Ik laat me er niet door leiden, regelmatig naar buiten en een wandelingetje maken en mensen op zoeken, en bezig zijn met mijn passie. Soms heb ik toch wel eens zin om te mopperen op het weer en de maand januari. Ik kijk echt uit naar het voorjaar. De tijd van nieuw leven, bloei en vaak ook beter weer. Heerlijk!

    • Beste Ilse, alle beetjes helpen om meer bewustzijn te krijgen met betrekking tot het thema vermoeidheid . Dank voor jouw reactie. Warme groeten, Albert Sonnevelt

  2. Goede morgen Albert,
    weer dank voor je positieve woorden in deze gesproken blog. Veel van wat je noemt heb ik ervaren in mijn inmiddels behoorlijk lange leven en ook veel van de aanpak die je adviseert bleek daarbij hout te snijden. Wat mij vooral er door sleepte was mijn sterke, positief gerichte geest waarmee ik gezegend ben, mijn analytische vermogen en een veelvoud aan mensen als jij, die ik in mijn leven tegen kwam op het juiste moment. Daaraan heb ik de praktijk ervaren dat ieder bloempje groeit op eigen tijd. Anders gezegd, de dingen gebeurden op tijd in mijn leven ofschoon ik dat in eerste instantie niet altijd zo beleefde. Mijn hartaanval in 1981, die een collaps bleek te zijn, b.v. was in eerste aanleg helemaal niet iets wat ik als ‘op tijd’ beleefde en de ermee gepaard gaande bijna letterlijke doodsangst al helemaal niet. Toch bleek het, achteraf gezien, mijn geestelijk en gevoelsleven reddende ervaring te zijn. Doordat de door mij opgebouwde muur rond mijn gevoel met kracht erdoor werd neergehaald, kon ik er ineens achter vandaan en mijn gevoel gaan beleven. Verstand en gevoel gingen elkaar verdragen en daardoor ook dragen. Gevoelig verstand en verstandig gevoel werden mij deel met hulp van een lange reeks van gestalt- en bio release therapieën. Met mijn succesdrift en menen alles te kunnen had ik mijn lichaam, geest en gevoel danig tekort gedaan en mijn lichaam gaf de medewerking gewoon op. Jl.. 01 december werd ik ‘verblijd’ met een herseninfarct en het snelle herstel daarvan schrijf ik toe aan mijn gezonde en vitale geest en lichaam. Ik ben zo gezegd door het oog van de naald gekropen en zit nu in een revalidatie traject dat goed blijkt te werken voor mij. De toekomst zie ik positief tegemoet, ook al heb ik mentaal flink wat te verwerken omdat ik natuurlijk voel dat ik niet meer dezelfde Cees ben als voor 01.12. Mijn nieuwe status ben ik bezig te accepteren als een nieuw startpunt vanuit mijn overtuiging dat ik goed ben zoals ik ben met een aantal zaken die ik graag anders zou zien en waaraan ik kan werken. Zoals je al schrijft aan Ilse, alle beetjes helpen en de mensen binnen mijn traject leveren allemaal een beetje aan waarmee ik aan de slag kan. Lang verhaal kort, alle geld en succes van de wereld zijn het niet waard om ons lichaam en gevoel zo te mishandelen als ik toch vaak heb gedaan. Hoe waar het ook is dat de oorzaken daarvoor lagen opgesloten in de negatieve werking van machtssystemen waarin ik terecht kwam. Groetend, Cees

    • Hey Cees, graag gedaan. Ik waardeer jouw compliment. Ik hoop dat ik je mag blijven verrassen met inspirerende blogs over stress en burn-out. Hartelijke groeten, Albert Sonnevelt

  3. Grazie, bedankt voor de video met de tips. Hier probeer ik iets mee te doen of niet “probeer” ik ga er meteen iets mee doen. Januari is overigens voor mij geen sombere maand, integendeel, het is mijn geboortemaand en aangezien ik op Sicilie woon ben ik blij met wintermaanden na de hete zomer en de lente is hier trouwens al goed te zien in januari. De wilde narcissen bloeien al in de bergen, zo ook irissen en in mijn tuin staan de mimosa en de amandel boom al in bloei, daar word ik vrolijk van en probeer zo mijn depressie tegen te gaan.

    • Beste Patricia, graag gedaan! Dank voor jouw positieve reactie. Ik wens je een leven zonder stress en vermoeidheid … Albert Sonnevelt

  4. Nou moe….. ik heb de video bekeken, en nog eens en nog eens en geluisterd wat Albert ons te vertellen had over het ontstaan van vermoeidheid.Inmiddels ben ik er wel achter gekomen waar ik allemaal moe van word, waardoor ik regelmatig uitgeschakeld word om weer tot rust te kunnen komen. Er is een tijd geweest dat ik dacht: ik ga van moe naar moed, omdat ik een goede moeder een goede vrouw wilde zijn en ook nog iets voor anderen wilde betekenen en tijd vrij wilde maken voor mijn hobby’s en mijn sociale contacten. Er was heel veel wat ‘gewoon’ moest gebeuren en wat vaak best wel moeite kostte, maar ook wel de moeite waard was. Ik vind het heel moeilijk om de juiste balans te vinden omdat ik aan de ene kant wil doen wat mijn hart mij ingeeft en aan de andere kant moet luisteren naar mijn lichaam dat mij op tijd waarschuwt i.v.m. mijn overgevoeligheid voor alles wat ik in de loop van de dag te zien en te horen krijg en bovendien regelmatig word geconfronteerd met tegenstrijdige informatie, want wat goed is voor het ene heeft weer consequenties voor het andere. In de loop der jaren heb ik geprobeerd om te accepteren dat er helaas niet voor alles een passende oplossing is. Ik besef inmiddels ook dat ik niet de enige ben die worstelt met de vermoeidheidspoblemen en dat ik mij zeker niet moet vergelijken met anderen die het weer op een andere manier moeten zien te redden in het leven, met of zonder alle vaak goed bedoelde adviezen waar ik soms ook wel moe van word. Ik wil blij en dankbaar zijn voor alles wat ik op mijn goede momenten nog voor anderen kan betekenen.

    • Beste Tineke, dank voor jouw positieve reactie … . Spread the word. Het is mijn missie om zoveel mogelijk mensen te helpen bij het ontdekken van een ontspannen leven zonder stress en vermoeidheid. Hartelijke groeten, Albert Sonnevelt

  5. Beste Albert,
    Hartelijk dank voor jouw reactie ten aanzien van vermoeidheid. Ik denk dat het ook veel te maken heeft met je steeds terugkerende poging om zoveel mogelijk te doen en daardoor misschien minder rekening houdend met vermoeidheid e.d., maar het is wel een wake-up
    om je altijd bewust te zijn van hetgeen voor een ieder (voor mij, dus) “haalbaar” is!

  6. Lieve allemaal,
    als ervaringsdeskundige weet ik dat het door ‘moeters, zo-hoort-het’s- dat kan ik niet maken- wat zullen anderen er wel van denken’ en meer van dat soort immobiliserende monologen je blokkeren om in beweging te komen. Het zijn dodelijk vermoeiende slaven drijvende stoorzenders. Die slavendrijvers in je beginnen pas enig gevoel van voldoening te vinden als je instort en dan nog gaan zij door tot je bezwijkt. De geluk blokkerende boodschapper tijdig gaan herkennen en als ze onbruikbaar blijken voor je welvoelen, ze negeren is een pad naar bevrijding ervan. Ze zijn je aangeleerd vanuit machtssystemen en dus zijn ze niet eigen en kan je er afstand van nemen. A hell of a job. In 2005 ervaarde ik verlossing ervan en schreef daarover het volgende. Misschien helpt het iemand?
    Verstand versus gevoel.
    Bijna op leven en dood
    worstelde ik lange jaren met mijn verstand tegen mijn gevoel.
    Ik durfde mij niet aan de kille controle van mijn verstand te onttrekken uit angst.
    Voor het risico dat, als ik mijn gevoel zou laten gaan ik eraan kapot zou gaan.
    Met een grote boog ademde ik, als bij een omleiding, om mijn hart heen.
    Mijn hart dacht ik ook op een andere te zitten dan het zit.
    Letterlijk de plaats van harteloosheid.
    Ook andere delen van mijn lichaam tussen kin en navel voelde ik gewoon niet.
    ‘Waar denk je aan, Cees?’, vroeg Diet, mijn onvergetelijke bio-release therapeute.
    ‘Laat het alsjeblieft los en voel alleen maar. Laat je adem en je gevoel maar toe’.
    Maar ik durfde niet.
    Ik ‘bevroor’ en werd op slag bang alles kwijt te zullen raken.
    Letterlijk bijna doodsangst.
    Vreselijk alleen voelde ik mij, ik verstarde en wilde opgeven.
    Diet zei:
    ‘Ik voel opeens zo’n ontzettende kou in de kamer
    dat ik het bijna niet kan harden, maar ik laat je niet alleen’.
    De warmte van dat niet alleen gelaten zullen worden was net genoeg voor mij.
    Mijn ijs brak, emotie drong door en mijn angst verdween.
    Ik ging open het risico aan.
    Op datzelfde moment voelde ik mijn borst en buik vol stromen,
    met een kazuifel witte, levende en kloppende substantie.
    Mijn ijs smolt weg als sneeuw voor de zon.
    Warm en compleet werd ik en dat is nooit meer weg gegaan.
    Ik werd mij bewust van gevoelig verstand en verstandig gevoel.
    Ik kon ook ineens mijn adem voelen.
    Recht op en neer tot in mijn onderlichaam.
    Ik voelde mijn hart kloppen op de juiste plaats en zich wél voelen in die massa
    Niet meer genegeerd.
    Ik beleefde en beleef het als compleet.
    CeesHM de Bruin
    Maarssen, juli 2005.

Een reactie plaatsen